Page 117 [117]
OCR
197 ties enim rem iterum atque iterum repetitiam non fine moleſtia fignificabant, dicebant dle x 2946 Geovarros, 1. €. bis crambe mors: à. e. x2¢p5y Noe@Soe , crambe recotta. Ad hoc adagii Politianus arbitraturallufife Juvenalem, cum {cribit in Satyra feptima : Declamare doces, 6 ferrea pettora Velli, Cum perimit fevos claftis namerofa tyrannos. Nam quecunque fedens modo legerat, hec cadem ftans Proferet , atque eadem cantabit verfibus iifdem, Occidit miferos crambe.repetita magiftros. Crambenrepetitamappellat declamationem maximo cum tædio iterum atquc iterum audiendam. Finitimum eft Uli, quod alio commemoravimus loco, O' dios Wees; i.e. Jovis filins Corinthus. Contrarium illi, Als % ress m nerdy, 1. ©. bis & ter quod eft palcrum. Quod enim per fe præclarum , id vel decies repetitum , ut inquit Horatius, placere folet. Quod ineptum, id primo guſtu commendatione novitatis utcunque toleratur : cæterum iteratum, haud jam ferendum, faftidium adfert. Et tamen erat prifcis admodum celebris hac herba, adeo ut nec religione careret, & ob hoc pavhs vocata: per eandem jurare mos erat, prafertim apud Jones, vai wor tlw xeguClu ut hincquoque faftidii proverbium ortum videri poflit , auctor Athenæus libro Dipnofophiftarum nono. XXXIX. Ne Hercules quidem aduerfus duos. Myd, ees ags dvo, i. e. Me Hercules quidem adverfus duos, h. e. Nemo ufque adeo viribus excellit , ut unus pluribus par efle poffit. Neque indecorum eft cedere multitudini. Erit autem fuavior metaphora, fi fignificabimus, neminem quantumvis eruditum adverfus duos in difputando fufficere, aut eundem hominem pluribus negociis fuftinendis non effefimul parem : aut non pofle refifti precibus duorum rem eandem petentium. Poterit & aliam in formam verti proverbium, ad hunc modum. Si negat vel Herculem adverfus duos ellc parem, qui nam ego tam imbecillis adverfus duos Hercules ſtabo ? Quanquam obiter hujus ufum proverbii, in operis hujas veftibulo paucis oftendimus. Plato libro De legibus undecimo : O'p9wr più di, mwAw TE cipnwhooy, we aegs dv0 UAE T ovayna, yanemv xaue è Toç vomis , TR; Te Dan , 1. €. Verum eſt ilud © jam olim proverbio celebratum, arduum effe adverfum dro, cague contraria pugnare , quemadmodum in morbis, aliifque compluribus , Significat nobis efle geminam pugnam , tum adverfus divitias , tum adverfus egeftatem. Idem in Phædone ufurpavit : ubi Socrati per jocum hortanti, ut Cebetem ac Symmiam confutet argumentatione, refpondet Phædon : ANS mess duo sd) Hegnats atyeny oos m awau, i. C. cife. Eodem allufit Catullus in carmine nuptiali , cum ait: Noli pugnare dnobus. Hec fententia tametfi non iifdem verbis, aliquoties legitur apud Homerum, ut in Odyfi. T. Xæremov JÀ tpuzæntdy éva TMS. i. e. Dificile ac durum eft, unum compefcere multos. 'Telemachus ita loquitur de fe, ac procis. Item Iliados E. : Aiveto dl 8 wcioe $0@» mee tov mAewucne, No ddev duo Dar mwe AMAT vov Te. i.e. Haud ftetit Æneas alioqui ftrenuus armis , Confpexit fimul atque duos conſiſtere juntos. Occafionem adagii varie narrant. Quidam ajunt Molionidas adortos aliquando Herculem ex infidiis: atque tra refidere, fed fuga faluti confuluiffe, idquein vulg1 fermonem abiiffe. Vero propius eft quod refert Suitum viribus fuis primum aufum certare cum duobus, & utrofque confecifle. Hos ajunt fuifle Creaton & Eurytum, Neptuno patre & Moliona matre prognatos. Deinde proxima Olympiade confimili modo Ay 198 congreflum fuiffe cum duobus quibufdam , atque ab his fuiffe fuperatum. Quanquam funt qui hos exiftiment fuifle Laum & Pherandrum , {ed quivicerint Herculem , non qui viéti difceflerint. At Plato in Euthydemo longe diverfam ab bis Hiftoriam adducit, puta Herculem cum hydra pariter & cancro quodam immani, qui € mari emerferat , congreflum , inferio= rem difceflific , atque ob id folai nepotis auxilium im+= ploraffe. Sed non gravabor ipfius verba fubfcribere. In eo igitur, quem dixi dialogo, Socrates cum duobus fratribus Sophiftis , & ut fant illi , contumeliofis difputans, quafi cum duobus monftris unus congreſs fus, cum illi probro objiceret Dionyfodorus quod fuo N ad interrogata reſponderet, ad hunc mo= aum reipondit: Eingtws æo Amv tyw. UH tly sep ef y & érepy Sud, da mas Sto ph s te ni 103, dui Downer @ ¥ yeanatss, bs Sy olos ve he qå Ud px afgHaney wOisesa Soy xo Alg TU) row duce à play xtParlo dororpnbetyrs Aoys , miRas ovat oS LB, ka) zagvo evepw my) osi ca aparas ab Dey ous Veas por dos Kev naler nN dg. Os iradi ¿uuu thumd , Sroc cn § ie derph ryw ggj danw À Ida à ader@idéy Bondy ère kareouT. O FJ WTA lavas Cocer OF dl’ ¿uds loewe TR TOLAHS ei SAOL, TACOY oy Gurepoy mice > Le. Non inə juria, inquam, fugio. Nam cum alterutri fm impar ; cur non fugiam ambos? Equidem Hercule multo [um ime becillior, qui tamen pugnare pariter non valgit, & ad= ver(um hydram fophifticam, cui propter fapientiam pro n= no fermonis capite amputato multa repullulabant , & ada verfium cancrum fophiffam quendam è mari profettam, & nuper, ut arbitror, advettam. A quo cum Hercules ad Jniftram angeretur, verbifane acriter morderetar, nepotis fui Tolai auxilium imploravit, qui abunde illi faccurrit. Meus autem Iolaus Patroclus fi venerit, magis alteram certaminis partem fuftineret. Mordaci videlicet allegoria, Socrates è fratribus Sophiftis alterum hydram , alterum cancrum nominat, fe Herculem, Ctefippum, Iolaum. XL. Unys vir, nullus vir. Fic de, deis de, i.e. Unus quidem vir, nullus efè. mine, omm auxilio deftituto. Huc pertinet quod ait Euripides in Heraclidis: mide d xepdo ¿Suis udn. i.e. Nam folitarie manus invalida pugna ejt. Item illud ejufdem: Es dvig 3 mwv” òa , i.c. Vir unus baud videt omnia. Poterit ad varios -ufus defleéti proverbium, vel infuavem vitam , fi non adfit convi&or amicus: yel ad judicium haudquaquam uni committen= dum: vel ad ftudium literarum, quod citra focium, & ejuſdem, ut ajunt, æmulum Mufæ, plane friget: vel ad quodvis denique peragendum negocium, quod citra alterius adminiculunı commode confici non queat, Adagii mentionem facit Zenodotus. XLI. Afinus inter fimias. OVG w muois, i. ©. Afinus inter fimias. Ubi quis incidit in homines nafutos & contumeliofos, ipfe ftolidus, à quibus impune rideatur. Exftat, apud Aulum Gellium , libro fecundo , cap. 23. apud quem Menander comicus in fabula, cui titulus , Plotium, maritum, de uxoris injuria querentem inducit his verbis: OVS W MINOIS TITO Aepouuoy ta dn ste, 1. e. Afinus inter fimias , vulgo quod ajunt , fane iftud. Conftat autem fimiam animal efle petulantifimum , adeo ut nonvereatur etiam leonem perlafciviam agitare, natibus illius affixa. Quin & hodie vulgo fimile quiddam dicunt: Mola inter cernices , ubi {tupidior aliquis in homines petulantes ac dicaces incidit. Nihil autem vetat, quo minus generaliter ufurpetur , ubi quis in nogocium incidit vehementer moleftum , in ‘infortunium aliquod, unde fe non queat extricarc. ? XLII. Afinus inter apes. OvG & uerlr&is, 1. e. Afinus inter apes. Confimilem habet cum proximo fenfum dici folitum , ubi quis infeliciter incidit in homines improbos atque importunos, Metaphora per fe liquet. Quanquam Tom. IL, 2 ada»
