OCR
229 igitur partem relittam explebimus, nullis adminiculis, fed, ys dicitur, Marte noflro. Hactenus ille. Idem Philippica ut. de Dejotaro loquens. Rex enim tpfe fua fponte , ullis commentariis Cafaris , fimul atque andivit ejus inseritum, fuo Marte res fuas recuperavit. C. libro fecundo , titulo, Ne liceat potentioribus, capite primo : Divine admodum conftituit Divas Claudius confultifimns princeps , parens nofter, wt jattura caufe afficerentar hi, qui fibi potentiorum patrocininm advocaffent, ut hoc propofito metu, judiciaria lites potins fuo Marte decurrerent, quam potentiorum dominorum opibus niterentur. Rurfus Jib. tertio, titulo De judiciis, cap. x1. Wo procul dubio obfervando , ut fi neqne per alterutram litigantium partem, nec per judices freterit , quo minus lis fuo Marte decurrat, fed per patronos canfarum licentia detur judici. Tranflatum videtur ab Imperatoribus, qui fuis ipforum aufpiciis & copiis bellum fuftinent: fiquidem Plautus etiam Aes copis , dixit, pro Meo Marte. Sapiunt Proverbium etiam illa , Vario Marte , dubio Marte, iniquo Marte. Huic adagio pene diverfum et illud quod alibi retulimus, Osx vð mG, ie. Non abfque Thefeo. XX. Neguicquam fapit, qui fibi non fapit. Sententia vel hodic vulgo frequentiffime jactata : Fruftra fapere, qui fibi non fapiat. Plato in Hippia majore Kai maot, inquiens, cwdoxé, ôn T o@ov, aüror avr mani dA Qov avas. 1.0. Idem itidem & plerifgne videtur , quod oportet eum qui fapiat, ipfum fibi maxime fapientem effe. Ufurpat & Cicero in Epiftola quadam ad Trebatium, oftendens ex tragoedia Medea fumptam: Et quando, inguiens, cæpi agere Medeam, illud femper memento: Qui fibi ipſe fapiens prodefe nequit , nequicquam apit. Eft autem verfus trochaicus. Idem Epiftolarum familiarium lib. decimo tertio, ad Cæfarem Imperatorem : Itague ab Homeri magniloquentia confero mead vera praCepta Evesmids : i Mice oQislo Go tis E% AUTA Qos. Qucm verfum fenex Præcilius laudat egregie. Idem libro De divinatione primo citat ex Ennio in diyimos, s Qui fibi ipfimet non fapiunt , alteri monftrant viam. Quibus divitias pollicentur, ab his drachmas ipfi petunt. Citatur à dans in Apologia: Mirò mỌislw ds Ussy avra pos. i.e. Sapientem eum odi, qui fibi ipfè non fapit. Eundem Alexander torfit in Callifthenem, qui fe moribus corum, quibufcum vivebat , non accommodaret, fed pre fe ferebat, nihil corum, que illic gerebantur, fibi placere. Eaque libertas optimo viro attulit exitium , cum Anaxarchus philofophus omnium adulatorum abjeétiffimus , haberetur in precio. Eam fententiam fic ad unguem fervant hujus tempettatis homines , ut hominis vocabulo videatur indignus , qui non quavis ratione fuis confulere commodis noverit. Hujus generis eft illud apud Suetonium: Adfpice felicem fibi, non tibi, Romule, Sylla. XXI. Cantheriam in fofa. Cantherinm in foffa: Rufticum Proverbium , fed tamen è re militari natum. Hoc licebit uti quoties quis ad id negocii trahitur, in quo nequaquam valeat. Aut ubi res vehementer eritimpedita, periculofave. Refertur à T. Livio, decadis tertiæ libro tertio; Narrat nutem cum Fabius Capuam obfideret fecundo bello Punico, [ebellinm Tauream inter equites Campanos nobiliimum, e Romanorum exercity quenevis ad fingalare certamenevocafe, anfumane prodire Clandium Afellium. Deinde ubi dintins uterque alterum libero campo elufiffer , Campanus zn cavam viam defcendere juffit, alioqui equorum , non equitum fore certamen. Eo cum Romanus, re quem verbis ferocior, extemplo defcendifet, rurfum elafit Taurea Sermone, qui poftea in rufticam verfus eft Proverbium : Minime ſeis > INQUICNS, cantherium in foſſa? Quanquam ex Livianis verbis parum liquet adagi fenfus, tamen A 230 conjecturis facile deprehenditur: Pugnat autem cum illo, quod alibi dicemus: Toy ‘waw as mdtov, i.e. Es quum in planiciem, Etenim quemadmodum plurimum valet equus in planicie, ita minime valet in fofla: XXI. Tantali talenta. Trw ruvmins. i. ec. Tantali talensa. De immenfis opibus. Nam ‘Tantalus Phryx ob luculentas divitias in fabulam hominum venit, ita ut fingatur & apud inferos fimile quiddam pati, cujufmodi folent inter congeftas opes tenaces ifti divites. Horatius: Tantalus à labris fitiens fugientia captat Pocula, quid rides? mutato nomine de te Fabula narratur. Oftendit, allegoriam figmenti ad divites fordidos per2 tinere. Ufurpatur adagium a Platone in Euthyphrone. Suidas ait eſſe & apud Epicharmum, & apud Anacreontem. Effertur & ad hunc modum, cum yenufta quadam vocum allufione : Tere rame mnewniCery, i. e. Tantali talenta talentizat : h.e. librat & accumulat. Porro Tantalum preedivitem fuiffe teftatur vel illud ex tragoedia carmen apud Plutarchum , libro De exfilio ; Lapa d\ spa dudey) Éuépuv dddv. Tdem alibi, ingentes divitras , afm mvmac appel: lat: i.e. opus Tantalicas. Antiphanes apud Athenxum libro fexto: Of mt Eat à Seiwv 6 muvmias, Marayoy mndvruis Culnavrabes dvie. Le. Quale olim habebat & Thribon, qui molliter Exntus eft ipfis talentis Tantali. XXIII. Pelopis talenta. Confimili figura: Theocritus in Idyllio ©. dixit Pes lopis talenta : : Myuoi gov TEMWTO: , pupo yerat TAg Eih eye, undè geste Seay avemev. Le. Non Pelopis mihi fint agrique aurique talenta! Nec ventos celeres antevolaffe pede. Porro talentum apud Atticos, maxima pecunie fum? ma crat. Talentum minus valebrat libras fexaginta, talentum magnum oćtoginta. Unde illud in Phora mionc: St quis daret talentum magnum, Imo malums Et Ariftophanes: AR iyw y omw nO Ovx av Ruolulw dat erdire seung. 1.€. At ego ſane Opuntius i Nolim efè , fi quis det talentum mi aureum.. Id eft, Nolim effe lufcus vel quantalibet pecunia: XXIV. Mide divitig. Mids DETG, ta) pids ansnonpG. i. C. Mide opes; & Mida locupletior: in proverbium abjerunt, propter immenfas ejus regis opes, quæ fabulis quoque comluribus fecere locum. Statius in Surrentino Polli : Vive Mide gazis, © Lydo ditior anro. Fuit hic Midas Phrygiæ tyrannus, cui juxta Poetarum figmenta, conceflum a Dus eft, ut propter Bacchum hofpitio acceptum, quod vellet, optaret, accepturus quicquid optaffet. Optavit ut quicquid corpore contigiflet, protinus in aurum verteretur. Hiftorie corum literis proditum eft, huic puero dormienti formicas in os grana tritici congefiifle: refpondifle augures, omnium mortalium illum ditifimum futurum; atque ita evenifle. Huic Plinius primum attribuit locum inter infigniter divites, libro tricefimo tertio. XXV. Non omnino temere eft , quod valgo di ctitant. ; Apud Ariftotelem ufurpatur Proverbii vice, & as pud eruditos jam olim in Proverbium abiit nobilis illa Hefiodi fententia : lw donvre dðsa, quemadmodum ait Ariftides in defenfione Periclis, quæ dicit , non ufquequaque irritum effe folere, quicquid rumore populi jactatum fuerit. Ea eft in operis volumine fecundo, cui titulus, Opera & Dies: Acivlw 3 Bporov wade Orulw. Oyun gie TE KARN BEACTLY , “8 Oy pre aipat | Tom. IL, Pes Pre