233
rentie numero plures (unt, Dinonem protinus fubjecuffe : ſed
ha meliores. Argue ita pauciorum fententiam fuiffe promul¬
gatam. Quibus ex verbis conjicere licet, ita vulgo di¬
ci folere ; fi quando figmificaretur confiltum aliquod
effe præftantius & conducibilius , ctiamfi pluribus (=
cus videretur. Autubi qui numero pauciores effent ,
facultate praeponderarent. Quod genus fuefit, ut rem
exemplis demonftrem : Maxima pars hominum yolu¬
ptate lucrifque felicitatem metitur, perpauci virtutem
amplectuntur, Cave ne quid te moyeat multitudinis
exemplum, «óm À xpeloswv. Item nemo pene eft in to¬
to principis famulitio , qui tibi non bene velit ; fed
unus tibi refragatur , qui tantum ubique valet, ut in
ipfum fere principem agat tyrannum ; Quare fi res è
{uffragiis penderet, viceras. Sed «öm xveje. Porphy¬
rion leviter, ceu digito proverbium indicat, exponens
eum locum in Horatianis Epodis:
Eamus omnis exfecrata civitas,
Aut pars indocili melior grege. a ;
Quamquam depravate, ficut opinor, legitur in multis
exemplaribus xogsovev viva. Caftigate legetur , ni fal¬
lor, «ejovav viza , h. e. praftantiorum vittoria. Nam
Oda concionalis eft, ac fugam decerni jubet, commu¬
nibus omnium fuffragus. Quod fi ficri non queat , ut
id quod eft optimum , multitudini probetur , faltem
vincat ca fententia quæ fit potior, etiamfi paucioribus
ſuffulta fuffragus. Ad id faciunt , quæ Plato fcripfit
lib. De leg. 1. pulcherrimum effe victoria genus, cum
turba cedit potioribus : & in decernendo magis fpe¬
ctatur pondus fuffragiorum , quam numerus. Verba
Platonis exco, quem dixi libro, funt hæc : E'y ¿micas
poe P oi ad ueivoves vada To aA) C à on LIPSE» oplos ay
OMN WATON TE AUTS Ayb y mAs, tmavom dv dixalo¬
oil, 7H TOUTA WKN, TIVNO Ÿ OTS T dvarna. 1. €. Qui¬
bufcunque fiquidem in crvitatibus meliores qui funt, ii vin¬
cunt multitudinem ac deteriores : 1bi refpublica ferpfa fupe¬
rior, rette dicetur : © hujus vittoria nomine meriiifimo
laudabitur. Secus antem , nbi fecus accidit. Eodem re¬
{pexit Plinius , cum queritur in Epiftolis , numerari
fententias, non expendi. Huc pertinet Livianum etiam
illud : Major pars vicit meliorem. Indicat idem Home¬
rus Iliados lib. primo.
ine M HEretovee vind.
i.e. Quando faperant jama deteriora.
Neque vero pratereundum hoc loco, quod de Zeno¬
ne Philofopho memorat Diogenes Laertius. Zenon
cum viderct Theophraftum magmfieri, laudarique
quod plures haberet auditores, ad hunc refpondit mo¬
dum ; Exeve whe yopos peifuvo éuos 3 cvu@wya Te pG>. 1. €.
Major quidem eft illins chorus, at meus confonans. Itaque
locus fuerit adagio, five cum negabimus {pectandum ,
quam multis placeamus , fed quam bonis : five cum
fuadebimus , id fequi oportere , non quod plurimis pla¬
ceat, fed quod per fe fit optimum factu, etiam fi pau¬
ciflimorum calculis approbetur. Sive cum dicemus ,
umus aut alterius ftudium pluris æftimandum , qui vel
opibus, vel gratia, vel auctoritate præpolleat , quam
multitudinis benevolentiam, quæ numero tantum fu¬
perior fit, reliquis omnibus inferior. Quemadmodum
apud Plautum quifpiam contemnere fe dicit minutos
illos deos , modo Jovem unum fibi propitium habeat.
Nec abfurde trahetur in ufum, quoties una vis plus
poteft reliquis omnibus , ut fi quis dicat , Hac cauſa
pluribus probatur , pluribus fulcitur rationtbus , nititur a¬
g#0, dstlatur a legibus, verum altera xveiæ. Sic enim
Rex hujufmodi promit Oraculum, quale profert apud
Homerum Agamemnon:
; E? déne un Daya, iyw dé xey auto E\WUWU.
1. e. ple equidem eripiam, fi tradere forte graventur.
De cujufmodi Lucianus in Captivo, Kal Tr dizao dy ti
xe TJeuk , 1 e. Qui jus in mann reponunt, quique
Jus 1h mans pofucrunt. Pyrrhum è liberis quidam ado¬
lefcens admodum, interrogabat, cuinam efict relictu¬
rus regnum? Is refpondit, 3 av udy Tu wey wiper ožu¬
Reg ENA. Quicunque veftrum acutiorem habet g'a¬
234
dium. Td di&tüm Plutarchus in ejus vita non arbis
tratur multum abefle ab illa tragica exfecratione;
Ori ndipo Joue Meador av AV GOEADES.
i. c. Fratres acuto dividant ferro domus
Vices habende,
In hos igitur qui vi rem gerunt, & quibus, ut Ens
nius ait :
Forro geritur res.
Quibus jus cft in armis, & quibus leges inter arma fis
lent, per ironiam reéte torquebitur > 22TH Kpcloxsav, 2
TM wea. Nam Græcis xvexos non folum dominum
fignificat, verum etiam eum, qui prevalet au&orita=
te. * Et Suidas indicat concionem illis zveja dici ; in
qua ſoliti ſint creari magiftratus. Ariftophanes in A¬
carnenfibus xvesav cagar appellat, in qua xow
ré didicuale,i. €. Vincebant fuffragia. N onnunguam ad
rem refertur , ut apud Euripidem in Iphigenia Aulis
denfi:
; Ovuds, “y d E 3 u0l@ zverirpos LEZ E
1. €. Plus valere nofira debet, quam hujas hic oratio,
Significat enim feryus, quanquam cefet conditione in=
ferior Menelao, tamen hoc fe potiorem efe, quod ju¬
ftiorem haberet caufam. Non abhorret hinc quod M:
Tullius dixit in Pifonem: Sed omitto ut fii fattus uters
que noftrum, Sit fane fors domina campi.
XXIX. Delias natator.
Adac Hg VU Ce, 1. €. Delius natator. Olim vulgo
dicebatur admodum natandi peritus, quique poffet in
fumma natare aqua. Natum adagium , aut certe fa¬
ctum illuftrius ex Socratis apophthegmate. Cum enim
huic Euripides librum obtuliflet Heracliti, cui cogno:
men additum ciorevi, propter affeatam fcriptorum
obfcuritatem: rogaretque cujufmodi videretur? Refpons
difle fertur hoc patto: A ul cuire predica. duU À È
à puoi cwis, olw dnais DTU HOAUUGHTE cis mo Un Saro
muizivea w aith. 1. e. Que quidem intellexi , preclara:
arbitror autem & ea que non intellexi, quamquam natas
tore Delio opus , ut ne quis in eo prefocetur, Hæc So¬
crates, alludens fimul & ad proverbium, & ad Hera¬
cliti fenfus nimium abftrufos ac profundos : ut nifinas
tator infignite peritus contigiflet, periculum effet, ne
lector in co libro fuffocaretur mergereturque. Lacrs
tius in Heraclito refert hoc di&um ad Cratetem quens
dam, qui primus Heracliti librum de natura Græcis
invexerit, & hoc elogio commendarit.
XXX. Dicendo dicere difcunt.
Ex % aegqv Tw Aéydr meitery , ile. Dicendo confequi<
mur ut dicamus. Sytianus Hermogenis interpres Eva:
goram Sophiftam taxat, qui dicendi facultatem non
putarit rationc , fed uſu duntaxat conftare , ficrique
ut dicendo confequeremur dicendi facultatem. a’Ziouds
T@ 5, inquit, xam aw ovp@enty TRON m AËYAV C4
Z Aéydv meer. 1.0. Exiffimantis juxta vulgare provers
binm, dicendi facultatem dicendo contingere. Ufurpavit
& M. Tullus libro primo De oratore: Jn 940, inquit,
fallit eos } quod audierant ; dicendo homines zt dicant
efticere folere. Verum etiam illud dicitur , perverfe dices
re, homines perverfe dicendo facillime confegri. Plinius
libro Epiſt. vi. Video etiam multos parvo ingenio, literis
nullis, ut bene agerent agen do confequutos. Latius autem
patet adagium, nempe ad cujufvis rei peritiam , quam
aptiflimum ufus fuppeditat , optimus rerum omnium
magiſter. Preinde proverbiales erunt omnes id ge:
nus : fabricando fabricam difces, canendo Muficam, mis
litando militarem artem , feribendo difces cribere,
XXXII. Multi bonique.
Modo; Ayao, i. €. Malti bonique. Proverbiali figu=
ra dicebatur clim. Tranflatum à ritu facrorum, in qui¬
bus facrificus rem divinam facturus dicebat , rie ride;
i. ©, Quis hic? Dein, qui aderant , refpondebant
[lool xja i. ©. Multi & boni. Atque hec partim
ominis caufa dicebantur : oportebat enim in facris sw¬
Qruav , h. e. bene ominata dicere : partim , ut fi quis
effet fibi confcius admiffi piaculi, difcederet à my {te¬
rus. Plutarchus in Sympofiacis, Bre uaprops ge sd
DAgtays mRol T gado TE mopdaw 5 1. e, Quandoquidem
P 3 Pigs