Page 66 [66]
OCR
107 Ra Tor O qui hacerantaDeo precepta, &tamen nonvult obfervari , quoties caritatis oficium eft præftandum. Quid igitur dicent homunculi obfcuri, qui ob interdictum efum carnium, aut his frigidiores conftitutiunculas poftulant, ut totus homo veniat in capitis periculum ? Audet David fame periclitans vefci facris | panibus ipfe profanus, nec religio eft Sacerdoti tradere, quum id lex vetuiffeta Deo tradita. Et tu finis imo cogis fratrem innoxium inttrire, quia fic vifum hominibus ;' fortafle ftultis aut fuperftitiofis, certe nulla publica auétoritate præditis, interdicere carnium efum. Atque hisin rebus quantum fibi permittit hominum quorumdam Tyrannis verius quam fuperttitio. Alias permittunt nobis jus carnium , carnes ipfas interdicunt. Quidam indulgêntiores concedunt & inteftina. Nonnumquam indulgent lactaria, fed ab ovis arcent. Aliguando nihil permittunt , preter panem & cervifiam, atque obfonii loco fetus arborum. Equidem nondamno, fi quishæc pieratis ftudio fufcipiat. Illud admiror, quod ob hujufmodi rerum obferyationem Chriftianus vult Chriftianum de vitapericlitari, ob he fcinditur fraterna caritas. Apud Joannem ca~ pite nono , magnas excitant tragœdias, quod cæco | reddidiffet oculas die fabbati. Apud eumdem capite quinto , paralytico fanato obmurmurant , qui juñu Chrifti grabbatum fuum fabbato fuftulifler. Apud Matthæum vero capite nono, taciti fecum obganniunt, quod peccata remitteret. Obmurmurantalibi , quod fabbato fanaffet mulieremcontractam, qui boyem aut afinum in puteumdelapfum, non vererentur educere fabbato. Chriftus clamat, non hominem ob fabbatum effe conditum, fed fabbatum ob hominem efle repertum : & tu vis tuaslegestantum valere, ut citius pereundum fit hominiChriftiano, quam abiis Jatum digitum difcedat? Rurfus obmurmurant apud Matthæum capite decimo quinto, quod difcipuli manibus illotis cibum caperent“ Hic vero non folum pius Dominus excufat fuos, verum etiam crimen in ipfos retorquet , qui ob corban, quod avaritia Sacerdotum | repererat, negligebant Dei præceptum. Nam Dei vocat, quod ad naturalem pietatem attinet. Succurrere parentibus, caritatis eft: ab hac avocabant , modo nonnihil accrefceret gazophylacio. Chriftus clamat: Non quod intrat in os, polluit hominem: & tu exigis a Cbriftiano, ut ingenti valetudinis difpendio vefcatur pifcibus? Imo præ te non ducis pro Chriftiano, qui corporis habitu compulfùs , quocumque die, quocumquecibo vefcens, gratiasagit Deo. Adeoplacet Chrifto beneficentia , quam eleemofynam appellat : ut,| aptid Lucamcapite decimo fexto, collaudet iniquum | difpenfatorem, qui fraudato domino, fubvenerit de-| bitoribus. Jam quidaliud nobiscommendant Apoftoli | fuis Epiftolis? Et nos ad haec omnia pene furdi, plus quam Judaicis conftitutionibus oneramus Chrifti fanguine liberos? ob has calumniamur immerentem ? Verum hecinfeétari, non efthujusinftituti. Reliqua carptim, utquidquidoccurrerit, attingemus, fi prius indicaverimus, quam ad hanc formam Apoftolorum doétrina morefque sefpondeant : cum primis autem Pauli, quononalius præceptorem Chriftum expreffius retulit. Atgueutinam, qui in Apoftolorum vicem fuccefferunt , & Chriſti Vicarios fe nominari gloriantur, merito fermonem Pauli fibi queantufurpare, quo Ens, Vos, imitatores mei efotre, fent ego Chrifti. Idque rotidem vérbisrepetit, ejufdemEpiftolæ capite undecimo, Eft igitur operæ pretium ,animadvertere,quam nulla fit apud hune pagina, que non feateat crebra mentione fidei & caritatis, quas aliquoties junétim , aliquoties feparatim füiscommendat. Jungit, Epiftola prioris ad Corinthioscapite decimo fexto, hoc velut epilogo claudens prolixam exhortationem : Vigila#e, Inuit, ftate in fide , viriliter agite > confortamini, omnia veftra in caritate faat. Rurfum Epiftolæad Timotheumfécundæ, capite primo: Formam, inquit, habe fanorum verborum y qua a me audiſti y in fide & VERE 108 in dilettione, in Chriſto Jefu. Vides ut duas germanas pietatis univerfæ vexilliferas copulavit, fidem & caritatem. Atque his duobus nominibus potiflimum collaudat Thefalonicenfes in Epiftola ad ipfos fecunda : Quoniam, inquit > fipercrefest fides vefira y & abundat caritas. Jungit & in priore : E annunciante ‘nobis fidem, caritatemvefiram. Item Epiftolaad Romanos capite decimo quinto : Deus antem ſpei repleat vos omni gaudio & pace in credendo > ab abundetis in ſpe. Nonne tres heroinas conjunxit, fidem, {pem, & caritatem? Quidenim aliud eft pax, quam mutua caritas? Jamin Romanis nihil priuslaudat quam fidem , qua putatillos pulcerrime nobiles fuiſſe: Fides, inquit, luefira annunciatur in univerſo mundo. Quin etiam ex Abacuc teftimonio adeo juftitiæ fummam fidei refert lacceptam, ut quod Abraham virtantus Deo placueie > nonaliirei quam fideivelitimputari. Atque hane fententiam Genefeos teftimonio confirmat: Credidit | Abrabam Deo, & imputatum eft illi ad juſtitiam. Idem capite nono, quod Gentes ex idololatrisadiciti fintad [veram pietatem, adfcribit fidei. Rurfus quod Judæi , | qui fibiperfuaferant fe folos Deo proximoseffe, repul{i funt,, non aliud arbitratur effe in caufa , quam quod diffiderent promiflis Euangelicis. Gentibus non obftitit vita, proeter fimulacrorum cultum , tot facinori» busac flagitiis inquinata: Judæisnon profuitanxia legum obleryatio, nec æterni Numinis cultus. Quam obrem? guianonex fide, inquit , [ed tamquam ex operibys. Votam autem difputationem , in qua fides primas agit, hac claufula finit: Omne autem quod non eſt ex f= de, peccatumeft. Tantafideivis, utyitus, hac defti= tuta, vertaturinvitium. ? Adhæc Epiftola ad Corinthios pofteriore, demon{trat hoc efle vehiculum , quo totus vitæ curfus feratur ad æterna: Per fidem, inquit, ambulamus, © non per fpeciem. Nec alium fcopum fibi prefixerat Paulus in Apoftolica funétione, quam ut Gentes omnes fub fidei jugum adduceret, quam obedientiam, five ut Gra cefcriplit, vaari appellat, obiter admonens, ChriD'ftianam fidem non aliter cffe firmam ac folidam, quam fi repulfis argutationibus curiofis, fimpliciter & abfque difquifitione fidat pollicitis Chrifti: per quem, inquit, accepimus gratiam & Apoftolarum » ad obedien= dum fidei in omnibus Gentibus. Porro {cribens Ephetiis, foli fidei vult falutemacceptam ferri: Gratia, inquit, oftis falvati per fidem, ©? hoc non ex vobis. Porro Epi{tola quee inferibitur ad Hebreeos, qua tuba, qua fermonis ubertate fidei profequitur encomium, omnia pene veterum heroum facinora fidei merito tribuens. Jam de caritate quid attinet locosaliquot adducere , cum totus ubique Paulus nihil {piret, nibil crepet, nihil tonet, niñ lagrantiflimam caritatem? Meras flamE |masloquitur, & tamenardentius quiddam tibi {entire videare , cum legis quod humani fermonis balbuties non queat effari. Ignea Pauli lingua, fed peétorisincendium fubindicat magis, quam explicat. Porro, quando caritas omnia conglutinat, non eft locus diffidio, ubiubiregnum tenet caritas, quae quantum in ipfa eft, facit omnium omnia communia. Ab hocigitur omine ceu feliciffimo , fuas Epiftolas omnes aufpicatur, precipui cujufdam boni vice gratiam fuis imprecans & pacem. Nec aliis verbis ſalutat Apoſtolici Senatus Princeps, Petrus: Gratia vobis & pax. Atque exordiis fæpenumero refpondent claufula : nam ceu finiturus x {Epiftolam ad Romanos : Deus, inquit, paces fit cum omnibus vobis „amen. Cum jubet ut invicem ſeſe confalutent ofculo fanéto , guid aliud commendat, quam fraternam concordiam ?_ Nam ego fic interpretor Chriftianumofculum pectoris effe, nonoris. Admotis |genis falutare > vulgare eft: conjunctis animis bene jvelleomnibuss ofculum eft homine Chriftiano dignum. Quid? annon codem modo finit Epiftolam ad Corinthios pofteriorem ? Td ipfum inquit, fapite, pacemhabete. Quideftautem, id ipfum fapite , nifi fitis codem ‘animo? Td quoaltius infigatanimis, Tepetens éveyveve= Ire, inquit. Nechiscontentus, addit premium haud= (quaquam vulgare aut mediocre: Et Dens pacis erit va~ bifcurs.
