OCR
a ee | 233 rentie numero plures (unt, Dinonem protinus fubjecuffe : ſed ha meliores. Argue ita pauciorum fententiam fuiffe promulgatam. Quibus ex verbis conjicere licet, ita vulgo dici folere ; fi quando figmificaretur confiltum aliquod effe præftantius & conducibilius , ctiamfi pluribus (= cus videretur. Autubi qui numero pauciores effent , facultate praeponderarent. Quod genus fuefit, ut rem exemplis demonftrem : Maxima pars hominum yoluptate lucrifque felicitatem metitur, perpauci virtutem amplectuntur, Cave ne quid te moyeat multitudinis exemplum, «óm À xpeloswv. Item nemo pene eft in toto principis famulitio , qui tibi non bene velit ; fed unus tibi refragatur , qui tantum ubique valet, ut in ipfum fere principem agat tyrannum ; Quare fi res è {uffragiis penderet, viceras. Sed «öm xveje. Porphyrion leviter, ceu digito proverbium indicat, exponens eum locum in Horatianis Epodis: Eamus omnis exfecrata civitas, Aut pars indocili melior grege. a ; Quamquam depravate, ficut opinor, legitur in multis exemplaribus xogsovev viva. Caftigate legetur , ni fallor, «ejovav viza , h. e. praftantiorum vittoria. Nam Oda concionalis eft, ac fugam decerni jubet, communibus omnium fuffragus. Quod fi ficri non queat , ut id quod eft optimum , multitudini probetur , faltem vincat ca fententia quæ fit potior, etiamfi paucioribus ſuffulta fuffragus. Ad id faciunt , quæ Plato fcripfit lib. De leg. 1. pulcherrimum effe victoria genus, cum turba cedit potioribus : & in decernendo magis fpectatur pondus fuffragiorum , quam numerus. Verba Platonis exco, quem dixi libro, funt hæc : E'y ¿micas poe P oi ad ueivoves vada To aA) C à on LIPSE» oplos ay OMN WATON TE AUTS Ayb y mAs, tmavom dv dixalooil, 7H TOUTA WKN, TIVNO Ÿ OTS T dvarna. 1. €. Quibufcunque fiquidem in crvitatibus meliores qui funt, ii vincunt multitudinem ac deteriores : 1bi refpublica ferpfa fuperior, rette dicetur : © hujus vittoria nomine meriiifimo laudabitur. Secus antem , nbi fecus accidit. Eodem re{pexit Plinius , cum queritur in Epiftolis , numerari fententias, non expendi. Huc pertinet Livianum etiam illud : Major pars vicit meliorem. Indicat idem Homerus Iliados lib. primo. ine M HEretovee vind. i.e. Quando faperant jama deteriora. Neque vero pratereundum hoc loco, quod de Zenone Philofopho memorat Diogenes Laertius. Zenon cum viderct Theophraftum magmfieri, laudarique quod plures haberet auditores, ad hunc refpondit modum ; Exeve whe yopos peifuvo éuos 3 cvu@wya Te pG>. 1. €. Major quidem eft illins chorus, at meus confonans. Itaque locus fuerit adagio, five cum negabimus {pectandum , quam multis placeamus , fed quam bonis : five cum fuadebimus , id fequi oportere , non quod plurimis placeat, fed quod per fe fit optimum factu, etiam fi pauciflimorum calculis approbetur. Sive cum dicemus , umus aut alterius ftudium pluris æftimandum , qui vel opibus, vel gratia, vel auctoritate præpolleat , quam multitudinis benevolentiam, quæ numero tantum fuperior fit, reliquis omnibus inferior. Quemadmodum apud Plautum quifpiam contemnere fe dicit minutos illos deos , modo Jovem unum fibi propitium habeat. Nec abfurde trahetur in ufum, quoties una vis plus poteft reliquis omnibus , ut fi quis dicat , Hac cauſa pluribus probatur , pluribus fulcitur rationtbus , nititur ag#0, dstlatur a legibus, verum altera xveiæ. Sic enim Rex hujufmodi promit Oraculum, quale profert apud Homerum Agamemnon: ; E? déne un Daya, iyw dé xey auto E\WUWU. 1. e. ple equidem eripiam, fi tradere forte graventur. De cujufmodi Lucianus in Captivo, Kal Tr dizao dy ti xe TJeuk , 1 e. Qui jus in mann reponunt, quique Jus 1h mans pofucrunt. Pyrrhum è liberis quidam adolefcens admodum, interrogabat, cuinam efict relicturus regnum? Is refpondit, 3 av udy Tu wey wiper ožuReg ENA. Quicunque veftrum acutiorem habet g'aA 234 dium. Td di&tüm Plutarchus in ejus vita non arbis tratur multum abefle ab illa tragica exfecratione; Ori ndipo Joue Meador av AV GOEADES. i. c. Fratres acuto dividant ferro domus Vices habende, In hos igitur qui vi rem gerunt, & quibus, ut Ens nius ait : Forro geritur res. Quibus jus cft in armis, & quibus leges inter arma fis lent, per ironiam reéte torquebitur > 22TH Kpcloxsav, 2 TM wea. Nam Græcis xvexos non folum dominum fignificat, verum etiam eum, qui prevalet au&orita= te. * Et Suidas indicat concionem illis zveja dici ; in qua ſoliti ſint creari magiftratus. Ariftophanes in Acarnenfibus xvesav cagar appellat, in qua xow ré didicuale,i. €. Vincebant fuffragia. N onnunguam ad rem refertur , ut apud Euripidem in Iphigenia Aulis denfi: ; Ovuds, “y d E 3 u0l@ zverirpos LEZ E 1. €. Plus valere nofira debet, quam hujas hic oratio, Significat enim feryus, quanquam cefet conditione in= ferior Menelao, tamen hoc fe potiorem efe, quod juftiorem haberet caufam. Non abhorret hinc quod M: Tullius dixit in Pifonem: Sed omitto ut fii fattus uters que noftrum, Sit fane fors domina campi. XXIX. Delias natator. Adac Hg VU Ce, 1. €. Delius natator. Olim vulgo dicebatur admodum natandi peritus, quique poffet in fumma natare aqua. Natum adagium , aut certe factum illuftrius ex Socratis apophthegmate. Cum enim huic Euripides librum obtuliflet Heracliti, cui cogno: men additum ciorevi, propter affeatam fcriptorum obfcuritatem: rogaretque cujufmodi videretur? Refpons difle fertur hoc patto: A ul cuire predica. duU À È à puoi cwis, olw dnais DTU HOAUUGHTE cis mo Un Saro muizivea w aith. 1. e. Que quidem intellexi , preclara: arbitror autem & ea que non intellexi, quamquam natas tore Delio opus , ut ne quis in eo prefocetur, Hæc Socrates, alludens fimul & ad proverbium, & ad Heracliti fenfus nimium abftrufos ac profundos : ut nifinas tator infignite peritus contigiflet, periculum effet, ne lector in co libro fuffocaretur mergereturque. Lacrs tius in Heraclito refert hoc di&um ad Cratetem quens dam, qui primus Heracliti librum de natura Græcis invexerit, & hoc elogio commendarit. XXX. Dicendo dicere difcunt. Ex % aegqv Tw Aéydr meitery , ile. Dicendo confequi< mur ut dicamus. Sytianus Hermogenis interpres Eva: goram Sophiftam taxat, qui dicendi facultatem non putarit rationc , fed uſu duntaxat conftare , ficrique ut dicendo confequeremur dicendi facultatem. a’Ziouds T@ 5, inquit, xam aw ovp@enty TRON m AËYAV C4 Z Aéydv meer. 1.0. Exiffimantis juxta vulgare provers binm, dicendi facultatem dicendo contingere. Ufurpavit & M. Tullus libro primo De oratore: Jn 940, inquit, fallit eos } quod audierant ; dicendo homines zt dicant efticere folere. Verum etiam illud dicitur , perverfe dices re, homines perverfe dicendo facillime confegri. Plinius libro Epiſt. vi. Video etiam multos parvo ingenio, literis nullis, ut bene agerent agen do confequutos. Latius autem patet adagium, nempe ad cujufvis rei peritiam , quam aptiflimum ufus fuppeditat , optimus rerum omnium magiſter. Preinde proverbiales erunt omnes id ge: nus : fabricando fabricam difces, canendo Muficam, mis litando militarem artem , feribendo difces cribere, XXXII. Multi bonique. Modo; Ayao, i. €. Malti bonique. Proverbiali figu= ra dicebatur clim. Tranflatum à ritu facrorum, in quibus facrificus rem divinam facturus dicebat , rie ride; i. ©, Quis hic? Dein, qui aderant , refpondebant [lool xja i. ©. Multi & boni. Atque hec partim ominis caufa dicebantur : oportebat enim in facris swQruav , h. e. bene ominata dicere : partim , ut fi quis effet fibi confcius admiffi piaculi, difcederet à my {terus. Plutarchus in Sympofiacis, Bre uaprops ge sd DAgtays mRol T gado TE mopdaw 5 1. e, Quandoquidem P 3 Pigs