Platoni reffes adfunt multique bonique. Sed de hoc ante
meminimus. Quo quidem allufit & Ariſtides in Peri¬
cle, AR ds y dy eis P xay Legal dv averm@Jovoy aura à
nagweay du urprelan datdaxe, i.e. Verum velut nnus
è numero honefforwm ac bonorum, citra invidiam, ac pu¬
rum illi reddidit tefimonium. Quin ctiam Homericum
illud jam proverbii vice receptum eft,
— Hus re piya Te.
i.e. —— Magnufque bonafque. PI
Eft fubinde & apud Ariftophanem. Proverbium igt¬
tur locum habuerit , quoties aut teftes, aut judices ,
aut convictores fignificamus idoneos , ac neutiquam
rejiciendos.
XXXII. Heroum fil noxe. À
Avdpôv npwwy Txa mua. i. €. Virorum heroum filii
noxe. Veteribus illud obfervatum fuit, præftantium
virorum filios multum è progenitorum moribus abfuif: ¬
fe. Unde & Demofthenes dixit, Tay ajabav avdpay, ©¬
aree euapuin Gn, Devas soreCxsvdy rés eo ils Go A vi¬
ris egregiis, perinde quafi fato quodam id accidat , impro¬
bos proficifci filios, Que quidem Demofthenis fententia
refertur ab Ariftide in Cimone. Interpres, quifquis 1s
fuit, homo nec indiligens , nec indegtus , hoc loco pro~.
verbium citat , quod modo retulimus. Manet & ho¬
die vulgatus jocus : ex fapientiffimis patribus ftultifli¬
mos propagari liberos. Euripides in Heraclidis, ge¬
neraliter hanc fententiam ad omnes mortales retulit ;
E væ ye ty mois ows
Edpois av ôç ne èS UN KAV MATEOS.
i. c: Unam forfan inter plurimos
Inveneris, qui patre non fit nequior.
Adftipulatur huic fententiæ locis aliquot Homerus ,
nominatim Odyficze E.
. Havpos À mi modes 040701 mure) 7EAoVT ,
Of arsoves nanles , mmdpor dete eros Dvets.
i.e. eLquat rara patrem (uboles , fed plurimi ab illis
Degenerant, pauci (aperant probitate parentem.
Declamat hoc argumentum /Elius Spartranus in Seve¬
ro Cefare, multis exemplisdeclarans : ita fere ufu ye¬
niffe, ut viri, {eu virtute, feu literis , feu fortunæ in¬
dulgentia infignes, aut nullos omnino liberos habue¬
rint, aut tales reliquerint, ut magis ex uſu rerum hu¬
manarum fuerit, illos abfque liberis decedere.
XXXII. Nenguam ex malo patre bonus filius.
Euripides hanc. fententiam proverbio celebrem fuif¬
fe teftatur ,ex malo patre non progigni bonos liberos :
Ded Ged, mraos arvos ws xad eyg.
Ovx y Puo gens: cn mart moteis.
i. ©. Heys heus, ut illud dittitant rete, probum
Patre ab improbo, non poffe nafci filium.
Adftipulatur huic dicto proverbium illud:Kæx3 seg¬
#95 nauov wow. 1. ©. Malicorvi malam ovum. Item illud
T heognidis ;
1 OTE D A amass poda Quet ,
1. €. Non etenim ex (quills rofa nafcitar.
Atque id genus alia, que fuis referentur locis.
XXXIV. Alio relinguente flutta, alins excepit.
_ Aniftides in Themiftocle : Ocussoxrte 3 m db Teg:
ee} Ta Toru peiCova Sedie à m À ruposplas UTA ¬
esaad. 70 pho oS Lazer addy x0u@, To di ipuarndu¬
Bavev, tous def No © Teinvpluv vixbv, 1.0. Themifto¬
clem pofteriora femper majora prioribus excipiebant, atque
illud, guod proverbio dicitur , illi accidit : Nam hec il¬
lum reliquit unda , illa vero excepit , donec per tricymias
victor evafiffet.. Videtur autem verfus fuifle proverbia¬
lis, quem Ariſtides ad uſum fue fententiz , nonnihil
detorſerit. Legetur integre ad hunc modus :
: E To Wp p iniz xine, ad) eynnTena Caves
1. €. Hac me reliquit unda, at illa corripit.
I Ti pò w sauze, ) In fuperioribus horum adagiorum editionibus
legitur 27:: in hac repofitum fuit Zane, per « : ‘quia verfus alio¬
qui non legeretur integre, ut vult Erafmus : quafi in zame produci
poflit. Sed quum ame legeret (ut oftendit ejus interpretatio, per
præteritum Reliquit) debebat illi in mentem venire iynatiik ua
ys mutandum chein tyxurtaaGer , ut poflet itidem verti per præte¬
Jitum Except. Cui mutationi aperte reclamat metri ratio. Legen¬
dum eft igitur utrobique šaura: & ex Reliquit faciendum Relinque.
per poftuniusimpulfum fluctus, alium exfpeétant, fuc.
cedentibus invicem procellis. Atque ctiam numerant
undarum infultus , periclitantes naute. Nam decimam
quanque maxime formidant , quam veteres decuma¬
nam appellabant. Graeci graviffimas illas procellas,
rexvulas vOcant. Nec inconcinne deflectetur ad incur¬
{fus malorum , cum ut fere fit, calamitas calamitati fuc¬
cedit, juxta proverbialem illum verficulum :
Fortuna obeffe nalli contenta eft femel.
XXXV. Duobus pedibus fugere.
Ex duo modo tara@6 y. 1. €. Duobus pedibus confits
gere. Ariſtides in Oratione_ Panathenaica : Ka plu) a
TO tard medtov , 70 mavras cow W geiw Ponbeias nerupi¬
vv da qlw moniy Wareg cm duoi modor ws ads, Ù unde¬
piav È aRwy AAGWY Opav, Mena E: ov Conroy Ed, à
nns duvo, P aey Jus eE xis. 1. €. Atqui pris
mam illud ipfum , quod quibaſcenque opus eſſet auxilio, ad
hanc confagerent civitatem , plane tanquam duobus pedi
bus, neque ullam aliam reliquarum cvuitatum refpicerent ,
magnum & evidens argumentum ef, ac monimentum C0¬
lumna praftantins, eam protinas ab initio pracellaife. Ts
qui fcholiis quibufdam haud quaquam contemnendis ,
hunc au&orem illuftravit: admonet, proverbium du¬
| &um ab iis, qui feftinant curfù , ut non diffimile vi¬
| deatur illi, du@ortpaus yepaiv, i. e. Ambabus manibus,
negocii fignificamus. Vela navigantibus , perinde quafi
dicas, duobus clavis. Nam gubernaculum navis pe¬
dem appellant, quod eo navis cum huc atque illuc ver¬
titur, velut ingredi videatur. Itaque confine fucrit il¬
|li, quod alibi diximus, n duoiy dpuér. Ut alterutrum
fenfum accipiamus, aut fummo ftudio, fummaque ce¬
leritate illos ad urbem confugere ſolitos, aut tutiffi¬
mum illic omnium receptaculum fuiffe. Quanquam
Ariſtophanes & épviaw, ad celeritatis figmficationem re¬
tulit, cum ait:
Alvero ue cm © merei O dupo mdo.
1. ©. E patria utroque devolavimus pede.
to currentibus : fenfum autem efle hunc , fumma vi,
fummoque conatu. i
XXXVI. Quis aberret a janua?
Tis dv Wegs diudoraz i.e. Quis aberret a janna ? Di¬
ci felitum , ubi quis penitus aberret à vero , toto¬
que fallitur judicio. Ufurpatur ab Ariftotele # per tè
dvuaxe , libro fecundo, ipfa ftatim in fronte : & inomni¬
bus quidem exemplaribus, que mihi videre contigit, W¬
pas per v fcriptumreperio. Præterea jansam vertit Argy¬
ropylus, nec malusinterpres, nec philofophus cuiquam
afpernandus. Ad haec Averrois, cujus.nunc preecipuain
Philofophise Scholis auétoritas , hunc enarrans locum,
palam declarat {efe de janua fenfifle. Denique in con¬
mentariis Alexandri Aphrodifei, confimili modo 9v¬
egs invenio. Quod fi quo modo fas eflet, à tot exem¬
plaribus, à tantis auétoribus diffentire, mihi quidem
magis probabilis le&io videatur, fi Megs legatur per
n, non per v. Quod autem Wegs irrepfit, mirandum
noneft. Primum, quod perfacilis erat lapfus uniuslite=
rula depravatione, haud fcio , an fortuita, maxime cum
in fono nihil ferme fit diferiminis. Deinde metaphoræ
ratio magis obvia, magifqueadmanum fita, fieri potuit,
ut doétis etiam Philofophisimpofuerit. Quippe quibus
fabula non perinde nota fuerit ut communis illa fimi¬
tudo de domus ingreflù, deque primis cognitionis
| principiis. Poftremo de codicum inter fe confenfu
nequaquam mirandum videbitur, iis qui funt vel me¬
diocriter in penfitandis conferendifque codicibus exer¬
bat: Excipiebat item, ex Excepit , ut ita efferatur Latine proverbium:
Hac me relinquebat unda , at illa excipiebat : vel potius: intercipie¬
bat. Hc autem preterita imperfecta indicant {umptum effe hocpro¬
verbium ex alicujus fermone, narrantis quemadmodum tempeltate
apitalus fuiflet. Sic vero & alia proverbia itidem ex alicujus narra~
tione fumpta, tempus imperfeétum fervarunt : ex quibus eft & illud,
Ain diem taint, 1 Banin Rady. Quod hic quoque non perfpiciens
Eraſmus, ¢rizre (veram & indubitatam leétionem, ut arguit ipfum
metrum ) vertit quali effet rfxrs. ldem tempus habes & in ifto pro¬
verbio, A m2; amýres, oi d} sanprirre onxQus. EB Stephanus.