Page 118 [118]
OCR
199 mint Suidas. XLII. Ainus in unguento. si OvG Ww uve, 1.0. Affnas in unguento. Cum dehciæ adhibentur iis, quos haudquaquam decent, negue qui vel uti norunt illis, vel dele&tantur. Nam afinus culmos ac fænum mayult quam aurum, velunguentum, Locus fuerit huic adagio , fi quando indo&us aliquis in optimos incidat auctores , quos ob infcitiam aut negligat, aut ctiam depravet, contigerit , quorum tamen confuetudine neque frui noverit, negue omnino gaudeat. Refertur è Diogeniano proverbiùm. So XLIV. Negue celum neque terram attingit. OT: is Fre seq dirleray , 1: €, Neque cælum negue zerram attingit. De re vehementer abfurda atque aliena, quæque nulla vicinitate pertincat ad id de quo agit. Lucianus in Pfeudomante : Oda jor genous emer de, #7 Mic Oum, fn sexig drous, i. e. Otto mihi mifit oracula, fed qua neque celum, ut ajunt, neque terram attingerent. Ariftides in Cimone leviter alludens ad Proverbium, indicat metaphoram fumptam ab iis, qui in medio pendent aere, utrinque liberi. XLV. Nihil ad verfum. Osdèv mess rG, i. e. Nihil ad carmen. De us qui longe difcrepant ab ris, quae propofita funt. Tranflatum videtur A fcena, ubi hiftrio faltatu geftuque carminis genus repreefentat. Et haud {cio an alius fuerit qui recitaret verfus, alius qui gefticularetur. Apparet enim unum aliquem fuifle recitatorem, cujus eft illa yox in calce comoediarum : * Calliopius recenfut. Nec alioqui video, quorfum pertineat , quod admonet Cicero ab hiftrione deligi fabulam, ad quam natura fit appofitus, quodin prologo Comeedia Terentian®, ui prologum dicit, queritur clamofas fabulasad fe derum refpondiffet ad numeros carminis, ajebant: Ovdiv @ess em@. Lucianus in Philopfeude: ¡Ou aes TG: radru Qanv, sde wel 1270 cipoplw , i.c. Ia nobil ad carmen, ut dici folet, neque enim de iis interrogabare. Qui in choreis non refponderet ad numerum faltationis, eum d+p07 my appellabant : ifque &xporéiy dicebatur. ANDREAS ALcrA7rvS, hoc feculo non modo juris Cæſarei, verum etiam omnium ftudiorum decus , nec minus fufpiciendus ob rarum quendam ingenii candorum peritiam , libro Difpunctionum fuarum n. confentit quidem mihi in fenfu ufuque proverbii, cæterum de origine nonnihil diffentit , mavultque ab oraculis elle natum, quæ quondam carmine reddebantur , præGræcis autem %r@ dicitur, quod zawrey m regyua@& mis yenu. i€. Quod res oraculis refpondeant. Hanc enim etymologiam adfert Euftathius in principio Iliados Homericæ : unde probabilius effe judicat Alciatus nofter, quoties evenirent qua promiftis aut propofito non quadrarent, dici folitum, “dè gess “ræ. Uſus eft co Ulpianus in Pandeétis lib. x1. Tit. de Interrogatoriis Actionibus, cap. x11. Quod autem ait prator omnino non reſpondiſſe , poſteriores jic acceperunt , nt one zo non refpondiffe videatur, qui ad interrogata non refpondit, id'eft.43v at tx @-. Suidas indicat nonnunquam ufurpari dèv mess trO > pro temere ac de nihilo, five abs re. Adducit hos verfus ex Poeta CIO quo : Ovdèy eds TG Etws dvolrws Calard . Her lama riv n Tedyu rws SA 5 LC. Adeo ne temere & incienter efferam, z _ Prins atgue rem omnem ut fefe habet cognovero? Prior verfus Graecus conftabit fi legas, pro gras, x7 stas. Ufurpavit idem Ariftophanes in Concionatrici bus, quem locum retulimus Proverbio, Extra sanLONCH. rı Nemo nunc dubitat quin fit nomen Critici, qui Codices Te A ERAS Mi XLVI. Nihil ad fides. ovdey arege mu xoediv, 1.0. Nihil ad chordam. In COS quorum vita vehementer eft inæqualis | quorumve mores ab oratione difident. Lucianus De {altatione : Ka) undèr, ds Dali, mes Tw yoedlu’ , ereege dd One aie aes ex do puducs Aéyd, i. e. Nihil ad chordam, ut dici fox let, nam alia pes, alia loquitur rythmus. Idem in Meretriclis : Ka) On ess tlw uiSveavd mis. 1.€. Er quod pes probe refponderet ad citharam. Plutarchus incommenta. rio De verecundia. Kai ro è dt Fw X mdos megs T AVegy dueresew ; wo DAT eAene 5 xa) mes MNECI i à Pia ve O Aots Meeps uluor 5 eguale pori TE à TEST, ema do qu i m voua go Anam wryuperiow. 1. ©. Hand qua quam ob id, quod pes a ra diffentiat , ficut art Plato, cia vitates cum civitatibus, amici cum amicis confliclantes, extrema tam faciunt, tum patiuntur, fed quod circa le. Les atque aquitaters peccetur. Locus autem , quem ci« tat Plutarchus, eft in lib. De legibus feptimo : A’mdoves mésa/oeda mi Ohya mis dHyua. ci Quylay gg) mixin È Avpas, ama we uér F xoedav iercov, are > rlw perwdiay ouvGevros Y aunt, ROJ TO Aotmo. i. ©. Reddentes voces cum lyra fono concordes. Porro vocis difcrepantian diverfitatemque, quoties alios modos edunt chorde , alios is gui cantilenam compofuit, @© cetera: Videtur ad hoc Proverbium allufiffe divus Auguftinus in Epiftola quadam ad Licentium: Azt fi ego canto, inquit, t# autem ad aliam vocem faltas, nec fic quidem me pænitet. Habet enim fuam hilaritatem ipfa cantatio, etiam cum ad cam membra non movet, cui plena caritatis modulatione cantatur. XLVI. Formica camelus. Mvepunt + xeunros, i.e. Formica camelas. De vehementer inequalibus, & modo minimis, modo maximis, quod perinde fit, quafi repente camelus in formicam yertatur. Lucianus in prima Epiftola Saturnalium: Q's 5 vuÿ éyouW, wveune y xapyros , ws y mporpice Qua, 1.€. Nam ut nunc vivitura nobis , formica camelus , quemadmodum Proverbio dicitur. Loquitur de 200 plurimum fuperfit , huic multum defit. N eque intempeftive dicetur in eos, qui fibi non conftant, in utramque partem immodici. Quod genus hominum de{cribit Euripides in Troadibus : Ts | dde md&s aRovr ds dAsc TeoTse s ; Miceis 5 Alay, xo QInde ov ay T'Y. i.c. Quid ita modo hos, modo in hofte mores tranfilis ? Odifti acerbe, amafque nimium quemlibet. XLVI. Os fablinere. Os fublinere , pro co quod eft dare verba, & arte quadam illudere, reperitur aliquotiesapud auétores. Nonius Marcellus traétum putat a ridiculo quodam lufus genere, quo dormientibus ora pinguntur. Plautus in Aulularia: Fidei cenfebam maximam fidem eſſe. Ea fublevit os mihi peſſime. Idem alibi : Os mibi probe feblitum efè. Idem in Epidico : Ego f adlegafem aliguem ad hoc negocium minas hominem quam dostum minnfqne ad rem callidum , os fublitam efet. M. V aon myfterus apud Nonium: es defrandaffe cauponem, bonam lu» te obliviffe, cum portitores ara induxere. Sophocles in Antigone: Opact x cide, on) dl alari ut. Le. Vident & hi, fed os tibi (@blinunt. Virgilius item in Carmine Bucolico , pueros induci per lufum, Sileni faciem mori fucco oblinenCSI — Jamque videnti Sanguinets frontem moris & tempora pingit, Ille dolum ridens, quo vincula neétitis inquit? XLIX. Dare verba. Dare verba , paflim obvium eft apud omnes auctores , pro co quod eft fallere. Perfius quarta Satyra ; Vt mavis, da verba, & decipe nervos. Terentius: Cui verba dare difficile eff. Ovidius : Verba dat omnis amans.
