OCR Output

227
Amos hoftium impetus fuo exciperent periculo, aut
ubi fortuna belli difficillima videretur , illic objicie=
bantur. Perf fua lingua noledano appellabant, qui
rapto vivebant. Carum laudem his temporibus vmu¬
lari videntur Elveti , gens bello nata, fimplex alio¬
qui, àc minime malum hominum genus , planeque di¬
gnum, ut equidem fentio, quod hac quoque nota va¬
caret, & in literis, & in cæteris honeftis ftuduis egre¬
vie valiturum, fi relictis bellis huc animum appelle¬
rent. Ufurpat hoc adagium Socrates apud Platonem
in Euthydemo „jubens in fe potius feri periculum trans¬
formationis, velut 2 homuncione Care, quem fi perdas;
non admodum gravis fit jačtura. Ei 3 Vus oi véor Qo¬
CaSe, darco w ragà è tuo) éçu 0 dw. a iyw ime¬
di à meer CU rys au) qa egiuvduo Le troy À rues Xdu¬
ps È wowTOV Aioyva dupe TST daree TÀ pander TH HA YA:
ATAUT ui, xe) ci ude penetra édérw, Eid, dò, © Barer
187 mieti , puovov gusti» Ionolware 5 1G.) Quod fi time¬
tis vos juvenes , in me tanguarm IN Care fiat periculum.
Nam & ipfe quandoquidem fenes fem, paratus (ſiem ſubire
periculum , meque ipfum trado huic Diony odoro , quaft
Medea Colchice. Perdat me, & fi velit in lebete coquat
me. Sin minus, quicquid voluerit, id faciat, tantum nt
me reddat probum. Idem in Lachete huc refpexit ,cum
ait: Cogitandum effe iis, qui primum docere incipiunt, ©
artis fua pericalum cum magno jevenum periculo faciunt,
non Carem guempiam mercenarium , fed civinm liberos in
difcrimen addaci. Et hunc imitatus Ariftides in oratio¬
ne Panathenaica , Ev 3 10 reed, x) oom ê» To, tauto
cuua(s Ts metogs musuwor. i.e. In Care vero, non in fuis
spforam corporibus facientes periculum. Ufus eft codem
M. Tullius in actione pro L. Flacco : Oxid, inquit,
de tota Caria è nonne hoc veftra voce vulgatum eft, Si
geid cam periculo experiri velis, in Caria potifimum effe
faciendum? Quem quidem locum apparet cfe vitiatum,
neque verear dejerare , 1 Care legendum effe, non iz
Caria, Huic diverfum eft illud: Arco pifcari bamo:
quod alibi reddemus.
XV. In dolio figelarem artem difcere.

Item illud, Ev mbu u xau utes, 1: e. Tn
dolio figulariam artem difcere. De 118, qui protinus ma¬
ximis in rebus artificii {ui capiuntexperimentum , cum
paulatim à minutis ad fumma proficifci conveniat. Ne¬

artem aufpicatur, fed è pufillis qubufdam vafculis, in
quibus non fit grave difpendium , fi quid fecus acci¬
dat. In hanc ferme fententiam ufurpat Plato in La¬
chete: Sura ygi un $ w To nae nui 0 sivduu@ xv
Judy GA Ww wis là pi E Gw ya, Kay
dro n Apo uA 4 dl rapouiulas jui oupEotvy , bv m¬
Sw 4 xeegpdo. 1. e: Confiderare oportet, ne hoc pericu¬
lum nobis fiat ,non inCare, fed i filus , fimulatque ami¬
corum liberis, ac plane contingat , quod Proverbio dicitur,
in dolio figulina. Dicæarchus ad aliam fententiam tor¬
quet Proverbium, ut admoneat unumquemque artifi¬
cem in fuis negociis exerceri oportere, velut auricam
in ducendis curribus, nauclerum in gubernanda navi,
medicum in curandis morbis. Tanquam abfurdum
ſit , figulum in aurigatione verfari, re videlicet alie¬
na, ac non magis in dolio. Atque ita huc pertinebit
illa fententia:
Quam quifque novit artem, in hac fe exerceat.

Et Horatianum illud in Epittolis:

Non audet mfi qui didicit dare, quod medico¬
rum eff :
Promittunt medici, traîtant fabrilia fabri.
._ Soribimus indotti, dottigue Poemata pafim.
Sic propemodum ufurpat Gregorius Theologus in A¬
pologia De fuga: O's ry mydédy dims nyespev , Teiv
aitis izavös Tu & bl ASA, 49) y miw Tw KÉ CIAN To di
rey plus ; y mis FT ¿Roy oyois muerertv dw rC
Alay eyo) Dadverey avontwv, 1.0. Itaque alios velle Jovene,
prins quam ipfi fatis edoti fint, & in dolio, quod ajunt i
Sigulinam, in aliorum animismeditari pietatem, mihi qui
dem uidetur hominnm infienster defipientinm,

A

XVI. Ne futonaltra crepidam. i
Huic finitimum eft illud , Ne feror ultra crepidam:
i.e. Ne quis de his judicare conetur, quæ fint ab ip
fius arte, profeffionequealiena. Quod quidem adagium
natum cit ab Apelle nobiliflimo pictore. De quo Pli¬
nius libro xxxv. cap. 10. Scribit in hunc modum: Zdezz
perfetta opera proponebat in pergula tranfeuntibus , atque
poſt ipfam tabulam latens , vitia que notarentar aufcalta¬

rantque a futore effe reprebenfum, quod in crepidis una ins
tus pauciores fecifet anfas. Eodem poftero die ſuperbe ob
emendationem priſtine admonitionis cavillante circa crus,
indignatum profpexife , denuncianters he fupra crepidam
futor jedicarer. Quod & ipfum in Proverbium venit,
Ha&enus Plinius. Huic fimillimum eft, quod refert
Atheneeus. Stratonicus cithareedus fabro fecum demu¬
fica contendenti : Non fentis, inquit, te 4lira malleurs
logui. Eodem pertinet, quod hujus nepos in Epiftolis
feripfit, de artificio non rette judicare quenquam, nif &

ipfum artificem. Quodque primo Moralium libro dixit

idoneum, quarum fit eruditus. Et quod idem {crip¬
fit libro fecundo Naturalium, cecum difputare de colo¬
ribus. Que verba jam inter noftri temporis Scholafti¬
cos in Proverbium abierunt , quotics quifpiam de re¬
bus ignotis difputat. Ad candem fententiam re¬
ferendum , quod ait Fabius Pictor apud Quintilia¬
num, felices faturas artes, fi ſoli artifices de tis jidica¬
rent.
XVI Dii facientes adjuvant.

Varro libro De Re Ruftica primo: Er quoniam , ut
ajunt, diz facienres adjuvant, prius invocabo Deos. Si¬
gnificat divinam opem non ceflantibus, fedinduftrijs,
& pro fua virili conantibus auxilio effe folere. Huc
arbitror referendum illud Homericum carmen , quod
jam velut in Proverbium abit:

Tuer GAG We owes ew) dpe} cha VOKTES 3
Raw 3 #0) Sampo aT N TET
i. c. Hac partim ipfe tuo perpendes pettore tecum,
Partim aliguis divum tibi ſuggeret, ¬
Id. M. Tullius ufurpavit libro Epiftolarum ad Atti¬
cum nono: Ownia vobis imparatis agenda. Sed tamen.
— Kao we ars,
Kig A yay doipoy Van) oETu.
Partim ipfe invenies, partim fors fuggeret ipfa.
XVIII. Cam Minerva manum quoque move,

Huic finitimum eft , ody dblud xo vece nime. i, C.
Anxiliante Minerva manum interim move. Monet ada¬
gium, ne fiducia divina opis induftriam remittamus.
Convenit peculiariter in mulieres, quæ lanifcium ex¬
ercent, favente quidem atqueinvocata Minerva : fed ni¬
hilo fegnius interim operi infiftentes. Sunt qui putent
ab agafone quopiam natum, cujus afinus cum luto in¬
fixus hareret, deberetque illi fuccurrere , ociofus Her¬
culemimplorabat. Huic refpondifle Deum, uti interim
manum admoveret afino laboranti, atque ita demum
numen adfuturum. Alii diverfam huic fabulam adfe¬
runt, puta quendam cum effet decertaturus , Minervam
confuluifie , num futurum eflet ut victor difcederet,
Refponfum eft , fore. Verum cum ille ingreflus in
theatrum , in certamine manibus ftaret ociofis , per+
cuffum ab adverfario vi&um fuiffe. Ad hoc adagium
pertinet elegantifimum illud carmen, quod ex Aga¬
thonis tragcedia citat Ariftoteles, libro Moralium Ey»
demiorum quinto:

i Texyn Tuylu fete, 2% wren réylw , i
1. €. Fortunam ut ars, fortuna ita artem amat INVICEM s
Citatur à Suida fenarius hic in candem fententiam
Avros m vuò dpõv, Aro cou Fess nord.
i. ¢. Fac interim aliquid ipfe , dein deos voca.

XIN. Noſtro Marte. \
Quoties nullis auxiliis adjuti, noftropte ingenio

peragere dicimur. Aut etiam cum noftro periculo res

geritur. M. Tullius libro Officiorum tertio : Hane
igitur
> S