OCR Output

107 Ra Tor O

qui hacerantaDeo precepta, &tamen nonvult ob¬
fervari , quoties caritatis oficium eft præftandum.
Quid igitur dicent homunculi obfcuri, qui ob inter¬
dictum efum carnium, aut his frigidiores conftituti¬
unculas poftulant, ut totus homo veniat in capitis pe¬
riculum ? Audet David fame periclitans vefci facris |
panibus ipfe profanus, nec religio eft Sacerdoti tra¬
dere, quum id lex vetuiffeta Deo tradita. Et tu finis
imo cogis fratrem innoxium inttrire, quia fic vifum
hominibus ;' fortafle ftultis aut fuperftitiofis, certe
nulla publica auétoritate præditis, interdicere carnium
efum. Atque hisin rebus quantum fibi permittit homi¬
num quorumdam Tyrannis verius quam fuperttitio.
Alias permittunt nobis jus carnium , carnes ipfas in¬
terdicunt. Quidam indulgêntiores concedunt & inte¬
ftina. Nonnumquam indulgent lactaria, fed ab ovis
arcent. Aliguando nihil permittunt , preter panem
& cervifiam, atque obfonii loco fetus arborum. Equi¬
dem nondamno, fi quishæc pieratis ftudio fufcipiat.
Illud admiror, quod ob hujufmodi rerum obferyatio¬
nem Chriftianus vult Chriftianum de vitapericlitari,
ob he fcinditur fraterna caritas. Apud Joannem ca~
pite nono , magnas excitant tragœdias, quod cæco |
reddidiffet oculas die fabbati. Apud eumdem capite
quinto , paralytico fanato obmurmurant , qui juñu
Chrifti grabbatum fuum fabbato fuftulifler. Apud
Matthæum vero capite nono, taciti fecum obgan¬
niunt, quod peccata remitteret. Obmurmurantalibi ,
quod fabbato fanaffet mulieremcontractam, qui bo¬
yem aut afinum in puteumdelapfum, non vererentur
educere fabbato. Chriftus clamat, non hominem ob
fabbatum effe conditum, fed fabbatum ob hominem
efle repertum : & tu vis tuaslegestantum valere, ut
citius pereundum fit hominiChriftiano, quam abiis
Jatum digitum difcedat? Rurfus obmurmurant apud
Matthæum capite decimo quinto, quod difcipuli ma¬
nibus illotis cibum caperent“ Hic vero non folum pius

Dominus excufat fuos, verum etiam crimen in ipfos
retorquet , qui ob corban, quod avaritia Sacerdotum |
repererat, negligebant Dei præceptum. Nam Dei
vocat, quod ad naturalem pietatem attinet. Succur¬
rere parentibus, caritatis eft: ab hac avocabant , modo
nonnihil accrefceret gazophylacio. Chriftus clamat:
Non quod intrat in os, polluit hominem: & tu exigis a
Cbriftiano, ut ingenti valetudinis difpendio vefcatur
pifcibus? Imo præ te non ducis pro Chriftiano, qui
corporis habitu compulfùs , quocumque die, quocum¬
quecibo vefcens, gratiasagit Deo. Adeoplacet Chri¬
fto beneficentia , quam eleemofynam appellat : ut,|
aptid Lucamcapite decimo fexto, collaudet iniquum |
difpenfatorem, qui fraudato domino, fubvenerit de-|
bitoribus. Jam quidaliud nobiscommendant Apoftoli |
fuis Epiftolis? Et nos ad haec omnia pene furdi, plus
quam Judaicis conftitutionibus oneramus Chrifti fan¬
guine liberos? ob has calumniamur immerentem ?
Verum hecinfeétari, non efthujusinftituti. Reliqua
carptim, utquidquidoccurrerit, attingemus, fi prius
indicaverimus, quam ad hanc formam Apoftolorum
doétrina morefque sefpondeant : cum primis autem
Pauli, quononalius præceptorem Chriftum expreffi¬
us retulit. Atgueutinam, qui in Apoftolorum vicem
fuccefferunt , & Chriſti Vicarios fe nominari glorian¬
tur, merito fermonem Pauli fibi queantufurpare, quo

Ens, Vos, imitatores mei efotre, fent ego Chrifti. Idque
rotidem vérbisrepetit, ejufdemEpiftolæ capite unde¬
cimo, Eft igitur operæ pretium ,animadvertere,quam
nulla fit apud hune pagina, que non feateat crebra
mentione fidei & caritatis, quas aliquoties junétim ,
aliquoties feparatim füiscommendat. Jungit, Epifto¬
la prioris ad Corinthioscapite decimo fexto, hoc ve¬
lut epilogo claudens prolixam exhortationem : Vigila¬
#e, Inuit, ftate in fide , viriliter agite > confortamini,
omnia veftra in caritate faat. Rurfum Epiftolæad Ti¬
motheumfécundæ, capite primo: Formam, inquit,
habe fanorum verborum y qua a me audiſti y in fide &

VERE 108

in dilettione, in Chriſto Jefu. Vides ut duas germanas
pietatis univerfæ vexilliferas copulavit, fidem & ca¬
ritatem. Atque his duobus nominibus potiflimum col¬
laudat Thefalonicenfes in Epiftola ad ipfos fecun¬
da : Quoniam, inquit > fipercrefest fides vefira y &
abundat caritas. Jungit & in priore : E annunciante
‘nobis fidem, caritatemvefiram. Item Epiftolaad Ro¬
manos capite decimo quinto : Deus antem ſpei repleat
vos omni gaudio & pace in credendo > ab abundetis in
ſpe. Nonne tres heroinas conjunxit, fidem, {pem, &
caritatem? Quidenim aliud eft pax, quam mutua ca¬
ritas? Jamin Romanis nihil priuslaudat quam fidem ,
qua putatillos pulcerrime nobiles fuiſſe: Fides, inquit,
luefira annunciatur in univerſo mundo. Quin etiam ex
Abacuc teftimonio adeo juftitiæ fummam fidei refert
lacceptam, ut quod Abraham virtantus Deo placue¬
ie > nonaliirei quam fideivelitimputari. Atque hane
fententiam Genefeos teftimonio confirmat: Credidit
| Abrabam Deo, & imputatum eft illi ad juſtitiam. Idem
capite nono, quod Gentes ex idololatrisadiciti fintad
[veram pietatem, adfcribit fidei. Rurfus quod Judæi ,
| qui fibiperfuaferant fe folos Deo proximoseffe, repul¬
{i funt,, non aliud arbitratur effe in caufa , quam quod
diffiderent promiflis Euangelicis. Gentibus non obfti¬
tit vita, proeter fimulacrorum cultum , tot facinori»
busac flagitiis inquinata: Judæisnon profuitanxia le¬
gum obleryatio, nec æterni Numinis cultus. Quam
obrem? guianonex fide, inquit , [ed tamquam ex operi¬
bys. Votam autem difputationem , in qua fides primas
agit, hac claufula finit: Omne autem quod non eſt ex f=
de, peccatumeft. Tantafideivis, utyitus, hac defti=
tuta, vertaturinvitium. ?

Adhæc Epiftola ad Corinthios pofteriore, demon¬
{trat hoc efle vehiculum , quo totus vitæ curfus feratur
ad æterna: Per fidem, inquit, ambulamus, © non per
fpeciem. Nec alium fcopum fibi prefixerat Paulus in
Apoftolica funétione, quam ut Gentes omnes fub fi¬
dei jugum adduceret, quam obedientiam, five ut Gra
cefcriplit, vaari appellat, obiter admonens, Chri¬
D'ftianam fidem non aliter cffe firmam ac folidam, quam
fi repulfis argutationibus curiofis, fimpliciter & abf¬
que difquifitione fidat pollicitis Chrifti: per quem, in¬
quit, accepimus gratiam & Apoftolarum » ad obedien=
dum fidei in omnibus Gentibus. Porro {cribens Ephetiis,
foli fidei vult falutemacceptam ferri: Gratia, inquit,
oftis falvati per fidem, ©? hoc non ex vobis. Porro Epi¬
{tola quee inferibitur ad Hebreeos, qua tuba, qua fer¬
monis ubertate fidei profequitur encomium, omnia
pene veterum heroum facinora fidei merito tribuens.

Jam de caritate quid attinet locosaliquot adducere ,
cum totus ubique Paulus nihil {piret, nibil crepet, ni¬

hil tonet, niñ lagrantiflimam caritatem? Meras flam¬
E |masloquitur, & tamenardentius quiddam tibi {entire

videare , cum legis quod humani fermonis balbuties
non queat effari. Ignea Pauli lingua, fed peétorisincen¬
dium fubindicat magis, quam explicat. Porro, quan¬
do caritas omnia conglutinat, non eft locus diffidio,
ubiubiregnum tenet caritas, quae quantum in ipfa eft,
facit omnium omnia communia. Ab hocigitur omi¬
ne ceu feliciffimo , fuas Epiftolas omnes aufpicatur,
precipui cujufdam boni vice gratiam fuis imprecans &
pacem. Nec aliis verbis ſalutat Apoſtolici Senatus

Princeps, Petrus: Gratia vobis & pax. Atque exordiis

fæpenumero refpondent claufula : nam ceu finiturus
x {Epiftolam ad Romanos : Deus, inquit, paces fit cum

omnibus vobis „amen. Cum jubet ut invicem ſeſe confa¬
lutent ofculo fanéto , guid aliud commendat, quam
fraternam concordiam ?_ Nam ego fic interpretor

Chriftianumofculum pectoris effe, nonoris. Admotis

|genis falutare > vulgare eft: conjunctis animis bene

jvelleomnibuss ofculum eft homine Chriftiano dignum.
Quid? annon codem modo finit Epiftolam ad Corin¬
thios pofteriorem ? Td ipfum inquit, fapite, pacemha¬
bete. Quideftautem, id ipfum fapite , nifi fitis codem
‘animo? Td quoaltius infigatanimis, Tepetens éveyveve=
Ire, inquit. Nechiscontentus, addit premium haud=
(quaquam vulgare aut mediocre: Et Dens pacis erit va~

bifcurs.