OCR
muliercùlam quandam deperibat , fed non citra rivas lem. Cum hoc igitur cum aliquando rixa incidiffet , €0 iracundix provectus eft Memmius, ut Largit, nam id rivali nomen, brachium mordicus arriperet. Ea res poftea quam in popularem abut jocum , faceti quidam & giacyeao: fenarium hunc in omnibus ejus urbis parietibus quinque literis notarunt , depiétis tubus LLL. & duobus MM. videlicet ut advenis percun&andi mi: niftrarent occafionem. Itaque cum M. Craflus Tarracinam aliquando veniflet, admiratus novum literarum ænigma, fenem quendam oppidanum percunétatus eft, fita fabula , verficulum explicuit: Lacerat lacertum Largi mordax Memmins. Hujus rei mentionem fecit M. Tullius libro De Oratore fecundo : Tametfi L. Cafar, qui loquitur apud Ciceronem , exiftimat narrationem hanc totam in Memmium adverfarium , dedita opera confictam fuifle. C. Cicada vocalior. Tidy Louie i e. Cicada vocalior. Dicebatur in hominem impendio garrulum aut admodum muficum : propterea quod hoc infectum rore duntaxat vivens, cantu potiffimum dele&etur. Et quofdam ita mufice deditos, ut negle&o cibo perituri fuerint inedia, in cicadas a diis mutatos , narrat apud Platonem Socrates in Phedro. Et Theocritus in Daphnide: Tidy ira w ye DATO? aces. i.e. Quippe canis melius quacunque cicada, Apud Diogenem Laertium refertur Timonis carmen in Platonis eloquentiam : Tay mavrov dl, nyam DAW ATO y aA ayons Hduems TETE imya O off’ Exod yes Advdpen, és Co wuos ¿mx nesesosorar fia, i.e. Cantos anteibat latiffimus tlle , fuavis Orator, cujus non cedunt ſcripta cicadis, Ona faper arboribus reſident lucis in opacis, Ac mittunt vocem modalato gutture AMENA. Eft autem allufio, quam Latinus interpres non poteft reddere, in aréwel@ ad Platonem, & in tzzðrus ad illius Academiam. Allufum item ad carmen Homeri Iliados y. de fenibus, qui aw Acesceasaw ida. 1. €. Vocem floridam emittunt. Apud Atheneum libro fexto, parafitus quifpiam ferpfum depingens, AsAë, inquit, TTE. i.e. garrulitate cicada fum. Et apud eundem libro undecimo, Theopompus tič zerada. i.e. Creadaftridet. quod tamen illic videtur boni ominis caufa dici. CHILIADIS PRIMAE CENTURIA DECIMA. - L Avhmnaeyäv. NTIMEAAPTEIN, apud Gracos eft muruam officu vicem rependere, maxime nutricandi, fovendiqueeos, à quibus aliquando fueris enutritus aut inftitutus : ut fi liberi parentes ætate feffos viciflim alant foveantque: aut f difcipulus præceptorem invicem erudiat. A ciconie natura fumptum , quæ Græce pelargus dicitur. Ea inter aves una pietatis fymbolum obtinet. Exftat autem lex pietatis magiftra , qua edicit , ut liberi parentes alant, aut vinciantur. Ad id refpexifle videtur Homerus Iliados A. cum ait: Oud: wulo Ogio Giros imedo, uud: de oi CAO i.e. Nec nutricandi oficium genitoribus unquam Perfolvit charis „ breve at illi contigit evnum. Eodem allufit Euripides in Orefte : Ka plu nvo y av TA Tebvyry a ogas. i.c. Atqui rependet mortua altura vicem. Hanc itaque legem, quam pleriquectiam mortales negligunt , fola ciconia inter omnia animantium genera exprimit. Siquidem reliqua tantifper amant, agnofcuntque parentes, dum egent illorum ad nutricationem ora: Una ciconia parentes {enecta defectos , viciffim alit, & volandi impotentes humeris geftat. Quorum pofterius laudatur in Ænca , cui inde Pu cognomen: alterum mitis Jaudibus fertur in puella, quæ matrem ERAS MI 368 captivam complureis dics fuis uberibus aluit. Hane ob caufam , ut auctor eft Suidas , antiquitus in regum fummo f{ceptro ciconiz figura poncbatur, in imo hips popotamus : ut iplo geftamine admonerentur es tem plurimi facerc oportere, violentiam cohibere; N am hippopotamus animal efferum eft ac violentum: atque adeo impium , iquippe quod interfecto patre matrem init, teſte Plutarcho in commentario, cui titulus: Utra animantia fint prudentiora, terreftria, an aquatilia. Laborant infamia impictatis & vipere, quod perfra&a matris alvo nafcantur. Item fcorpiones & aranei qui poft incubatus officium è fuis foetibus interimuntur, Teſtis Ariftoteles lib. De natura animal. v. De cicos niarum pietate Plinius lib. x. cap. xxi. teftatur his verbis, Ciconize nidos eofdem repetunt. Genitricum fene&am invicem educant. Quin & divus Bafilins ci< coniarum nobis pictatis erga parentes exemplum pro. ponit. Eodem allufit Crates Cynicus feribens Hippar= chie uxori de filio nato ; cum pollicetur fibi cure fu: turum , ut illum matri ciconiam pro cane remittat in fenecta. Canes enim vocantur Cynicz fect philofophi. Significat igitur pucrum fore pium , qui parentem jam decrepitam mutuo fovcat. De ciconiarum pietate meminit & Ariftophanes in Avibus : AR’ Es fui) Toia devia vou Gr Taarouos by wis T meAapyay weCea, B'miv od ammo 0 sEdagyos cumemnoluss Movs mya om TEAL CIADES TEDW y Ad cr veotls's t muTeoy mua TEGV. i.e. Nobis quidem avibus pervetufta lex viget; Ciconiarum inferipta tabulis , ut fimul Ciconia parens educaverit (#05 Ciconiadas, & jam volucres evaferint, Pulli viciffim nutriant patrem fuum. Utitur codem Plato in Alcibiade primo. Sed nemo profecto venuftius, nemo felicius, quam Angelus Politianus in quodam epigrammate, — Judue Eiye véos Tw yegud owvlmeraereowhu. ie. Si nos Latini olim Grecorum literis educati, nane Graciam velut anumatque effetam, viciffim fuas doceamus literas. Porro hujufmodiofticium, quod liberi viciffim in parentes collocant, Græci unico verbo dicunt, mpoCoody | feu porto X puporopeév. Exftat in hanc fententiam hujufmodi fenarius: Iranas Biolods yupoCoonay cm vds. Le. Vivax eris, fenes parentes confovens, II. Uno tenore: Tenorem rei progreflum vocant. Unde que fui fimilia, fibique veluti perpetua quadam fuccedunt ferie, horum esnderz elle tenorem dicimus. M. Tullius libro De Oratore perfecto: Jfgue uno tenore , nt ajant, in di~ cendo finit. Loquitur de æquabilitate dictionis , nulla varietate reficientis auditorum aures, Idem in libro De claris Oratoribus : Vaus enim tonus ef orationis & idem ftilus. Quo quidem loco haud {cio , an pro tono tenor legere pracftiterit. _ III. Za quadrum redigere, In quadrum redigere dixit M. Tullius in eodem libro, pro co, quod cft, in ordinem aptamque ftruéturam concinnare. Sumptum ab iis ,, qui arbores aut lapides mathematicis gnomonibus exæquant , ut undequaque congruant inter fefe : proinde quod conyenit, quadraIndulge ordinibus , nec feciws omnis in unguem Arboribus pofitis, fecto via limite quadret. IV.. De fece haurire. M. Tullius in catalogo illuftrium oratorum, figura mirum ni proverbiali dixit, de fece bazzire , pro eo, quod eft , fordida quepiam ac plebeja , nimifque humilia perfequi. Ufurpat hoc proverbium Atticus eo, quo dixi libro in Ciceronem, qui tempus tereret in commemorandis oratoribus quibufdam obfcuris , ac nullius pene nominis. Mutuo fumptum a fordidis iftis, qui vinum una cum ipfa fece hauriunt, ne quid our TO relis