OCR
byrintho quodam inextricabili emergere , atque ad) puramlucem vite pertingere. Nulli difciplina fuicanones defunt,, &fola beate vivendi ratio nullis præceptisadjavabitur? Eft autem omnino virtutis ars quædam & difciplina, in qua qui fe gnaviter exercent, iis denique adfpiratille fanétorum conatuum provector Spiritus. Qui vero dicunt; Recede a nobis, fcientiam viarum tuarum nolumus „hos rejiciet miſericordia divina, propterea quod ipfi rejecerunt (cientiam. Sumentur au-} tem hi canones partim a perfona Dei » Diaboli, noftra : | partima rebus, id eſt, virtutibusac vitiis, &quæ funt hisconjunéta: partima materia virtutum & vitiorum. Conducent potiflimum adverfus tria mala » reliquias | Reli culpæ genitalis. Nam & fi labem abfterfit baptifinus , Tu tamen heeret adhuc quiddam yeteris morbi, reliétum A in nobis, tum adicuftodiam humilitatis, tum materiam zalis. {egeremque virtutis. Ea funt cecitas, caro & infirmiCasitas. tas, Cæcitas ignorantiæ nebula, rationis obfcurat judicium. Lumen enim illud puriffimum Divini vultus, quod conditor infuderat fupernos, cum nonnihil obfufcavit culpa primorum parentum, tum Corrupta educatio, improbus conyictus, perverfi adfectus, vitiorum tenebræ, conſuetudo peccandi, tanta obduxit rubigine, ut divinitus infculpte legis vix vettigia queedam adpareant. Exgo (ut Cœperam) cæcitas facit, San deleétu rerum fere cæcutiamus, pro optimis peflima ſequentes , potiora minus utilibus Ea Caro follicitatadfetum, ut eriamfi quid fitoptimum intelligamus, diverfa tamen amemus. Infrmitas facit,ut virtutemfemelarreptam » vel teedio , vel tenta- tione victi deferamus: czecitas officit Judicio: caro depravat voluntatem : infirmitas frangit conftantiam. Primum igitur eft, ut fugienda dignofcas ab expetendis, atque ideo tollenda cxcitas, ne in rerum delectu hallucinemur. Proximum xut malum cognitum oderis, bonum ames, &in hoc vincenda Caro, ne contra mentis judicium dulcia pro falutaribus amemus. Ter tium ut in bene cœptis perſeveres, atque 1dcircoful quam fueramus non ingreffuri. Ignorantize medendum, ut videas quafit eundum. Caro domanda, nea cognita via {educat in devia. Infirmitas animanda, ne viam arétam ingreflus, vel vacilles ; velrefiftas, vel deflećtas , neve femel aratro manum admolitus, refpicias, fed exfultes ut Gigasadcurrendam viam > {emperin ea que {unt ante temet extendens, corum que retro funt oblitus , donec apprehendas bravium > & coronam promiffam perfeverantibus. Ad hac itaque tria canones quofdam pro noftra virili accommodabimus. Conrra MaLum IGNORANTI) CAN ON IL Beze Quoniam vero fides unica eft ad Chriftum janua, as primam oportebit cffe regulam , utde ipfo atque illius Scriptu- {piritu traditis Scripturis quam optime fentias. Crera dafquenon ore tenus , non frigide, non ofcitanter, non hæfitanter, quemadmodum vulgus facit Chriftianotum, fedtoto peétore, penitus infixum immotumque fedeat, ne ynum quidem in cis jota contineri, quod non magnopere ad tuam falutem pertineat. Nihil quidquam te moveat, quod bonam hominum partem fic Vides vivere, quaſi cœlum & inferi > fabula queepiam efentaniles, terriculayaut illeétamenta puerorum. Tu vero credens, ne fettinaveris. Etf ad unum univer{us infaniat mundus,vertantur elementa,defcifcantAn geli, non poteft mentiri veritasynon poteftnon evenire,quod Deus eventurum effe predixit. Si Deum effe credis, veracem credas oportet. Sic prorfus habeto, nihil tam verum efle,nihil tam certum atque indubitatum corum qua auribus hauris , oculis coram intueris,manibustenes, quam qua legisin his litteris quas ceelefte Numen, hoc eft,veritas,in{piravit,fancti Propheta prodiderunt, tot Martyrum fanguis comprobavit, quibustot jam feculis , piorum hominum confenfus fubferipfit,, quas Chriftus ipfe in carne, & fermone tradidit, & moribus expreflit, teftantur miracùla, confitentur & Damones, adcoquecredunt, ut & contremifcant: denique |; 22 que fic confentanea funt æquitati natura, que ficiniter {econftant, fic rapiunt attentos 3 ficmoventatque transformant. Si hac tanta argumenta in cas folas competunt, qua malum vefania eft, infidehefitare? Vel x preteritis futurorum conjeéturam facito: quanta, guam incredibilia diétu de Chrifto prædixerant Prophetæ. Quid horumnonevenit? Qui in illis non fefellit, in aliis faller? Poſtremo non mentiti funt Prophete, & mentietur Chriftus, Prophetarum Dominus? His atque hujufmodi cogitationibus, fi fubinde fammam excitaris fidci, tum ardenter togaveris Deum’, ut adaugeat tibi fidem, mirabor, fi diu malus effe poteris. Quis enim ufque adeo {eeleftus eft, ut non refiliata vitis , fimodo penitus credat , momentaneishis voluptatibus, præter infelicem illum confcientia mentis cruciatum, æternos quoque emi cruciatus? Piis contra, pro temporaria, ac levi vexatiuncula > centuplum gaudium puree con{cientiæ, ac vitam denique reddi immortalem? CANONI ale _ Primum igitur efto, nihil hæfitarede promiflis Divinis: proximum autem ,utviam falutis, non cunétanter, non timide, fed certo propofito, toto peétore, animo fidenti,atque (ut ita dixerim) gladiatorio capeffas, paratus vel rei > Vel vita difpendium pro Chrifto ſubire. Pigervult, & non vult. Non oſcitantibus contingitregnum cœlorum 5 fed plane vim pati gaudet, & violenti rapiunt illud. Huc feftinantem noa te carotum adfeétus retardet, non revocent illeccbra mundi, Nontemorentur cure domeftica. Incidenda eft feculavium negotiorum catena, quandoquidem explicari non poteft. Sic deferenda eft .gyptus, ne quando redeas animo ad ollas carnium. Raptim ac femel tota Non FE deferenda Sodoma, non eft fas refpicere, refpexit mu- fhiciens lier, & verfaeft in fimulacrum faxeum. Viro non va- dum. cat, ulla ufquam in regione morari > fed jubetur properare in montem, nifi malit perire. Clamat Propheta, ut fugiamusde medio Babylonis. Exitus ab Ægypto fuga vocatur. E Babylone fugere jubemur, non fentemigrare. Videasplerofque comPerendinantes, & confiliis nimium lentis molientes fagam vitiorum: ubi his me curis > inquiunt, extricayeros ubi illud'atque illud negotii confecero, Stulte, quid fihodie a te repetant animam tuam? An nefcis negotum e negotio feri? vitium vitio invitari? Quin hodie potius facis, quod quo maturius feceris, hoc faétu fuerit facilius? Alibi diligens efto, hic utilifima præcipitatio. Ne reputa, ne penficulare, quantum relinquas, certus, Chriftumunum tibi fatis futurum pro omnibus. Aude modoteilli toto pectorecredere. Au- rides de tibi diffidere audeomnem tui curam in illum trans- Deo, ferre. Define inniti tibi, & plena fiducia abjicete in cum,&excipiet te Jaéta cogitatum tuum in Dominum, |Scipfe te enutriet, ut canasillud cjufdem Prophetæ: Dominus regit me, & nihil mihi decrit, in loco palcuæ, ibi me collocavit. Super aquam refeétionis educavit me, animam meam convertit. Ne velis temetipfum partiri duobus, mundo & Chrifto. Non potesduobus Dominis fervire: nulla focietas Deo cum Belial: non fert cos qui utroque genu claudicant: evomit cos, qui neque frigidi funt, neque calidi, fed tepidi. Nimis quam zelotypus animarum amator Deus eft, folus ac totum poflidere vult, quod fanguine fuo redemit. Non patitur conſortium Diaboli, quem femel morte fua devicit. Duce tantum vie funt:altera quee perobfequium Due adfectuum ducitin exitium: altera que per mortifica- vi: | Ltonem carnis ducitadivitam. Quid tecum hares? tertanullaeft. Harumalteram velis nolisadeas oportet: quifquises , hæcaréta tibi ineunda femita eft,per quam pauci mortalium ambulant. Sed hanc ipfe calcavit Chriftus, calcarunt ab orbe condito, quicumque Deo placuerunt. Hæc eft profecto Adraftei Numinis inevitabilisneceflitas: cum Chrifto, mundo crucifigaris necefle ct, {i volescum Chiifto vivere, Quid inepti nobis ipfi blandimur? Quid tanta in re nobis ipfis im\ponimus ? Hic dicit, non fum Clericus, mundanus (lum „non poflum nonuti mundo. Alius cogitat, & fi Tom, V. Ba Sacer 2