OCR Output

253 "ea is,
ne: Kevolz Y Mys uwiowsrG iO. 1. €, Arcam fermo¬
nis com moviliet ulcus. cat
LXXX. Refricare cicatricem.
Cum dolo temporum fpacio jam mitior re :
Refricari cieatria. dicitur. INotum unde du ta meta¬
hora. Nempe corporali vulnere , quod jam cout
Gicatrice obdutum. Que {i fri&u denuo aperiatur ,
recrudefcit vulneris priftini dolor. Cicero ad Atticum :

Appii vulnera non refrico. Idem in Rullum. Ve aut
E pbdutlum reip. cicatricem viderer. Idem re¬
ib. De Oratore fecundo. Dici¬

fricare dolorem dixit lib.
mus & refricare Memoriam ,
pro co quod eft, leviter renovare ,
partem,

& faffricare memoriam ,
fed in malam fere

XXXI. Odorari, ac fimiles aliquot
metaphore. ;
Tranflationes quee ducuntur a corporis fenfibus ,
t ad manum funt , & quafi de proximo
ferme proverbiales funt , quemad¬
modum admonuimus in operis bujus initio. Velut v¬
dorari pro refcifecre , & fagaciter deprehenfum , atque
animadverfum cognofcere. Odor pro fufpicione ac ru¬
Cicero : Eft nonnullus odor dittature. Olface¬
re, apud Terentium in Adelphis , pro deprehendere.
Subolere apud cundem , pro fafpectum cfle. Obalere
pro moleftum effe , aut eſſe in fufpicione. Unde &
nafuti dicuntur , & emunthea nar , & mucofis nari¬
bis. Denique nafzs ipfe in proverbium abiit pro ju¬
dicio.
Horatius :
—— Non quia nullus
Illis nafus erat.
Etputent que difplicent. Hue pertinent & illa: Olet men¬
dacium. Redolent Attici{mum. Olent lacernam. \tidem
cufum rei vocamus, veluti primam illam experientiam
& deguftationem, quafique fpecimen. Cicero ad At¬
ticum: Hominem deguftes. Idem ad cundem. Er La¬
tinus ille tuns Attici{mus ex intervallo reguffandus. Un¬
de & falivam primam dicimus primum illum suftum,
quem pueri tanquam a nutricibus imbibimus. Et pa¬
lato fatis facere dicitur, quod animo placet. Et devo¬
rare dicimur, cum rem alioqui acerbam, veluti citra
fenfum perferimus , tranflatione fumpta ab his, qui
amara catapotia, tanquam 1nvito palato folent abfor¬
bere. Unde aliquoties apud Ciceronem & Fabium :
Devorare tedium, abforbere moleftiam, Affinia funt illa:
Sapinnt arrogantiam. Refipiunt juvenile quiddam. Con¬
coquere item, pro yincere moleftiam. Naxfeare, cam
tedio audire. Evomere, dicere , quod dolor non fi¬
nebat reticere. Et exlpuere miferiam ex animo. Con¬
{putare pro laceflere maledictis. De/pwere pro contem¬
nere. Stomachari, pro indignari. A vifu item multa
ducuntur metaphore , ut oculis ferre, pro vehementer
amare, cureeque habere. Ip oculi effe. Obfervari ocn¬
lis, pro co, quod eft recordari, & in memoria cogi¬
tationeque effe. Refpicere, Curam agere, & rationem
habere. Profpicere , in pofterum confùlere. Defpice¬
‘re, faftidire. ‘Sufpicere , mirari. Connivere, pro data
opera diffimulare. Cacutire, hallucinari, pro falli ju¬
dicio. Verum hæc longius perfequi, nec hujus cft
inftituti, & infiniti fuerit operis. Quare quanquam
iftiufmodi videnturad proverbiorum cognationem per¬
tinere, tamen ca minutius exactiufque conquirere ,
non eft fententia, maxime quod jam hanc provinciam
ſibi fumpfit Ricuarvus Paceus, natione Britannus,
cujus & fæpius libet meminiffe , juvenis , ut nihil in¬
terim dicam de moribus, prorfum tali dignus ingenio,
Grace pariter ac Latina literature cum primis erudi¬
tus, tum haud mediocriter exercitatus in co evolven¬
dis omnijugee profeffionis auctoribus: deinde oculatif¬
fimus in annotandis iis, qua lectorum vulgus illotis ,
ut ajunt , pedibus prætereunt. Denique judicii ne¬
quaquam juvenilis {ed excufli exactique. Hic, in¬
quam , felicibus Mufarum aufpiciis opus animo conce¬
pit, jam opinor etiam pre manibus habet, magno, ni
fallor, ufui futurum politioris literatura ftudiofis, in

quoniam velu
fumuntur, omnes

more.

A

quo quicquid cft apud utriufque linguæ fcriptores i=
fignium metaphorarum , quicquid feftiviter ac. fcite
dictorum, quicquid hujufmodi gemmarum ac delitia¬
rum orationis, in unum volumen concinnare defti¬
nat.

LXXXI. Mihi iftic nec feritur , nec metitur.

Plautus in Epidico, fane quam elegans adagium ù=
furpavit: A4ihi, inquiens , iffic nec feritur , nec meti=
tar, i. e. ifta res nihil ad me pertinet , ut que neque
meo fiat periculo , neque emolumento. Metaphora
notiſſima eſt. Etenim qui fementem facit, id fuo im¬
pendio fuoque periculo facit : qui metit, compendium
accipit , & in tuto eft. Diverfum eft huic quod eft
apud Plautum in Mercatore: Tzbz aras, tibi occas, tibi
feris, tibi eidem metis.

LXXXII. 4b ipfo lare.

AQ taus deys. i. e. A lare incipe, h. e. à domefticis
ac familiaribus initium fumito.
giftratus , & alienæ vitæ cenfores, quorum officium
cft , ut in primis fuos , fuorumque yitam corrigant.
Nam iao Græci vocant, quem nos Larem ac Veftam
vocamus. Ariſtophanes in cỌnéw, Ovx, aR’ iva

AO iza dex dnreido nva.

1. €. Non, verum ui aliquem exorfus à larc obteram.
Duétum à vetufto ritu facrorum, in quibus primitiæ
laribus immolabantur. Ariftocritus citante interprete,
fabellam hujufmodi refcrt. Cum devi&is Titanibus,
Jupiter imperio potitus efet, Veftæ permifit optio¬
nem , ut quicquid vellet , eligeret è regni partibus,
Illa, primum virginitatem popofcit: deinde facrorum
omnium , quæ dis immolarent homines , primitias.
Inde abiiffe im confuetudinem, ut in omni facro prim&
partes lari tribuerentur. Uſus eſt hoc adagio Plato in
Euthyphrone: Bearciulw av, @ couegmes, wr ojpoda wr
TEVAV TOY Ponny. A TeyVas D ZQ Estas done pos dove
KAS YT T TONY, Of Jmyapðy adze. 1. C. Eqnidem Ch¬
piam, ô Socrates, verum vereor ne res in diverfum exeat.
Nam mihi quidem ledenda Reip. ab ipfo lare facere vi¬
detur initium , cum te tentat ladere. ‘Plutarchus 1m li¬
bello de Polyphilia. Uparv why sy darte dQ iia DËx¬
pot. i. e. primum igitur veluti à lare exorfi. Totidem
ferme verbis utitur in commentario , De © Ua E
dels Begdéws mporspWov. Ufurpat & in libello, quem
{cripfit Adverfus Herodotum. Ariftides in Pericle.
O d, ao isa Euh GT «ms art, 10 CUUUETEO npa¬
w, T S BreivG. 1. e. At ille a fuo ipfius exorfus lare,
maluit aequalitatem fegni, quam reliquos antecellere. In¬
terpres admonet dici folitum de us , qui ab ipfo fta¬
tim initio, vel boni ſunt vel mali. Quafi dicas , ab
ipfis incunabulis, quod Lar ftatim nafcentes ¢XCl¬
piat. :
LXXXIV. Propria vineta cedere.

Huic affine eft illud Horatianum :

Ut vineta ego met cedam mea,
Ut à me ipfo incipiam, & poetas ipfe poeta carpam ac
lacerem. Tranflatum vider: poteft vel abamputantibus
vineam, vel ab iis, qui per injuriam novellas vites lae¬

dunt. Horatius in Epittolis,

Multa quidem nobis facimus mala fepe poete,
Vt vineta egomet cedam mea.
LXXXV. eÆdibus in noftris que prata,
aut retta geruntur.
Aulus Gellius {cribit hunc Homericum verficu¬
lum, qui eft Odyfleæ dl. proverbii vice femper in ore

fuifle :
Oi mi è percpora KAKA T agabay Te TeTUKTEY y
i. c. eEdibas in noffris qua prava, ast retta gerantur.
Quod alu tribuunt Socrati , Diocles adfcribit Dioge¬
ni, ut refert Laertius. Socrates autem hoc diéto de¬
hortans à ftudie rerum naturalium ac fupernaturalium,
item a difciplinis mathematicis , revocabat ad curam
moralis philofophiæ , quod hæc tractat ea que pro¬
prie ad nos pertinent. Plutarchus in commentario

De fervanda bona valetudine , proverbu vice ufurpa¬

Vit: E? paAAoy ow TY OE TY TEI KEN VOLET CHAS y Algrcuh¬
À =
ae

>