Page 118 [118]
199
mint Suidas.
XLII. Ainus in unguento. si
OvG Ww uve, 1.0. Affnas in unguento. Cum dehciæ
adhibentur iis, quos haudquaquam decent, negue qui
vel uti norunt illis, vel dele&tantur. Nam afinus cul¬
mos ac fænum mayult quam aurum, velunguentum,
Locus fuerit huic adagio , fi
quando indo&us aliquis in optimos incidat auctores ,
quos ob infcitiam aut negligat, aut ctiam depravet,
contigerit , quorum tamen confuetudine neque frui
noverit, negue omnino gaudeat. Refertur è Dioge¬
niano proverbiùm. So
XLIV. Negue celum neque terram attingit.
OT: is Fre seq dirleray , 1: €, Neque cælum negue
zerram attingit. De re vehementer abfurda atque alie¬
na, quæque nulla vicinitate pertincat ad id de quo
agit. Lucianus in Pfeudomante : Oda jor genous emer
de, #7 Mic Oum, fn sexig drous, i. e. Otto mihi
mifit oracula, fed qua neque celum, ut ajunt, neque ter¬
ram attingerent. Ariftides in Cimone leviter alludens
ad Proverbium, indicat metaphoram fumptam ab iis,
qui in medio pendent aere, utrinque liberi.
XLV. Nihil ad verfum.
Osdèv mess rG, i. e. Nihil ad carmen. De us qui
longe difcrepant ab ris, quae propofita funt. Tranfla¬
tum videtur A fcena, ubi hiftrio faltatu geftuque car¬
minis genus repreefentat. Et haud {cio an alius fuerit
qui recitaret verfus, alius qui gefticularetur. Appa¬
ret enim unum aliquem fuifle recitatorem, cujus eft
illa yox in calce comoediarum : * Calliopius recenfut.
Nec alioqui video, quorfum pertineat , quod admonet
Cicero ab hiftrione deligi fabulam, ad quam natura
fit appofitus, quodin prologo Comeedia Terentian®,
ui prologum dicit, queritur clamofas fabulasad fe de¬
rum refpondiffet ad numeros carminis, ajebant: Ov¬
div @ess em@. Lucianus in Philopfeude: ¡Ou aes
TG: radru Qanv, sde wel 1270 cipoplw , i.c. Ia nobil
ad carmen, ut dici folet, neque enim de iis interrogabare.
Qui in choreis non refponderet ad numerum faltatio¬
nis, eum d+p07 my appellabant : ifque &xporéiy dicebatur.
ANDREAS ALcrA7rvS, hoc feculo non modo juris Cæ¬
ſarei, verum etiam omnium ftudiorum decus , nec mi¬
nus fufpiciendus ob rarum quendam ingenii cando¬
rum peritiam , libro Difpunctionum fuarum n. confen¬
tit quidem mihi in fenfu ufuque proverbii, cæterum
de origine nonnihil diffentit , mavultque ab oraculis
elle natum, quæ quondam carmine reddebantur , præ¬
Græcis autem %r@ dicitur, quod zawrey m regyua@&
mis yenu. i€. Quod res oraculis refpondeant. Hanc
enim etymologiam adfert Euftathius in principio Ilia¬
dos Homericæ : unde probabilius effe judicat Alciatus
nofter, quoties evenirent qua promiftis aut propofito
non quadrarent, dici folitum, “dè gess “ræ. Uſus
eft co Ulpianus in Pandeétis lib. x1. Tit. de Interro¬
gatoriis Actionibus, cap. x11. Quod autem ait prator
omnino non reſpondiſſe , poſteriores jic acceperunt , nt one
zo non refpondiffe videatur, qui ad interrogata non refpon¬
dit, id'eft.43v at tx @-. Suidas indicat nonnunquam
ufurpari dèv mess trO > pro temere ac de nihilo, fi¬
ve abs re. Adducit hos verfus ex Poeta CIO
quo :
Ovdèy eds TG Etws dvolrws Calard
. Her lama riv n Tedyu rws SA 5
LC. Adeo ne temere & incienter efferam, z
_ Prins atgue rem omnem ut fefe habet cognovero?
Prior verfus Graecus conftabit fi legas, pro gras, x7
stas. Ufurpavit idem Ariftophanes in Concionatrici
bus, quem locum retulimus Proverbio, Extra san¬
LONCH.
rı Nemo nunc dubitat quin fit nomen Critici, qui Codices Te¬
A
ERAS Mi
XLVI. Nihil ad fides.
ovdey arege mu xoediv, 1.0. Nihil ad chordam. In COS
quorum vita vehementer eft inæqualis | quorumve
mores ab oratione difident. Lucianus De {altatione :
Ka) undèr, ds Dali, mes Tw yoedlu’ , ereege dd One aie aes
ex do puducs Aéyd, i. e. Nihil ad chordam, ut dici fox
let, nam alia pes, alia loquitur rythmus. Idem in Mere¬
triclis : Ka) On ess tlw uiSveavd mis. 1.€. Er quod pes
probe refponderet ad citharam. Plutarchus incommenta.
rio De verecundia. Kai ro è dt Fw X mdos megs T AVegy
dueresew ; wo DAT eAene 5 xa) mes MNECI i à Pia ve O
Aots Meeps uluor 5 eguale pori TE à TEST, ema do qu
i m voua go Anam wryuperiow. 1. ©. Hand qua
quam ob id, quod pes a ra diffentiat , ficut art Plato, cia
vitates cum civitatibus, amici cum amicis confliclantes,
extrema tam faciunt, tum patiuntur, fed quod circa le.
Les atque aquitaters peccetur. Locus autem , quem ci«
tat Plutarchus, eft in lib. De legibus feptimo : A’m¬
doves mésa/oeda mi Ohya mis dHyua. ci
Quylay gg) mixin È Avpas, ama we uér F xoedav ier¬
cov, are > rlw perwdiay ouvGevros Y aunt, ROJ TO Aot¬
mo. i. ©. Reddentes voces cum lyra fono concordes. Porro
vocis difcrepantian diverfitatemque, quoties alios modos
edunt chorde , alios is gui cantilenam compofuit, @© cetera:
Videtur ad hoc Proverbium allufiffe divus Augufti¬
nus in Epiftola quadam ad Licentium: Azt fi ego can¬
to, inquit, t# autem ad aliam vocem faltas, nec fic
quidem me pænitet. Habet enim fuam hilaritatem ipfa
cantatio, etiam cum ad cam membra non movet, cui
plena caritatis modulatione cantatur.
XLVI. Formica camelus.
Mvepunt + xeunros, i.e. Formica camelas. De vehe¬
menter inequalibus, & modo minimis, modo maxi¬
mis, quod perinde fit, quafi repente camelus in for¬
micam yertatur. Lucianus in prima Epiftola Satur¬
nalium: Q's 5 vuÿ éyouW, wveune y xapyros , ws y mpor¬
pice Qua, 1.€. Nam ut nunc vivitura nobis , formica ca¬
melus , quemadmodum Proverbio dicitur. Loquitur de
200
plurimum fuperfit , huic multum defit. N eque in¬
tempeftive dicetur in eos, qui fibi non conftant, in u¬
tramque partem immodici. Quod genus hominum de¬
{cribit Euripides in Troadibus :
Ts | dde md&s aRovr ds dAsc TeoTse s
; Miceis 5 Alay, xo QInde ov ay T'Y.
i.c. Quid ita modo hos, modo in hofte mores tranfilis ?
Odifti acerbe, amafque nimium quemlibet.
XLVI. Os fablinere.
Os fublinere , pro co quod eft dare verba, & arte qua¬
dam illudere, reperitur aliquotiesapud auétores. No¬
nius Marcellus traétum putat a ridiculo quodam lufus
genere, quo dormientibus ora pinguntur. Plautus in
Aulularia: Fidei cenfebam maximam fidem eſſe. Ea fub¬
levit os mihi peſſime. Idem alibi : Os mibi probe febli¬
tum efè. Idem in Epidico : Ego f adlegafem aliguem
ad hoc negocium minas hominem quam dostum minnfqne
ad rem callidum , os fublitam efet. M. V aon myfte¬
rus apud Nonium: es defrandaffe cauponem, bonam lu»
te obliviffe, cum portitores ara induxere. Sophocles in
Antigone:
Opact x cide, on) dl alari ut.
Le. Vident & hi, fed os tibi (@blinunt.
Virgilius item in Carmine Bucolico , pueros indu¬
ci per lufum, Sileni faciem mori fucco oblinen¬
CSI
— Jamque videnti
Sanguinets frontem moris & tempora pingit,
Ille dolum ridens, quo vincula neétitis inquit?
XLIX. Dare verba.
Dare verba , paflim obvium eft apud omnes aucto¬
res , pro co quod eft fallere. Perfius quarta Satyra ;
Vt mavis, da verba, & decipe nervos.
Terentius:
Cui verba dare difficile eff.
Ovidius :
Verba dat omnis amans.