OCR
253 "ea is, ne: Kevolz Y Mys uwiowsrG iO. 1. €, Arcam fermonis com moviliet ulcus. cat LXXX. Refricare cicatricem. Cum dolo temporum fpacio jam mitior re : Refricari cieatria. dicitur. INotum unde du ta metahora. Nempe corporali vulnere , quod jam cout Gicatrice obdutum. Que {i fri&u denuo aperiatur , recrudefcit vulneris priftini dolor. Cicero ad Atticum : Appii vulnera non refrico. Idem in Rullum. Ve aut E pbdutlum reip. cicatricem viderer. Idem reib. De Oratore fecundo. Dicifricare dolorem dixit lib. mus & refricare Memoriam , pro co quod eft, leviter renovare , partem, & faffricare memoriam , fed in malam fere XXXI. Odorari, ac fimiles aliquot metaphore. ; Tranflationes quee ducuntur a corporis fenfibus , t ad manum funt , & quafi de proximo ferme proverbiales funt , quemadmodum admonuimus in operis bujus initio. Velut vdorari pro refcifecre , & fagaciter deprehenfum , atque animadverfum cognofcere. Odor pro fufpicione ac ruCicero : Eft nonnullus odor dittature. Olfacere, apud Terentium in Adelphis , pro deprehendere. Subolere apud cundem , pro fafpectum cfle. Obalere pro moleftum effe , aut eſſe in fufpicione. Unde & nafuti dicuntur , & emunthea nar , & mucofis naribis. Denique nafzs ipfe in proverbium abiit pro judicio. Horatius : —— Non quia nullus Illis nafus erat. Etputent que difplicent. Hue pertinent & illa: Olet mendacium. Redolent Attici{mum. Olent lacernam. \tidem cufum rei vocamus, veluti primam illam experientiam & deguftationem, quafique fpecimen. Cicero ad Atticum: Hominem deguftes. Idem ad cundem. Er Latinus ille tuns Attici{mus ex intervallo reguffandus. Unde & falivam primam dicimus primum illum suftum, quem pueri tanquam a nutricibus imbibimus. Et palato fatis facere dicitur, quod animo placet. Et devorare dicimur, cum rem alioqui acerbam, veluti citra fenfum perferimus , tranflatione fumpta ab his, qui amara catapotia, tanquam 1nvito palato folent abforbere. Unde aliquoties apud Ciceronem & Fabium : Devorare tedium, abforbere moleftiam, Affinia funt illa: Sapinnt arrogantiam. Refipiunt juvenile quiddam. Concoquere item, pro yincere moleftiam. Naxfeare, cam tedio audire. Evomere, dicere , quod dolor non finebat reticere. Et exlpuere miferiam ex animo. Con{putare pro laceflere maledictis. De/pwere pro contemnere. Stomachari, pro indignari. A vifu item multa ducuntur metaphore , ut oculis ferre, pro vehementer amare, cureeque habere. Ip oculi effe. Obfervari ocnlis, pro co, quod eft recordari, & in memoria cogitationeque effe. Refpicere, Curam agere, & rationem habere. Profpicere , in pofterum confùlere. Defpice‘re, faftidire. ‘Sufpicere , mirari. Connivere, pro data opera diffimulare. Cacutire, hallucinari, pro falli judicio. Verum hæc longius perfequi, nec hujus cft inftituti, & infiniti fuerit operis. Quare quanquam iftiufmodi videnturad proverbiorum cognationem pertinere, tamen ca minutius exactiufque conquirere , non eft fententia, maxime quod jam hanc provinciam ſibi fumpfit Ricuarvus Paceus, natione Britannus, cujus & fæpius libet meminiffe , juvenis , ut nihil interim dicam de moribus, prorfum tali dignus ingenio, Grace pariter ac Latina literature cum primis eruditus, tum haud mediocriter exercitatus in co evolvendis omnijugee profeffionis auctoribus: deinde oculatiffimus in annotandis iis, qua lectorum vulgus illotis , ut ajunt , pedibus prætereunt. Denique judicii nequaquam juvenilis {ed excufli exactique. Hic, inquam , felicibus Mufarum aufpiciis opus animo concepit, jam opinor etiam pre manibus habet, magno, ni fallor, ufui futurum politioris literatura ftudiofis, in quoniam velu fumuntur, omnes more. A quo quicquid cft apud utriufque linguæ fcriptores i= fignium metaphorarum , quicquid feftiviter ac. fcite dictorum, quicquid hujufmodi gemmarum ac delitiarum orationis, in unum volumen concinnare deftinat. LXXXI. Mihi iftic nec feritur , nec metitur. Plautus in Epidico, fane quam elegans adagium ù= furpavit: A4ihi, inquiens , iffic nec feritur , nec meti= tar, i. e. ifta res nihil ad me pertinet , ut que neque meo fiat periculo , neque emolumento. Metaphora notiſſima eſt. Etenim qui fementem facit, id fuo impendio fuoque periculo facit : qui metit, compendium accipit , & in tuto eft. Diverfum eft huic quod eft apud Plautum in Mercatore: Tzbz aras, tibi occas, tibi feris, tibi eidem metis. LXXXII. 4b ipfo lare. AQ taus deys. i. e. A lare incipe, h. e. à domefticis ac familiaribus initium fumito. giftratus , & alienæ vitæ cenfores, quorum officium cft , ut in primis fuos , fuorumque yitam corrigant. Nam iao Græci vocant, quem nos Larem ac Veftam vocamus. Ariſtophanes in cỌnéw, Ovx, aR’ iva AO iza dex dnreido nva. 1. €. Non, verum ui aliquem exorfus à larc obteram. Duétum à vetufto ritu facrorum, in quibus primitiæ laribus immolabantur. Ariftocritus citante interprete, fabellam hujufmodi refcrt. Cum devi&is Titanibus, Jupiter imperio potitus efet, Veftæ permifit optionem , ut quicquid vellet , eligeret è regni partibus, Illa, primum virginitatem popofcit: deinde facrorum omnium , quæ dis immolarent homines , primitias. Inde abiiffe im confuetudinem, ut in omni facro prim& partes lari tribuerentur. Uſus eſt hoc adagio Plato in Euthyphrone: Bearciulw av, @ couegmes, wr ojpoda wr TEVAV TOY Ponny. A TeyVas D ZQ Estas done pos dove KAS YT T TONY, Of Jmyapðy adze. 1. C. Eqnidem Chpiam, ô Socrates, verum vereor ne res in diverfum exeat. Nam mihi quidem ledenda Reip. ab ipfo lare facere videtur initium , cum te tentat ladere. ‘Plutarchus 1m libello de Polyphilia. Uparv why sy darte dQ iia DËxpot. i. e. primum igitur veluti à lare exorfi. Totidem ferme verbis utitur in commentario , De © Ua E dels Begdéws mporspWov. Ufurpat & in libello, quem {cripfit Adverfus Herodotum. Ariftides in Pericle. O d, ao isa Euh GT «ms art, 10 CUUUETEO npaw, T S BreivG. 1. e. At ille a fuo ipfius exorfus lare, maluit aequalitatem fegni, quam reliquos antecellere. Interpres admonet dici folitum de us , qui ab ipfo ftatim initio, vel boni ſunt vel mali. Quafi dicas , ab ipfis incunabulis, quod Lar ftatim nafcentes ¢XClpiat. : LXXXIV. Propria vineta cedere. Huic affine eft illud Horatianum : Ut vineta ego met cedam mea, Ut à me ipfo incipiam, & poetas ipfe poeta carpam ac lacerem. Tranflatum vider: poteft vel abamputantibus vineam, vel ab iis, qui per injuriam novellas vites laedunt. Horatius in Epittolis, Multa quidem nobis facimus mala fepe poete, Vt vineta egomet cedam mea. LXXXV. eÆdibus in noftris que prata, aut retta geruntur. Aulus Gellius {cribit hunc Homericum verficulum, qui eft Odyfleæ dl. proverbii vice femper in ore fuifle : Oi mi è percpora KAKA T agabay Te TeTUKTEY y i. c. eEdibas in noffris qua prava, ast retta gerantur. Quod alu tribuunt Socrati , Diocles adfcribit Diogeni, ut refert Laertius. Socrates autem hoc diéto dehortans à ftudie rerum naturalium ac fupernaturalium, item a difciplinis mathematicis , revocabat ad curam moralis philofophiæ , quod hæc tractat ea que proprie ad nos pertinent. Plutarchus in commentario De fervanda bona valetudine , proverbu vice ufurpa Vit: E? paAAoy ow TY OE TY TEI KEN VOLET CHAS y AlgrcuhÀ = ae >