OCR
reliquum faciant in dolio ; unde & plebis infimam feeem dicimus. 1 V. In laguenm inducere. Tn laqueum inducere, & ,In caffes inducere, eft arte fic concludere quempiam , ut jam nullum fit effugium. Qui mos fuit Socrati Platonico, {fuis illis rogatiunculis co depellere Sophiftas, ut negarent, qui prius affirmaverant: quae negaverant, affirmarent. Denique nihil non dicerent. Quinétilianus libro Inftitutionum quinto: Turbantar enim , & a patronis diverfa partis in laquenm inducuntur. Greci qui jam capti tencantur, suGpoyss vocant. Ovidius: Decidit in caſſes prada petita meos. w Euripides in Hippolyto coronato : Kpemasois w Boyo nemukun. ie. Penfilibus irretita cafibus. Ibidem paulo poft: Aly 1 dvaosar tÈ dmarasiiv Poa i.e. Heram è tenacibus expedire caffibus. VI. Beotica fus. B' Baiwria da.i.c. Beoticafis. Vetuftiffimum adagiùm elim in ftolidum & indoctum hominem jaci folitum ufurpatur à Pindaro in Olympiacis: Emer yo dead Gr gàgGea Adyers OL youlo Bownay w. Admonet Æneas Chorodidafcalum , ita curet canendum hymnum , ut vetus illud probrum veris rationiI 2 Pawn vs. Interpres originem proverbii refert ad hunc modum : Qui prifcis temporibus Bæotiam regionem incolebant, wrs appellabantur , gens barbara & agreftis : proinde quidam depravata voce, pro fastus, Vas, i. c. fes appellabant. Idque comma cefit in proverbium, ut primum in Beeotos diceretur : ab his in quofvis indoctos , inconditos, moribufque rufticanis homines torqueretur, Bowriz ûs. Interpres citat eundem Pindarum ex Dithyrambis: Hy, ôn owa To Boro nav uO trey: i.c. Erat , cam Bæoticam gentem fues vocarent. Citat & ex Cratino : ASTI A’ eici SuCorwolugs ae Co Qopov PG civdiav. i. e: Ii (tant Sybeeoticum pedeftre genus virorum, dictione ridicula compofita ex fue & bove. In commentariis Græcorum inveni, Buwhk@ v8s.i.e. Baotitus animus, pro {tupido brutoque. Plutarchus in commentario Bess oupre@ayias indicat, Atticos ftupidi, bardi, infulfi , denique & fuis cognomen indidiffe Boeotis, potiflimum ob edacitatem. Cui adftipulatur Athenæus libro decimo, referens hos verfus ex Eubulo: Tloveiy AD dues à Dayär wy avdorngi, Kai raprtphoy, mis d\ A Olu cetors Atyav Kaj mizo? Qayu, o) ) OnCotoi pera. 1.e. Sumus ad bibendum atque ad vorandum ftrenus, In his valemus. Athenienfes dicere Prompti, ederé pauca, multa Thebani folent. Tn Grecis verfibus apparet eva fcriptum pro vey aut mew, & #4 prius pro y & a) pro of. Idem Eubulus in Europa: Avda wpiswy ¢Sleay dy nuéegs. i. e Urbem paravit ille Beeotis viris , Diem per omnem ingurgitare ftrénuis: Rurfus ex Eubuli altera fabula : _ Obra cody’ tox nt aebares Bown Ge: 1,€. Ufque adeo mores obtinet Beoticos. Idem approbat multis multorum auctorum teftimoniis. Sunt autem inter fe cognata vitia mavoayia, & ftoliditas. Atque hinc Herculem Thebanum edacem facunt, fed cundem 4 literis alieniffimum, adeo ut preCeptorem fuum trucidarit. Fuit autem & hic Beeotus j nimirum ‘Thebis natus. Rurfum Plutarchus De Dæmomo Socratis > Aveyeipey To EO) Botwray Dod eis wioAoyiew oveid@. 1.€. Refricare vetus illud adver[us Beotios de liter, arum odio probrum. Quanquam ipfe Plutarchus Boœotus fuit , homo quidvis citius, quam ftupidus. Pa quoniam conftat vel cb Romanum imperium atiffime propagatum , velob commercia negotiatorum, A voces Germanic , Gallicæ, Britannicæque linguæ fuiffe mixtas, fufpicor a Greecis ad nos dimanaffe, quod hominem ftupidum ac nullo mentis acumine preditum, vulgo dicimus dot , pro Beoto, proprium enim huic lingue, voces quamvismultarum fyllabarum in unam {yllabam canale VII. Irspofpibilia captas. Adwal Spas. i.e. Qua fieri non poffunt , venaris. Tn cum, qui molitur, quod efficere non queat. Sumptum ab Te feu venatu prædarum , quas confequendi non fit facultas. Quod quidem inter adagiones non recenfuifiem, nifi reperifiem in collcétancisGræcorum. Nam preter metaphoram Sys, nihil fapit proverbii. Cæterum præceptum cft haud inutile. Siquidem fi reż Cte praecipiunt Graeci, non effe tentandum de quo dubites, multo minus quod certum fit, te non aflecuturum. Veluti fi quis animi tranquillitatem opibus, aut voluptatibus iftis vulgaribus fibi comparare conetur, aut veram eruditionem citra linguarum cognitionem; hic dura mpa. Pindarus in Nemeis, xevedy dl’ tamduy xavos TAG. i.c. inanis [pei feerilis exitus. Idem in Pye thiis hymno tertio ; i Kph dè nxb amy del mavis opay wereoy. ii €. Oportet autem apud Sefe feraper cujufque rei Videre modum. Interpres indicat hunc cffe fenfum , ne quis tentet majora fuis viribus. Commemoratur inter Chilonis apophthegmata, non effe tentandum quod efficere non poffis. Quædam enim confilia magnificafunt , fedob hoc ipfum inutilia, quod ddvva@. . VII. Cribro divinare; s Kocuivo uawléte y. 1. e. Cribro divinare, ER conje= ctura fagaci rem deprehendere. Autftultede rebus ocz cultis divinare. Lucianus in Pfeudomante : H90HiY& To S roys parléboufuos, i.e. Cribro, quod ajunt, vaticinans: Meminit & Theocritus in Idyllio tertio: Eine € A'gecia 7° dinabéa ugonviuartis. LC. Cribro vaticinans, verum mibi dixit Agreo. Porro genus hoc divinandi fufpenfo cribo , in hodierà num ufque tempus durat apud quofdam fuperftitiofos: Apud veteres yaticinia peragebantur, cribro ; lauro, && tripode. ; IX. Hydram fecas: À Ydpav Tuve. i.c. Hydra feces. Eft apud Platonem libro De repub. quarto : Ars, inquit, ón ra duke wis Tdpar Téuisa: 1. €. guar fe revera tanquam hydram fecare. EAtautem hydram incidere, ita unum aliquod incommodum tollere , ut in cjus locum alia plura reci= pias. Adagium natum à fabula hydræ Lerneæ, quam alii centum fuiffe capitum ajunt, alii oĉto , è quibus unum crat immortale. Cum hoc monftro multum diuque conflictatus eft Hercules, propterea quod uno recfo capite, plura renafcerentur. Plutarchus in commentario De fortuna Alexandri : Vipas Fiurer del na mitusis dvabagsziysaw, 1.. Hydram fecans femper aliquiz bas bellis repullalantem. De Alexandro loquitur, cui uno bello confecto, fubinde aliud atque aliud exoricbatur, Cyneas cognita Romanorum multitudine identidem poft acceptam cladem copias inftaurantium dixit, Pyrrhum fibivideri adverfus Lerneam Hydram pugnare: Hinc Horatius in Odis: À Non hydra fecto corpore firmior Vinci dolente crevit in Herculem. Accommodari poterit ad cos, qui litibus involvuntur nunquam finiendis. Lis enim litem parit, & {æpenumero pro una enecta tres fubnafcuntut. Seneca quodam in loco fcribit, negotia fordida, que nos avocant à ftudio fapientie, abrumpi pofle, explicari non poffe, quod negotium cx negotio feratur, & occupationi oc« cupatio, velut unda fuccedat undæ. / N. Ne ramenta quidem. Ne feftuca quidem. Ne ramenta quidem ditior. Hyperbole proverbialis , cum alias aliquoties apud Plautum , tum in Rudenti« bus: Nunquam Hercle hinc hodie ramenta fies fortuna tior. Perinde quafi dicas, ftupa ditior, ita ut vulgo loquuntur. Simili figura dixit Ariftophanesin Lyfittrata : Tom. IT. Aa AITS=