Page 63 [63]
TOI
102
vitam in multos annos pollicentis, cumcademnocte
Cogna¬
aio.
Ambis
tio.
le tor annorum fudore congefliffet ; rurfum, dum pro¬
hibet nos effe follicitos de craftino, dum jubetrecon-|
di thefauros aternos in coelis, nec tineis nec furibus
obnoxios: dum præcipit, ut cœleftis Patris bonitate
providentiaque freti, liliorumac pafferculorum more
in diem vivamus: dum Marci capite decimo, occa¬
fione juvenis , qui moerens difcefferat , fimul atque
juflus eft relinquere divitias, habebat autem opimas :
verfusad fuos, ait, effe facilius, ut camelus eat per fora¬
menacus, quam dives ingrediaturregnum ccelorum:
atque id ut experimento quoque perfuaderet, difcipu¬
los follicitos de panibus, commonefacit ejus miraculi , B
guod paulo ante viderant, paucis panibusac pifcibus,
aliquot hominum millia faturata : & ita faturata, ut cor¬
bes multi reliquiis onufti, tollerentura convivio. Ad
hac, cum cos nullo inftruétos viatico, legat ad pri¬
mam predicationem, & reverfi faffi fant, fibi nihil}
defuiffe. Parentum & cognationisaffcétum (quando¬
quidem hic quoque non raro folet avocare nosa ftudio
pictatis) multis modis revellit : jubens, ut toti pen¬
deant a Patre cœlefti, neque quemquam patrem appel¬
lentinterris :itemnegans feagnofccredifcipulum qui
Non patriac matri, fororibusacfratribus: denique, qui
non uxori quoque renunciarit , ubi popofcerit nego¬
tiumregni Dci. Ipfe licet matrem habuerit unice piam,
tamen huic nufquam blanduseft. Devino interpellan-|C
ti: Quid tibi, inquit , mecum eft, mulier? In templo
objurgatus : Quidieft, inquit, quod me queerebatis?
An nefcicbatis, quod inhisque Patris mei unt opor¬
terme effe? Rurfum apud Mattheumeapite 12. inter
docendum multitudinem , imperiofius interpellatus
matris & fratrum nomine, cupientium eum conveni¬
re, quam non blanderefpondit: Quæ eft mater mea
& qui funt fratres mei ? Rurfusincruce, mulierem,
non matrem appellat , fui loco Joannem ſupponens.
Czxterum honoris ftudium & ambitionis morbum ,
qui generofis & ereétis ingeniis maxime foletinnafci ,
quot modis ex animis difcipulorumrevellit? haud igna¬
fticorum. Et hoc affectu pafus eſt fuos tangi , quo)
efticacius eximeret. Ambitionis erat, quod fili Zebe- |
dæi per matrem, in hoc fubornatam, poftulant , ut
Chrifto proximi fedeantin regno ccelorum. Ambitio¬
nis erat, quod inter fe difceptant, quis effet futurus
primus inregno coelorum. Proinde audiunta Domino:
Principes gentium dominantur cis: & qui poteftaten ha¬
beni , exercent in fuos : non fic crit inter vos, immo qui¬
cumque voluerit inter vosmajor fieri, fit veffer minifier :
|
|
C qui voluerit inter vos primus eſſe y erit veſter ſervus.
lius hominis non venit ut fibi miniſtretur, ſedut ipſe
miniftret aliis, animam fuam det pro multis. Quan¬
‘nulli cedit > numquam a pugna vacat. Quamguam
nulla do&rina efficacior, quam ipfius vita. Quem enim
homunculum non pudeat erigere cervicem, cum ille
verefummus, præcinétuslinteo, lavat pedes difcipu¬
lis fuis? Capitur ,cæditur, conviciisafficitur, ac veluti
flagitiofus in crucem tollitur. Denique per fummam
dejeétionem fui, promeruit ad fummam evehidignie
tatem. Porro permultitument generisnobilitate, qui
morbus omnium quidem communis: Judæis tamen
peculiarius adheefit , qui fine fine ja€tabant patrem
Abraham : Ne ceperitis , inquit, dicere : Filii Abraha
fumus dico caim vobis : Potens eft Deus de lapidibus his
We titare filios Abrabe. Et alias filios Abrabz vocat, qui¬
jcumque Abraham faétis referrent, ipfos qui fe gloria¬
rentur Abrahæ filios, Diaboli filioscfe, qui parentem
hunc impiis fatis æmularentur. Omnis igitur Chri¬
ftianorum nobilitas rećte factis æftimanda cft > non
ftemmatis. Is demum pudendæ conditionis eft, quif¬
quis fervit vitiis. Centurionem alienigenam præfert
Rurfus Samaritanum vulnerati viatoris curatorem 5
anteponit Sacerdoti & Levite , qui Samaritanos ut
extremos hominesad{pernabantur, feipfospro Semis
deis gerebant.
Sævitiæ malum funditus exigit} tot parabolis ad
clementiam & ignofcendi facilitatem provocans, apud
Matthæum capite decimooétavo, defervo quinolu¬
erit remittere confervo, cum ipfe Domini communis
lenitatem effet expertus : dum inibi jubet errantem
fratrem clanculumabfquearbitris corri gi, dum feptua¬
Sies ſeptics reſipiſcenti, totidem jubet ignofcere. Rur¬
fum cum Lucæ capite nono, Samaritanis Chriftum
non recipientibus, Jacobus & Joannes: Vis inquiunt,
ut jubeamus ignem eccelo defcendere, quiconfumat
iftos? Ab hoc impetu protinus eos revocat ad affe¬
Gtum manfuetudinis, & acriterincrepitis illis: Ne(ei¬
fis „inquit , cujus ſpiritus eftis. Filius hominisnon venit ad
perdendas animas, fed ad fervandas. Eft X alius affe¬
étus, qui inter ipfabenefaéta bonis etiam virisinfidia¬
tur, ni caverint, fiducia noftri: non tolerat huncin
fuis Chriftus. Parum pius eft, qui fibi pius videtur.
Pharifæum fua merita prædicantem e proximo ,fafti=
dit: Publicanum elonginquo fibi difplicentem,agno-=
fcit. Ttem apud Lucam capite decimo feptimo, ad¬
hibita fimilitudine declarat, nihil gratiæ deberi fer¬
vis, etiamfi per omnia fuo functi fuerint officio : Sic «~
Voss inquit, 0472 feceritisomnia que pracepta (unt vobisz
dicite: (erviinutiles (mas, quod debuimis facere, feci¬
mus. Nec aliudagit proximo capite parabola de talen¬
tisab herocommiflis. Sorseftaliena, quantulacumque
eft: quidquid hinc quæritur induftria noftra, Domi¬
no queritur, non nobis. Difpenfatio nobis eft credi¬
ta: malenobis, ficeflaverimus: non eft quod glories
mur noftro nomine , {i cum officio rem geflerimus.
hibet puerum humilem ac pufillum, negans quem¬
quam ingreflurum regnum cælorum, nifi qui fefe ad
ejus modulum fubmitteret. Rurfum Matthæi capite
vigelimo tertio, Scribarum & Pharifæorum faftum &
ambitionem palam infectatus , quod dilatatis phylacte¬
ris, ac fimbris ampliatis, oftentantes {efe , capta¬
rent primos accubitus inceenis, & primos confeflusin
Synagogis, atque in foro gauderent honoris gratia fa¬
lutari Rabbini; Vos autem, iNguit, zolite vocari Rabbi :
unm off enim magifter vefter omnes autem vos fratresefhs.
Et patrem nolite vobis vocare fuper terram: unus eft enim
Pater veſter, quiincelis eſt. Nec vocemini magi To) quia
magiſter veſter unus eſt, Chriſtus. Qui major ef veftrim,
ecrit miniffer vefter. Porro qui ſemet extulerit humiliabi¬
tur qui fe humiliavertt, exaltabitur. Idem agit > Lu
cx capite decimo quarto , parabola de invitatis : inter
quos qui fibi poftremum locum delegerat , jubetur
adfcendere. Eodem pertinet, quod invitat, utfub¬
mifi blandum ac molle jugumfuumaccipiant: Diſci¬
te inquit, ame, quod mitis finm & humilis corde, & in¬
venieris requiem animabus veffris, Tumultuofa res et
T
decimo nono, cum cuidam interroganti, quid boni
fibi faciendum effet, ut haberet vitam æternam : Quid
me, inquit , interrogas de bono ? Unus eft bonus y Deus.
Senfit morbum hominis, fibi bonitatis laudem arro¬
gantis: cum omnes noftra juftitia coramoculis Dei,
| nihil aliud fint,quam uti pannus mulieris menftruo pro=
fluvio pollute. Adhæc apud eumdem capite vigefi¬
mo quinto, folos illos agnofcit, qui ipfi {ua benefacta
Inefciunt. Domine, quandote vidinaus efurientem, & pa
vimaus è fitiontem, &dedimustibi potum® Quando auters
te vidimmus hofpitem , @ collegimus te: aut nudum, & coo¬
\pernimuste© Autquando te vidimus agrotum, autincar¬
cere, & venimusadte® Hoccftcertifimum veræ picta¬
|tisargumentum, fi conatus pro viribus omnia, tibi vi¬
deatis expers pietatis. Injufti mirantur, fiquod offici¬
um preeteriffent: adeo fibi non videbantur impii. Ne
|cosquidemagnofcit, apud Matthaum capitefeptimo,
iguifefecommemorant, & Demonia perillius nomen
(ejeciſſe , futura prædixiffe , multaque ftupenda gef¬
Gie: Amen, inquit, dico vobis nefciovos. Huc alludit,
mifallor, parabola; quamapud Lucam capite duodeci¬
Tom. V. Ga mo.
bia,
Dottri=
NA Vitka