229
igitur partem relittam explebimus, nullis adminiculis, fed,
ys dicitur, Marte noflro. Hactenus ille. Idem Philip¬
pica ut. de Dejotaro loquens. Rex enim tpfe fua fponte ,
ullis commentariis Cafaris , fimul atque andivit ejus in¬
seritum, fuo Marte res fuas recuperavit. C. libro fe¬
cundo , titulo, Ne liceat potentioribus, capite primo :
Divine admodum conftituit Divas Claudius confultifimns
princeps , parens nofter, wt jattura caufe afficerentar hi,
qui fibi potentiorum patrocininm advocaffent, ut hoc pro¬
pofito metu, judiciaria lites potins fuo Marte decurrerent,
quam potentiorum dominorum opibus niterentur. Rurfus
Jib. tertio, titulo De judiciis, cap. x1. Wo procul du¬
bio obfervando , ut fi neqne per alterutram litigantium par¬
tem, nec per judices freterit , quo minus lis fuo Marte de¬
currat, fed per patronos canfarum licentia detur judici.
Tranflatum videtur ab Imperatoribus, qui fuis ipfo¬
rum aufpiciis & copiis bellum fuftinent: fiquidem
Plautus etiam Aes copis , dixit, pro Meo Marte.
Sapiunt Proverbium etiam illa , Vario Marte , dubio
Marte, iniquo Marte. Huic adagio pene diverfum et
illud quod alibi retulimus, Osx vð mG, ie. Non
abfque Thefeo.
XX. Neguicquam fapit, qui fibi non fapit.
Sententia vel hodic vulgo frequentiffime jactata :
Fruftra fapere, qui fibi non fapiat. Plato in Hippia ma¬
jore Kai maot, inquiens, cwdoxé, ôn T o@ov, aüror
avr mani dA Qov avas. 1.0. Idem itidem & plerifgne
videtur , quod oportet eum qui fapiat, ipfum fibi maxime
fapientem effe. Ufurpat & Cicero in Epiftola quadam
ad Trebatium, oftendens ex tragoedia Medea fum¬
ptam: Et quando, inguiens, cæpi agere Medeam, illud
femper memento:
Qui fibi ipſe fapiens prodefe nequit , nequicquam
apit.
Eft autem verfus trochaicus. Idem Epiftolarum fami¬
liarium lib. decimo tertio, ad Cæfarem Imperatorem :
Itague ab Homeri magniloquentia confero mead vera pra¬
Cepta Evesmids : i
Mice oQislo Go tis E% AUTA Qos.
Qucm verfum fenex Præcilius laudat egregie. Idem
libro De divinatione primo citat ex Ennio in diyi¬
mos, s
Qui fibi ipfimet non fapiunt , alteri monftrant viam.
Quibus divitias pollicentur, ab his drachmas ipfi pe¬
tunt. Citatur à dans in Apologia:
Mirò mỌislw ds Ussy avra pos.
i.e. Sapientem eum odi, qui fibi ipfè non fapit.
Eundem Alexander torfit in Callifthenem, qui fe mo¬
ribus corum, quibufcum vivebat , non accommoda¬
ret, fed pre fe ferebat, nihil corum, que illic gere¬
bantur, fibi placere. Eaque libertas optimo viro attu¬
lit exitium , cum Anaxarchus philofophus omnium
adulatorum abjeétiffimus , haberetur in precio. Eam
fententiam fic ad unguem fervant hujus tempettatis
homines , ut hominis vocabulo videatur indignus , qui
non quavis ratione fuis confulere commodis noverit.
Hujus generis eft illud apud Suetonium:
Adfpice felicem fibi, non tibi, Romule, Sylla.
Cantherinm in foffa: Rufticum Proverbium , fed ta¬
men è re militari natum. Hoc licebit uti quoties quis
ad id negocii trahitur, in quo nequaquam valeat. Aut
ubi res vehementer eritimpedita, periculofave. Re¬
fertur à T. Livio, decadis tertiæ libro tertio; Narrat
nutem cum Fabius Capuam obfideret fecundo bello Punico,
[ebellinm Tauream inter equites Campanos nobiliimum,
e Romanorum exercity quenevis ad fingalare certamenevo¬
cafe, anfumane prodire Clandium Afellium. Deinde ubi
dintins uterque alterum libero campo elufiffer , Campanus
zn cavam viam defcendere juffit, alioqui equorum , non
equitum fore certamen. Eo cum Romanus, re quem ver¬
bis ferocior, extemplo defcendifet, rurfum elafit Taurea
Sermone, qui poftea in rufticam verfus eft Proverbium :
Minime ſeis > INQUICNS, cantherium in foſſa? Quanquam
ex Livianis verbis parum liquet adagi fenfus, tamen
conjecturis facile deprehenditur: Pugnat autem cum
illo, quod alibi dicemus: Toy ‘waw as mdtov, i.e. Es
quum in planiciem, Etenim quemadmodum plurimum
valet equus in planicie, ita minime valet in fofla:
XXI. Tantali talenta.
Trw ruvmins. i. ec. Tantali talensa. De immenfis
opibus. Nam ‘Tantalus Phryx ob luculentas divitias
in fabulam hominum venit, ita ut fingatur & apud
inferos fimile quiddam pati, cujufmodi folent inter
congeftas opes tenaces ifti divites. Horatius:
Tantalus à labris fitiens fugientia captat
Pocula, quid rides? mutato nomine de te
Fabula narratur.
Oftendit, allegoriam figmenti ad divites fordidos per2
tinere. Ufurpatur adagium a Platone in Euthyphro¬
ne. Suidas ait eſſe & apud Epicharmum, & apud A¬
nacreontem. Effertur & ad hunc modum, cum ye¬
nufta quadam vocum allufione : Tere rame m¬
newniCery, i. e. Tantali talenta talentizat : h.e. librat &
accumulat. Porro Tantalum preedivitem fuiffe teftatur
vel illud ex tragoedia carmen apud Plutarchum , libro
De exfilio ;
Lapa d\ spa dudey) Éuépuv dddv.
Tdem alibi, ingentes divitras , afm mvmac appel:
lat: i.e. opus Tantalicas. Antiphanes apud Athenxum
libro fexto:
Of mt Eat à Seiwv 6 muvmias,
Marayoy mndvruis Culnavrabes dvie.
Le. Quale olim habebat & Thribon, qui molliter
Exntus eft ipfis talentis Tantali.
Confimili figura: Theocritus in Idyllio ©. dixit Pes
lopis talenta : :
Myuoi gov TEMWTO: , pupo yerat TAg
Eih eye, undè geste Seay avemev.
Le. Non Pelopis mihi fint agrique aurique talenta!
Nec ventos celeres antevolaffe pede.
Porro talentum apud Atticos, maxima pecunie fum?
ma crat. Talentum minus valebrat libras fexaginta,
talentum magnum oćtoginta. Unde illud in Phora
mionc:
St quis daret talentum magnum, Imo malums
Et Ariftophanes:
AR iyw y omw nO
Ovx av Ruolulw dat erdire seung.
1.€. At ego ſane Opuntius i
Nolim efè , fi quis det talentum mi aureum..
Id eft, Nolim effe lufcus vel quantalibet pecunia:
XXIV. Mide divitig.
Mids DETG, ta) pids ansnonpG. i. C. Mide opes;
& Mida locupletior: in proverbium abjerunt, propter
immenfas ejus regis opes, quæ fabulis quoque com¬
luribus fecere locum. Statius in Surrentino Polli :
Vive Mide gazis, © Lydo ditior anro.
Fuit hic Midas Phrygiæ tyrannus, cui juxta Poeta¬
rum figmenta, conceflum a Dus eft, ut propter Bac¬
chum hofpitio acceptum, quod vellet, optaret, acce¬
pturus quicquid optaffet. Optavit ut quicquid corpo¬
re contigiflet, protinus in aurum verteretur. Hiftorie
corum literis proditum eft, huic puero dormienti for¬
micas in os grana tritici congefiifle: refpondifle augu¬
res, omnium mortalium illum ditifimum futurum;
atque ita evenifle. Huic Plinius primum attribuit
locum inter infigniter divites, libro tricefimo tertio.
XXV. Non omnino temere eft , quod valgo di¬
ctitant. ;
Apud Ariftotelem ufurpatur Proverbii vice, & as
pud eruditos jam olim in Proverbium abiit nobilis illa
Hefiodi fententia : lw donvre dðsa, quemadmodum
ait Ariftides in defenfione Periclis, quæ dicit , non
ufquequaque irritum effe folere, quicquid rumore po¬
puli jactatum fuerit. Ea eft in operis volumine fecun¬
do, cui titulus, Opera & Dies:
Acivlw 3 Bporov wade Orulw.
Oyun gie TE KARN BEACTLY , “8 Oy pre aipat |
Tom. IL, Pes Pre