Page 58 [58]
OCR
91 R ASE STO NN ENRE 92 verfali Concilio: tune proferturad Synodum provoca-{ A'ta confentit; etiam ipfiusnature Judicio confentanea. tio. Nonnehujufimodidogmatisingens aperiturfene-| |Preecepitinnocentiam: ipfeficvixit, utnec fubornaftratyrannidi, fi tanta poteftas incidat in impium ac| |ti teftes, cum id variis modis coe > SETS pettilentem hominem? Ad hæc funt quædam devo-| |quod probabilitercalumniarentur. Docuit maniuetutis, dedecimis, de reftitutionibus, de remiffionibus| (dinem, ipfe tamquamovisad mactationem Da & confeffionibus, Scholafticorumimo Monachorum| |Docuit paupertatem, ipfe nihil umquam nec pofledif= placita, quibus graviter illaqueantur animi fimpli- le legitur, nec adfectafie. Deterruit ab ambitione & cium, autcerte fuperftitioforum , ingenti malo popu-| |faftu, ipfe difcipulis fuis lavit pedes: docuit hanc efle li, fed luculento commodo quorumdam , quibus ut] |viam ad veram gloriam & immortalitatem : ipfe per malis Medicis, tum optime eft, cum populoeft peffi-} [crucis ignominiam adfecutus eft nomen, quod excel me. Noninvidemusmajeftati PontificisRomani. U-| |litomne nomen: & dum nullum regnum ambitintertinam habeatvere quod illi tribuunt, nec labi polit in| jris, meruitcceli pariterac terra Prineipatum. Ubire| his que funt pietatis. Utinam vere poflit animas exi-| |furrexit, non alia docuit quamante docuerat. Docue| mere e Purgatorii fuppliciis.. Nec inficias imus popu- rat plis non effe metuendam mortem, que nos nonexlares mores adomnem licentiam proclives, aliquando |B |ftingueret; fed immortalitati redderet , & ob idexÎ | l . È | cancellis hujufmodi coercendos effe, fi modo patitur jhibuit fete redivivum fuis. lifdem videntibus, adfcenhoc Euangelica finceritas, ut alios coerceas, aliorum| [dit in cœlum, ut fciremus, quo nobis effet eniten| confcientiasillaqueare, & admittimus Platonicum il-| |dum, quoque referenda omnia. Poftremo loco delaI Tud mendacium, quo Sapiens plebem fallit ipfius bono qui | plus eft Spiritus illeeceleftis, qui tales afflatu fhored| fallitur. Hiſce de rebus audimus quotidie querimonias| [didit Apottolos; quales Chriftus cie voluit. Reperies piorum hominum, ex animobene cupientium gregi| | fortaffisin Platonisaut Senecæ libris 5 que non abhorChriftiano. Noneft meum, aut meifimilium, con-| |reant a decretis Chriſti: reperies in vita Socratis, quæ | vellere quod ufu publico receptum eft: optaretamen| | utcumque cum Chrifti vitarconfentiant: ar circulum | fas eft, ut divinus ille Spiritusafflet mentes Pontifi-| |hunc, & omnium rerum inter fe congruentium hary cumac Principum, ut fic iftavelint perpendere, ut | |moniam in folo Chrifto reperies. Multa fant uo | plus veræ pietatis adjungatur populo, minufque fit| | phetis &diétadivinitus, & gefta pie: multa in Mofes i | {uperftitionis, ac minus etiam tyrannidispermittatur| |caterifque viris vitee fanétimonia claris: orbem hune iis, quorum felicitas publicis malisalitur. Quamquam | lin nullo reperieshomine, qui quidem orbisa Prophehæc quoque dumtaxat exempli vice produéta velim :|C|tis exorfus, per Apoftolorum Martyrumque vitam ac fiquidem in præfentia docere eft animus , non a doétrinam in fefe coit: hi, quidquid Chriftus docuit | lexpreflerunt: quidquid promifit, praftiterunt: cum= | [dem hauferant fpiritum : eadem fonantac docent, quæ : |Chriftus. Haétenusadoranda funtomnia : cætera cum delcétu judicioque legenda, autetiamimitanda. Nec fortaflis abfurdum fuerit, in facris quoque voluminitare. r Super hæc non mediocrem adferet utilitatem, fidi- ligenter evolyentes libros utriufque Teftamenti, attente confideremus mirabilem ilium orbem & confenfum totius Chrifti fabulæ, ut ita loquar, quamnoftra cauſa peregit, fatus homo. Sic enim futurum eft,| |bus ordinemauétoritatisaliquemconttituere: id quod ut non folum rectius intelligamusquod legimus, ve-| \facerenon eft veritus Auguftinus. Na: e debenrum etiam, ut certiore cum fide legamus. Nullum| [tur iis libris, de quibus numquam fuit addubitatum a eftenim fic arte compofitum mendacium; ut undique| |veteribus. Apud me certe plushabet ponderis Efaias; fibiconftet. Ex Veteris Infirumenti yoluminibus con- quam Judith aut Hefter: plus Evangelium Matthai, 2 fer typos & Prophetarum oracula: quorum illiChri-| |quam Apocalypfisinferipta Joanni : plus Epiftola Pauyi, fumdelineantatqueadumbrant:hæceumdemadven-|Dili ad Romanos & Corinthios; quam Epiftola {eri f tantem, velutoculis fdeidemonftrant. Nihilferege-| jad Hebrzos. Proximum his locuin tenent quæd {tum eft aChrifto, quodnondepinxerint vatesillidi-| {nobis ceu per manus tradita, velabipfis Apofto | vini. Nihil eft in illius doétrina, cui non refpondeat (nos ufque profeéta, velabiscerte, qui vicinifuerunt aliquis Veteris Teftamenti locus. Quemadmodum cle-| (temporibus Apoftolorum: quoinnumero cum primis | ganter docet Tertullianusin libroadverfusMarcionem| | pono Symbolum in Concilio Niceno, nifallor, edi“esi. quarto. Succedit his Angelorum teftimonium , Ga-| |tum, quod vulgo dicitur Apoſtolorum ; opinor, ob | briclis Virgini cceleftes nuptiasannunciantis: Rurfus| |id, quod pre {cferat fermonis Apoftolici tum gravita| in nativitate chori Angelici concinentis, Glorizimex-\ tem, tum fobrictatem, tum etiam brevitatem : ati `Pafio- celfisDeo: MoxacceditPafiorum, deinde Magorumi |queutinam ! noftra credulitas eo fuiffet contenta. Ubi 5 . teftimonium, præterea Simeonis & Annæ : deinde] |cœpit efle minus fidei inter Chriftianos, moxincre= | apiifta, Preæludit Joannis Baptifte prædicatio, digitojamin-| vit Symbolorum & modus & numerus. Quamquam | dicantis preefentem, quem Prophetzyenturumpre-| |& Apoftoli fic Chriftum referunt, uttamenad illius dixerant. Ac ne nefciremus quid nobiseffetabeofpe-| |majeftatem non adfargant. Neque vero confundit | randum addit: Ecce qui tollit peccatummundi. Hic u-|E|hanc harmoniam Chrifti varietas: imo ficute diverfis nus eft Agnus omnis macula nefcius: nec Agnus eft} vocibus apte compofitis, concentus fuaviflimus réddi(tur, ita Chrifti varieras pleniorem efficit concentum. | ſolum , verum etiam agnos facit. Non promittit fuis | regnum, nonvoluptates, non honores, aut opulen-} }Sic omnia factus eft omnibus, ut nufquam tamenfui | tiam: at innocentiam promittit, fi modorefipifeant.| | diffimilis effet. Nunc divina nature profert indicia y _,, Nihil autem verorum bonorumabfuturum eft, fiad-| \cum ventis imperat ac mari ; cum peccata remittit, | ee fit innocentia. Poft hæc omnem vitæ feriem obferva,| |cuminmontenovam fpeciem, & humana preeftantiogia, quomodo adoleverit, ufque proficiens in melius, &| rem exhibet {uis. Nunc divinitatem diflimulans, ho- cy; apud Deum, & apud homines. Apud Deumlaus eft| |minemagit,cum efurit, cum fitit, cum fatigatur labore, fu 7 | bone confciehtize : apud homines decus efthoneftz| [cum efuriens ad ficum accurtit, cum meeret, cum affli- Der, f famæ: quænonadfectata, feliciusconfequiturveram| |giturcumocciditur. Quofdamultroad fe vocat, alios da | virtutem. Duodecim natus annos, in templo docens| ja retibus, Martheum e telonio. Quofdam feguivoviciffim &audiens, primum fui fpecimen dedit. Rur- {pr lentes, rejicit: cujus exemplum habesapud Matthefum in nuptiis primo miraculo, privatim edito, pau-| |umcapiteottavo, de Scriba dicente: Magifter, feguar cisinnotuit. Nam prædicandimunusnon nifi baptiza | |te> quocumqueicris. Cuirefpondet Jefus: Vulpes foveas tus, & columba figno, Patrifque voce commenda-| habent, & valucres cœli nidos, at filius hominisnon hatus, poftremo non nifi quadragenario jejunio, & Sata-| |bet, ubicaput ſuum recliner. Rurſusibidem, alteri po | | ne tentatione fpectatus & exploratus, aggreffus eft.| |ſccnti veniam abeundi: Szgsere, inquit , me : & fiae if Excute nativitatem, educationem, prædicationem,| |mortui fepeliant mortuos fuos.. Huic timuit, nerelabe| mortem, nihilaliudreperies, quam paupertatis& hu- | | retur: | i Confulendum hac de re opufculum Ger. F227. Voffidetribus “Symbolis , ubi majoribus fubfidiis cihétus, & re accutatius expens fa, meliora & certiora habet quam Erafinus, | militatis, imo innecentiz totius exemplar. Totus do&rinæ circulus, ut fecumconfentit, ita cum ipfius vi- |
