OCR
n DS 187 EN AR telona Apoftolus? An non Ambrofius ex Gentili judice, A fan&tiffimus Epifcopus ? An non Auguftinus ex inflato Rbhetore, Dottor Ecclefia? AnnonFrancifcus, ex avaro negotiatore, paupertatis profeffor ? cumque his nnumerabilesalii,an nonfeliciflime tranfplantari funt in Chriftum È | Secus decurfus aquarum. | Tranlplantatum, inquam, non inambitionis & atrogantie {eopulis, nonin fluidis ac fine fine fitientibus arenis avaritiz, noninhibidiniscceno, non indefidiæ paludibus, fed juxta aquas, atque eas quidem non pigras, fed decurrentes ac vivas, quæ in convallibus, ac locishumilioribus manere folitæ,omnia læta quadam ubertate reddunt luxuriantia. Nihil gignit hac humus, quod | nonarcano quodam alatur, ac vegeteturfucco. Czeterum | arboribus pomiferis plurimo opus eft humore. Unde Grammaticis quoque vitum eft, pomaa potu diéta, quod magnam vim humoris combibant. Atque hunc quidem humorem attraétum undique radix per occultiflinios meatus in univerfam transfundit arborem , donec erumpant frondes, deinde fiuétuum fpes flores, poftremo fœtus illi gratiffimi, pariter ac faluberrimi. Quod vides truncum folidum, & nullisetiam ventorum turbinibus expugnabilem S Quod ramos late porreétos, quod amabili frondium vran comantemarborem, quod fragrantiflimis piéturatam flori- | | bus, quod fuaviflimo proventu fructuum onuftam , tantam | 188 \ritambitiofus, fibi quarit libidinofus, fibi malusomnisfru|Gtum adfert, fi quid tamen adfert. Huic arbori gignere , da| reeft. Nequeveroquemlibet dabitfructum. Sunt enim & arbores male, quarum fructus guitatus mortem adfert ; cujufmodi forborum genera quaedam. Sunt rurfus qui per \inanem gloriam aliena fibi vindicant. Verum hæc arbor ſuum dabit frutlum, idett, verum ac genuinum, qui fuccum illum radicis altorem odore, faporequereferat. Sicarnalis eftarbor,carnalesadducit fructus: fin {piritualis , fpirituales foetus edit. Vis audire diverfarumarborum diverfos item fruétus? Fruéus, inguit, ſpiritus ſunt , gaudium , Pax» patientiabenignitas, bonitas, longanimitassmanfuetudo, fides, modeftia , continentia, caftitas. Nunc contra male arboris fructusaccipe? Mdanifefta autem ſunt opera carnis, que funt, fornicatio, immunditia, impudicitia, luxuria, idolorumcultus, veneficia,imimicitia,contentionessamulationessireyixadifenfionesyfettay invidia, bomicidia,ebrietates,comefationes, & his fimilia. Audis nimium foecundam arborem, fed fructu mor\tifero. Defructucognofcitur arbor, bona fit, an mala. Ut radix eft mentis , ita {unt fructus operum. Siperverfis opijnionibus, fimaliscupiditatibus fucrit corrupta mens, hu|Juímodi loquitur, hujufmodi facit, cujufmodi modo com(memoravit Paulus. Cor tuum radix eft arboris hujus. E [corde prodeunt cogitationes malæ, furta, homicidia, blaf miniftrat. Nihileft hominis mente occultius : & tamenex/| hoc ceu fonte, fcatent omnes illæ dotes, quas in piisvidemus hominibus. Verum ca radix diu plurimo Divinæ grati fuccoirrigetur oportet. Proinde qui litteras profitentur | Hebraicas negant effe decurfus, fed °22 paige, quod pelagus interpretantur , quæ vox propemodum valeat , quafi dicas | gurgitem, & immenfam aquarum profunditatem. Nam no{træ quidem arbores non raro fitut immodica humoris co- | pia fuffocentur. At rationalis arbor, quam hic defcribit | Propheta, quo copiofinsexpleturac proluitur a coelefti il-| lo fiuvio , qui lætificat civitatem Dei , hoc lætior ac magis | frugifcra redditur. In Chriftum totus hic Auviusinundavit, | ideoque & floruit felicifime , & copiofifimum attulit frudum. Largiter hinc hauferat Paulus Apoftolus, & idcir-| co plus fruftus produxit unus, quamaliguot Apoſtoli cæteri. Sunt menfuræ donorum Spiritus. Eft & modus fru&uum. Omneshinc hauriantoportet, qui cupiant vivæ arbores effe in Chrifto, qui virentes, qui floride , qui frugiferæ. Nonex Platonicis, aut Ariftotelicis litteris} non e Rhetorum aut Poetarum libris hauritur hic fuccus. Ex illo fonte trahatur oportet, quem vidit Joannes fcatentem de throno Dei & Agni. Jam video quofdam effe,qui lignum | interpretentur crucem Chrifti, flumen baptifmum, quod} perfacrofan&am illius mortem, E myftici lavacri munus vivatac vegetetur,, torque coeleftibus dotibus floreat Ecclelia. Quapropter & eleganterincrucislaudem myfticam, hymnum canit chorus Ecclefiafticus : Crux fidelis inter! omaes arbor nna nobilis: Nulla taiem [ylva profert, fronde, | fore, germine. Tot in univerfoterrarum orbe Chriftianas Eccichas, tot Martyrum agmina, tot Monachorum examina, tet Virginum choros , tot Confefforum turmas, tot Sacramenta, tot Charifmata nobis hac arbor peperit. Verum fi Chriftum in cruce mortuum arborem accipis, & aquas decurrentes, baptifmum: nimirum, non aque foecunditatem largiuntur arbori, fed arbor aquis. [ Quod frattum fuum dabit in tempore ſuo. ] Neque enim fieri poterat, ut infrugifera foret arbor , ab co plantata agricola, fic pofita , fic irrigata. Vera pietas numquam eft otiofa. Erumpitaliquando, & bonum fuum aliis quogue communicat , vel dum fanéta predicatione Chriftum inferit animis fidelium &cinfidelium, vel dum bono odore vita ilJeétat ad ftudium pietatis. Hunc fruétum parturiebat Paulus{cribensad Romanos : Ut aliquem frudtum habeam € in vobis, quemadmodum incateris gentibus, Ex de vite exemplo meminit idem : Bosus, inquiens, odor fumus Deo in omni loco. unc fructum eluriebat Jefus, cum ait Apoftolis : Ego alivm cibum habeo manducare , quem vos nefeitis. Huncardebat amatrix illamyftica, inepithalamio cuminquit: Adfcendam in palmam, & apprebendam fruflus cus. Dat igitur hac arborfruétum, non folum gignit. Siquidem vera caritas totam fefe effunditin ufusalienos , aliorum ipfervitcommodisnonfuis. Avarusfibi frudtificat , fibi pa ‘lens eft, contagiofum eft, venenumeft. Difficillimum eft {cum malishaberecommercium , ut non fias deterior. Con| tra piorum inceffus, vultus, oratio, facta fructum habent fajlutarem, ut quifquis cum hisegeritconfuetudinem, me\lior indies evadat, nifi plane fit deploratus. Dabitergo fruétum, fed hoc habetcum malis arboribus commune. At fuum dabit, hoceft, peculiarem, & dabit in tempore ſuo, \nonquodfibi quifque praferipfit, fed quod Deo vifum fueprit. Quidam maturius, quidam ferius dederunt fruétum |fuum. Sunt quorum religio jam in ipfis infantiæ crepundiis eluxit. Sunt quorum pietatem non nifi mors illuftravit. Quorum de numero eft PaulusilleEremita, Prius eftarde eſſe, deinde germinare. ‘Tu modo curautirrigua, ut plutimo fucco vegeta fitarbor tua. Noli defruétu follicitus ef fe. Ipfeerumpet fuo tempore, cum Deovidebitur. Idem fructum eliciet {uo calore, qui radicem aluit fuo fucco. Atque haétenus quee dicta funt, tametfi belle quadrant, & |inomnes pios, quiad Chriftiexemplum abftinentab omni| bus inquinamentis hujus mundi, qui toto pećtore meditan|tur in lege Domini, ut cognofcant illius voluntatem , ut | faciant, non ea que dictat animi cupiditas, fed que jubet | divina lex: ac deinde fecretis divine gratia muneribus irri| gati, virent innocentia, germinant affectu caritatis , florent exfpeétationebonorumoperum , fruétum adferunt in glojam Dei, inproximorum falutem , ipfi jam quoque devi[operum fructibus perfruuntur, bon confcientiæ gaudio | jugiter felices: tamen aptius in Ecclefiatticum Doétorem, {hoc eft, Epifcopum, competere, mihi videntur. Nam |Juzta Paulum, præcipuum ac peculiare munus Epifcopo\rumeft, docere plebem Chriftianam, nec docere Platonem, aut Ariftotelem, aut Scholafticas queeftionum argutias, fed Chrifti doétrinam, fimplicifimi fimpliciffimam. Quo magis admirandum eft, nonnullos hujus tempeftatis Epifcopos , hanc pulcerrimam omnium fun&ionem in quofdam rejicere, quos ipfi quoque defpeétui ac ludibrio habent, &contumeliæ caula fratres appellant. Nec hoc |contenti, quod huic erat proximum, Sacramentorum ad| miniftrationem conductitiis quibufdam , ac pene dixerim faĉtitiis Epifcopis delegant, caufarum cognitionem, & pecuniarum rationes, rem omnium fordidiflimam, & velinfimiscommittendam , fibi fervant, perinde quafi nihil aliud fit magno Epifcopo dignum. Videamusigitur, quibus coloribus Chrifti Doctorem depingat hic Propheta: Beatus, inquit , ille meus & perfectus, quem erudiendo populo deftinavit Deus, primum nullis pettiferis opinionibus fit infetus, oportet. Nam id eft non abire inconcilio impiorum. Quibene docebit, qui male fenferit? Dcinde, pro~culeffe oportet ab omni vitiorum contagio, & ufqueadeo vacareculpa, ut ab omni fpecie quoque mali fitalienus, hoceft, adeointegrumefle, ut & famam pudeat in hunc quid