OCR
255 A > + 2 + z Oi mi wegn amv T i joa TE-TÉTUKTEUY. Ve. S magis officii fui putat efè, nt in Geometria, Dialechica, Aluficaque fiudio verfart Videatar, quam ut inquieA dibus in propriis, que prava ant reta gerantur. iplos pertinent, curemus, externa atque aliena ne inquiramus. Quo vitio feftiviter Martialis Ollum quendam notat, qui malorum alienorum erat obfervator curiofifimus , & taxator acerrimus , cum ipfe uxorem haberet adulteram, filiam viro maturam, deberetque etiamnum pro togula. Diogenes Cynicus , Cui carmen hoc, ut modo dixi, femper in ore confuevit effe, Grammaticos nimis ridicule facere ajebat , qui tanto ftudio Ulyffis mala inquirerent, fua ignorarent. Huc re‘ferri poteſt & illud apud Homerum pene folenne : Ha“betur enim È. Iliados. æ. b. &. ©. AR etc oingy iow TR cu TS Épga VIIE. a. c. Quin in tetta abiens, tua propria mania cura. | Plutarchus , mavregiuccwlw definit, @raouaidas &xAoresov xaxdv, 1. €. Curiofitatem , ffudium aliena mala cognofcendi. Atque id hominum genus lamiis fimiles ait, qua domi oculos reconditos habent, foras egreffuræ reponunt. Atque ita fit, ut domi cecutiant, foris fint oculatifimæ. In hujufmodi prepoftere ocuJatos cleganter torferis illud Sophoclis de femibus dictum: TlospaSe Adcwy, Eye 7 mès TWOA. i. e. Procul videns, fed cominus videns nihil. Nam id fenibus accidit , ut propius admota non cernant, longius femota videant, atque hujus rei caufam reddit Plutarchus Convivialium Quaftionum prima «decade. LXXXVI. In fe defcendere. In fe defcendere et, fua ipfius vitia quempiam infpi«cere. Tranflatum vel à fodinis, vel à cellis, in quas -qui defcendunt , quid illic repofitum reconditumque fit, nofle poflunt. Allufum eft autem ad {pecus illos :& finus humani cordis, quibus Momus feneftram adhiberi volui. Perfius: Ur nemo in fefe tentat defcendere nemo, Sed precedents pettatur mantica tergo. LXXXVII. Tecum habita. Proximum Homerico carmini videtur & illud ejuſ-dem Perf: “Tecum habita, zt noris , quam fit tibi curta (upellex. i. e. Domi tuæ vivito , ut intelligas, quam tenuis fit tua fortuna. Tranflatum ab iis, qui in principum familis agunt, & ut vulgo fit, ex alienis opibus perinde quafi fuis intumeſcunt, quibus fi domi vivendum fit, vix falinum habeant, quod apponant. Tecum igitur habita i. e. tuapte fupellectile te metire, ac tuis ipfius malis bonifye te ipfum expende. Haud fcio an huc pertineat quod fcribit M. Tullius in Catone majore ; [ecum, ut dicitur, vivere. LXXXVII. Mefe renns propria vive. Idem diverfa explicuit metaphora Perfius Satyra fexta: Meſſe tenus propria vive. Sumptum facito pro modo facultatum tuarum. Ab agricolis traductum , qui fumptus annuis agrorum proventibus metiuntur. Neque enim res confiftere poteſt, cum quelium fuperat fumptus, quemadmodum ait Plautus. Oftentatorem divitiarum elegante verbo Alexis apud Athenaeum libro fexto , Toxaralva dixit, Codem verbo declarans faftum cum paupertate conjunétum. Nunc mundus hoc hominum genere plenus eft, qui plufquam tyrannicum faftum cum paupertatis proeflione conjungunt. LXXXIX. Tuo te pede metire. Ad candem fententiam pertinet illud Horatianum : Metiri fe guemque fno modalo, ac pede, verum eft. Lucianus in libello, cui titulus, vate È digiuni ARE À ERASMI 256 Agnes è mwpgpuerenio 7H oikelw utrew Énorecov. 1. C. Ve rum dijudices dimetiarifque propria wtramque menfura, Nimirum, h. e. quod dixit Horatius, [xo modulo No rela wergy , & tanquam interpres fui adjecit , ac pede, Pindarus item : Xen à tab! amy aiei mantos ORY METOV. i. ©. Oportet antem jaxta fuam quemque conditionem unix cujufque rei fpeitare modum. Et Ariſtophanes in Ayibus. Ox avuei covmy ¿mo d Dax. i. e. Non ipfe te remetieris bene loci Alio profectus. Monet adagium , ne quis {e dilatet ultra conditionem fuam , neve feipfum ex affentatorum laudibus , aut vulgi opinione , aut fortuna favore , .verum propriis ac veris dotibus, animique virtutibus æftimet. Translatum ab is, qui corporis humani modum , pedum numero æftimant. Porro jufta cujufque hominis menſura , feptem ipfius pedibus conitat, fi quid piétoribus & ftatuarus credimus. Eodem pertinet illud Martialis : Qui (ua metitur pondera, ferre poteſt. XC. Non videmus mantice , quod in tergo efh Catullus in Scazonte : Sed non videmus mantice, quod in tergo eff. i. c. Non videmus noftra ipforum vitia, cum aliena curiofis oculis perfpiciamus. ‘Proyerbium natum eft ex Apologo quopiam Æfopico, qui fertur hujufmodi apud Stobæum. Alcur@ toy dvo meas Etnico yuv Q4perv" 7 pe inatgdev, + dl ima: % #16 po T Eu Grey ey Sander mx T ¿Ra duaormual@ , cis) % dna n tou 7év. Quorum verborum heec ferme fententia: Finxit cL fopus fingulos mortales binas habere manticas, h. e. peras: alteram ante petus, alteram a fcapulb tergoque propendentem: fed in priorem, inguit, aliena vitia immittimus, in pofteriorem noftra. Perfius : Ut nemo in fefe tentat defcendere nemo, Sed precedenti (peltatur mantica tergo. Horatius : Refpicere ignoto difcet pendentia tergo. Divus Hieronymus: Sed illa eff vera inter amicos repres henfio, fi noftra opera non videntes , aliorum s Jaxta Perfium, manticam confideremus.. XCI. Fefucam ex alterins oculo ejicere. Hanc humani ingenii cæcam Qeona non {olum poctarum literæ, verum etiam Euangelicæ , nequeenim gravabantur in hunc citari ordinem, notarunt , cum ajunt quofdam efle , qui feftucam videant in oculo fratris, in fuo trabem non vident, i. e. aliorum vel minimis vitus offenduntur, fuis & maximis blandiuntur. opurua $ gdp os, TA èw rH TW OOFHAUO dong $ xalgvoei ; 4 mAs épis TA ded os, does MEAN. To 4000 © oH T O@IuAUE c#, È} ids r dongs dy TA 6OSWAUA cs; i. e. Quid autem vides feftucam in oculo fratris tui, trabem vero que in oculo tuo eft, non intelligis è Aut qaomodo dices fratri tuo, fine ejiciam feffucam ex oculo tuo, & ecce trabes in oculo tuo? Sic cnim ad verbum Græca reddita fonant. Divus Hieronymus: Qui per trabem, inquit, ocali fui, feftucam alterius nitatur ergere. Hoc hominum genus Horatius eleganter notat: Cum tua, inquicns, pervideas oculis mala lippus inunttis, Car in amicorum vitiis tam cernis acutum , Quam ant aquila, aut ferpens Epidanrius? Idem alibi: Qui, ne tuberibus propriis offendat amicum Poſtulat, ignoſcat verrucis illius equum eff. Quod ipfum proverbii {peciem evidentem ante fe gerit. Tzbera majora vitia dixit, verrucas minora, que alibi nevos appellavit. XCII. Intra tuam pelliculam te contine. Intra tnam pelliculam te contine, Porphyrion proverbium cfe admonet, quo vetamur obliti fortis noftræ, E a ma