Page 44 [44]
OCR
fi ideo vi&turi fumusin otio, & ab omnibus actionibus videbitur abftinendum, coquod femper evenit, ut alicu-| bi fruftremur optatis, univerfa nobisperierit vita: nec firitualia modo, verum etiam illa qua advitæ præfentis ufum pertinent, fimul interierint omnia. Etenim fi agricola protinus ab agricolatione refiliat, quod femel. atque iterum aut fepius acciderit acrisinaegualitas, brevi fame periremusomnes. Item fi nauclerus, ob femel atque iterum aut fepius obortam tempeftatem fugiat mare, futurumeftut nemo vehatur pelago, atque hinc rurfum peribunt nobis omnia vitæ commoda. Quod fi per fingulas artes percurrens, ifta quæ nos facere vis, que carebit ædificiis ac domiciliis. Itaque quum hee ftrati fuerint optato negotiorum, in quibus verfantur | exitu , denuo pari cum alacritate redeunt ad cadem: Nam &ruricola, ubi femel atque iterum ac fæpius femenarvocommifit, nec votisrefpondet proventus, rutſus eandem exercet fegetem, nequeraro fit, ut totius temporis jacturam uno farciat anno. Sic & negotiator quamquam crebro fecit naufragium , non tamen abftinet a portu, fed & poftea navim detraxit , & nautas conduxit, & pecuniis mutuo datis, cadem aggreditur hegotia, idque, cum nihilo magis nunc fciat quomodo ceffarum fit quam fcieratantea. Denique quicunque fo quemadmodum faciunt agricolatoracnegotiator. Et pot haec quamilli tantam abhibeant curam ftudiumque, circa res ad preefentis ufum vitæ pertinentes, licet exitus fir incertus, nos filoquentesnonauditi fuerimus, illico definemus® Et quam obtinebimus veniam? Quidexcufationis adferemus? Et tamen illis, fi non fuccefferit, nullus eft qui damnum acceptum leniat, Veluti fi mare navim fluétibus obruerit, nemo medebitur inopic naufragi. Si vis imbrium effufa in arvum preefocarit fementem, cogitur agricola vacuis manibus abire, domum. Noftra vero quum loquimur aut exhortamur , non eft cadem conditio. Imo fi femen per tejactumauditornon communicati confilii mercedem fers a Deo, nec minus accipies preemii, nonauditus, quam acceptutus eras, fi ille obtemperaffet. Quod cratinte, præftitifti; Cæterumadid ur perfuadeamusauditoribus, non fumus obftri&i, fedtantum ut admoneamus. Noftre quidem partes funt admonere, illorum vero obtemperare. Et quemadmodum , fi nos admonendi officio funéti non fuerimus, etiamfi decem milliabenefaforum prodierint, ipfisfolis repofitum eft premium , ad nosnihilredibit lucri , quandoquidem non dedimus confilium; Ita fi nobis admonentibusillinonaufcultarint, ad ipfos folosredibit omnis ultio, nobis autem nihil imputabitur, quin potius copiofa merces nobis venict a Deo, fiquidem quicquid in nobis erat fitum, preftitimus. Nihil aliud jubemur, quam apud menfarios deponere pecuniam. Loquere & admone ; Verum non audivit, Tu nihilo fecius habes paratam mercedem. Ne deftiteris, priufquam perfuadeas, doncc fpiritum affaveris. Terminus monendi, fit obedientia monitionem tuam recipientis. Diabolus circumcutfat obfittere cupiens noftræ faluti non folum ipfe nihil hine lucri reportans , verum etiam fuo ftudio graviflima detrimenta fibi concilians. Is tamen uſqueadeo veſanus eſt, ut frequenter &illatentet , quæ nequaquam fieri poflunt, nec illosfolum adoriatur ,quos| p omnino confidit fe fupplantaturum dejecturumque, verum etiameos, quos probabile eft artibus ipfius fore fuperiores. Iraque quum audiret laudariac mirifice prædicari Fob, ab eo qui novit arcana omnia, nimirum Deo, fperabat fore, ut eum viribus fuperior fubverteret, nec deftitit omnia movere molirique , quo fapplantaret hominem, nec defperavit impurus ile ac {celeratiffimus Dæmon, idque quum Deus illi jufto tantum virtutisfuo faffragio tribuiffet. Et poft hæc non erubefcimus, neque pudore fuffundimur, dic mihi, fi quum Diabolus nunquam defperet noftram perniciem, fed indefinenter cam exfpeétet , nos fratrum falutem defperayerimus ? ‘a luéta abftinere, nam Deus erat, quiteftimonium fe[rebat de jufto. Nec tamen abftinuit, fed præ nimio furore quo fertur adverfus nos, etiam poft Dei teftimo{nium fperabat futurum, ut illius ætatis preeftantiflimo |viro fuperior evaderet. Cæterum nihil eft tale; quod nos in defperationem adigat , & tamen defittimus. Ac Diabolus quidem vetante Deo, nondifcedita pugnaadverfum nos fufcepta, tu vero quum Deus mandet exftimuletque ad fubyeniendum Japfis , refilis refugifque. Audierat Diabolus loquentem Deum, homo juftus , verus, timens Deum, abftinens ab omni opere malo, quodque nullus effet illi fimilis ex is qui funt fuper terram, & tamen poft tanta taliaque judicia perfeveravit dicere: Quid fi quando perpetuitate magnitudineque malorum iruentium valeamus illum fuperare, & hancexcelfain’ dejicere turrim? Quis igitur ert nobis venice locus, aut quid excufabimus; fi quum tanta fit mali Dæmonis in noftrum infanientis exitium vigilantia, nosne tantulum quidem fimilisdiligentice adferamus ad falutem fratrum noftrorum, præfertim quum Deum habeamus auxiliatorem? Ttaque quam videris fratrem tuum, durum , rigidum, minimeque attentum, dic apud temetipfum: Quid fi progreflu temporis aliquando valeamus illum flectere? Hoc nimirum & Paulus præcepit: Servum Domini non oportet litigare y ed placidum efe erga cunfos, erudientem cos qui reſiſtunt veritati, ff quando der illis Dens penitentiam in agnitioncm veritatis. An non vides parentes, quomodo filiis fuis , licet frequenter defperatis 5 affident, lachrymantes Jamentantes, exofculantes, omnia que pofluntadmoventes, ad fupremum ufque halitum ? Hoc quoque facito pro fratribus. Ettamen illi non poffunt lachrymis ac lamentis, neque morbum depellere, nequemortemimminentemabigere. ‘Tuvero frequenter poteris, animam deploratam, affiduitate inflantiaque per lamenta revocare. ac fufcitare. Dedifti confilium, nec perfuafifti, illachryma, punge frequenterac ſuſpira paululum, ut tua follicitudo incutiatilli verecundiam, itaque fe convertat ad falutem. Quidego folus poflem efficere? Neque enim quotidie vobis omnibus adefle valeo, neque fuppetit mihi facultas, ut folus cum tantadifputem multitudine. Cæterum fi vos velitis inter vos, alüsaliorum partiricuramfalutis, ac veftrum quifque unum fufcipere fratrum negleétorum, illiconobis crefceret edificatio. Etquidattinetdicere de iis, qui poft multam ac diutinam admonitionem feipfosad meliorem frugem recipiunt? Etenim quum illinonteneantur immedicabili morbo, non oportetdefiftere, neque curam abjicere, etiamficercum præfciamus, futurum, ut poft multam follicitudinem, multamque adhibitam admonitionem nihilo plus fimus profecturi. Quod fi haze oratio vobis videturincredibilis, ex faétis diétifque Chrifti reddemus eam credibilem. Nam nos quidem ignarifumusfuturorum, unde necdijudica\re poflumus de tis qui audiunt, utrum obtemperaturi fint di&is noftris, an fecus. Chriftusautem iftarum rerum certam habens præfcientiam , non defatigatus eft corrigendis iisa quibusaudiebatur, ufquead extremum. Itaque quum feiret Judam non efle revocandum a proditione, non tamen ceflavit, affiduis confiliis, monitis , beneficiis, minis, demum omni doétrinz fpecie a proditione retrahere, nec deftitit illum diétisceu freno cohibere. Hoc autem fecit nos inftituens , ut etiamfi pree{ciamus futurum, ut fratres non obtemperent, tamen quicquid in noftra fuerit facultate præftemus, tanquam parata nobis admonitionis noftræ mercede, Videautem quanta affiduitate quantaque fapientia illum cohibuerit, Suftinuit omnes inangoreminducere, ne vulgaret proditorem, ac manifeta redargutione redderet etiam impudentiorem. Nam ut intelligas quod illis etiam angorem injecerint Chrifti diéta, licet fbi nullius mali conſciis audi quomodo quifque anxius dicit: Mir ego fam, Domine? Neque vero dictis tantum, verum & fachis tllum corripuit, videlicet, quod quum humanitatem fuam frequenter ac modisomnibus declaraffer,, leprofos emundans ; 2 Timoth, 2. van
