Page 24 [24]
OCR
23 MOY ESD Bes uc Sacerdos fum, Monachus non fum, videritille. nit & Monachus, quo fibi palpetur: Nontam, inquit, Monachus{fum, quam illiaut illi. Alius dicit: adole{cens fum, generolus, dives, aulicus, denique Princeps, ad menihilattinent, qua diéta funt Apoftolis. Mifer, eigoadtenihilattinet ut vivas inChrifto? Siimmundo es, in Chriftonon es: fi mundum appellas ccelum terram, mare , & hunccommunem aerem , nemo non eftinmundo: finambitionem, delitias, cupiditatem, libidinem, mundum dicis, profeéto {i mundanus es, Chriftianusnones. Omnibus dixit Chriftus, qui crucem fuam non tolleret „ac fua veftigia fequeretur, non efle fe dignum. Moricarnicum Chrifto, nibiladte, fi vivere illius fpiritunihil'adte pertinet. Crucifigi mun_do nihil adte, fivivere Deo, nihil ad te: confepeliri cum Chriſto, nihiladte, firelurgerein gloriam,, nihil adte. Chrifti humilitas, paupertas , tribulatio, contemtus, labores, agones, dolores, nihilad te, fi regnumilliusnihiladte. Quidautemimprobius, quam premium tibi cum alis commune ducere, at labores quibus paratur præmium, in paucos quofdam rejicere? Quid autem delicatius, quam cum capite conregnare velle , cum noliscompati ? Noli igitur, mi frater, cir° cumfpicere quid alii faciant, & eorum collatione tibi blandiri. Arduaquædam & paucifimis, eram Monachis, cognita res eft, mori peccato, mori defideriis carnalibus, mori mundo. Et hæc eft communis omnium Chriftianorum profeflio. Hoc jam olim in baptifmo dejerafti. Quo voto, quod poffit accedere fanétius, aut religiofius ? Aut pereundum , aut fine exceptione, hac via graflandum ad falutem, five Reges, five inopeserimus coloni. Quod fi non omnibus contingit ad perfectam imitationem capitis pertingere, omnibus tamen huc manibus, pedibufque eft enitendum. Bonam Chriftianifmi partem habet, qui certoanimo decrevit fieri Chriftianus. Y CNT NDOT Tele: Verumneteilluda virtutis via deterreat, quodafperavideaturac triftis, tum quod commoditatibus mundi | fitrenunciandum, tum quod jugiter confligere opor| teat cum tribusimprobiffimis hoftibus , Carne , Diabo| Mori sando, i lo& Mundo. Hanc tertiam regulam tibi proponito, univerfa terricula & phantafmata , quæ tibi ftatim velut inipfis Averni faucibus occurrunt, pro nihilo ducenda cfle, exemplo Æneæ Virgiliani. Quod fi ludibriis inanibuscontemtis rem ipfam preflius fixiufque infpe| xeris, profetto, videbis, Chrifti via, præterquam | quod fola ducit ad felicitatem, ctiam omiflo præmii re{pectu, nullam tamenaliam effe commodiorem. Quod enim (quafo te) vita genus juxta mundum tibi deliges, inquonon fint abunde multa triftia atque afpera fubeunda, tolerandaque? Aulicam vitam quis nefcit effe| ærumnarum plenam , nifi velinexpertus, velcerte ftultiffimus? Deumimmortalem! qua illic, quamdiutina, quam indigna fervitus perferenda , quanta follicitudine ambienda Principis gratia, cblandiendus favorieorum), quivelnocere poffunt, vel-prodefle, fingendi vultus fubinde novi, muffitanda injuria potentiorum. Porro autem, quod tandem malı genus, quo non fit referta militia? Utviufque rei tu teftis ele optimus potes, qui utrumquetuo periculo didicifti. Jam vero quid velnon Merca- facitvel patiturmercator , Per mare pauperiem fugiens, Dre ber faxa, per ignes! In conjugioquanta molescurarum fr familiarium, quam non ibi miferiam vident, qui exCezju- periuntur? In publicis obeundis muneribus, quantum pai follicitudinis , quantum laboris , quantum periculi? * Quoguo verfum flexeris oculos, ingens turba incommodorum occurret. Ipfa per fe vita mortalium mille Hen sure A N E 24 dem? Nempecruciatusæternus. I nunc, & cum hac vita compone viam virtutis, qua ftatim definit effe aſpera, fit progreflü mollior, fit jucunda, per quam certiflima fpe itur ad fummum bonum. Nonne extremæ dementiæ fit, malle pari labore parare mortem æternam, quam vitam immortalem? Art ifti faciunt, velhocinfanius, qui preligunt fummislaboribusire ad labores perennes, quam mediocribusad otium immortale. Ad hæc fi maxime laboriofior effet pietatis via quam mundi, tamen hic laboris afperitas, præmii {pe lenitur, nec deeft unétio divina, quæ facit, Blut omne fel in mel vertatur. Tlic cura curam trahit , dolorex dolore nafcitur : nec mora , necrequies: forislabor & adfliGtio, intus gravior ægritudo: Ipfa lenimenta exafperant. Haze ita habere, ne Gentiles quidem Poetas fugit, qui per Tityi , Ixionis > Tantali, Sifyphi, Pentheique fupplicium, improborum hominum ærumnofam vitam adumbrant. Quorum eft illa fera in libro Sapientia confeflio 5 Lafari umus in via iniquitatis €> perditionis, ambulavimas vias difficiles, viam autem Domini ignoravimus. Quid Aigypua fervitatevel feedius, vel laboriofius? quid Babylonia captivitate triftius? quid jugo Pharaonis & Nabucho- |, ae donoforintolerabilius? Chriftusautem quid dicit? Tol- oa lite jagum meum fuper vos, &invenictis requiem ani- rum vimabus veftris. Jugum enim meum fuave eft, & onus th, meum leve. In fumma,nulla deeft voluptas, ubi adeft tranquilla confcientia. Nulla nonadeft miferia, ubi cruciat infelix confcientia. Hæc jam plus quam certa cffe oportet. Quod fi etiam dubitas, confule eos qui aliquando de medio Babylonis converfifuntad Dominum, & vel illorum experimentocrede, nihileffe vitiis turbulentius triftiufque , nihil virtute expeditius atque hilarius. Verum age, fingito paria ftipendia, pares labores , at quantotamen optabiliusmilitare fub fignis Chrifti, quam fub vexillis Diaboli? Imo quanto optabilius adfligicum Chtifto; quam deliciisadfluere cum Diabolo? Jam verononerit velis & equis fugiendus Dominus, non tantum turpiflimus, verum etiam durifimus & fallaciflimus? qui tam iniquum penfum exigit: qui tam futilia promittit, quibus ipfisnon raro fruftratur miferos. Aut fi præftat,rurfusubi lubitum eft tollit,ut majore xgritudine amittant parta,quam labore pepererint. Mercator pofteaquam fafque nefafque cumulandærei ftudio mifcuit,famam,yvitam,animam mille periculis objecit, fi quidem bene ceciderit fortune alca, quid tandemaliud'fibi paravit, quam miferæ follicitudinis materiam, ut fervet: cruciatum , fi perdat. Sin male, quid reliquumeft, nifiut bis fiat mifer, & quod re fperatafraftratuseft, & quod tantum irriti laboris exhauftum , non fine dolore meminit ? Nemo ad bonam mentem certo animo contendit , qui non pervenerit. Chriftus ut nonirridetur, ita nec irridet. Cogita & illud, & cum a mundo fugisad Chriftum, nonte relinquere, fi qua commoda mundushabet , ſed leviora cum potioribuscommutare. Quis non oppido lubens argentum auro, filicem gemma commutaverit? Offenduntur amici , quidtum? Invenies jucundiores. Carebis yoluptatibus? fed frueris internis quae funt vel {uaviores, vel finceriores, vel certiores; Mi~ muenda res ? At crefcuntopes ille, quas neque tines: demoliuntur, neguetollunt fures. Definis eflein pretioapud mundam? Atprobarisauétore Chrifto. PlaF |ce5 paucioribus , fed melioribus. Macrefcit corpus, fed faginatur animus. Marce(cit nitor cutis, fed enitefcit decusanimi. At fi per cætera codem modo cucurreris, intelligesnihil, velfalfiboni relingui mun D ærumnis obnoxia eft, qua {unt improbiscum*probis communes. Hae omnes tibiceflerint in cumulum meritorum, fi te deprehenderint in via Chrifti: fin minus, cum majore moleftia, tum nullo fruétu, ferendæ tamen. Qui mundo militant,primum quam multos annosanhelant, fudant,tumultuantur? Deinde pro quam caducis, nihilique rebus?Poftremo quam ancipiti fpe. Adde quod illicadeo nullus eft miferiarum finis, urquo diboratum eft diutius, hoc laboretur moleftius: Finis SS do, quod non longe praftantiore compendio compenfetur. Quod fi qua funt, quæ quamquam non poffunt non vitiofe defiderari, fine vitio tamen pofi[deri poffunt, quod genus opinio popularis, favor vulgi, gratia, auétoritas , amici, honos virtuti habitus, fere fit, ut primum quærentibus regnum Dei, ultro hæc omninadjiciantur, id quod promifit Chriftus, & omnia Deuspræftitit Solomoni. Fortuna plerumque fequitur tezis fugientes, fugit fequentes, Certe quidquid accide- prob da ; rit
