Page 116 [116]
OCR
o . . Ta . ature peculiaris , gemino ‘provebtis operimento DI E nati primum calicis , mox lignes e i = A [a eas nuptiis fecit religioſas , tot R a re, quod ef verifimilins, quam quia cadendo tripudin i fpargi folit x pte intranti doris nuces fpargi folitas, ut novee nupte Inte ee mum novi mariti fauftum effet aufpicium. | C ‘Servius, pueros catamitos, cum à turpi fervitio E derent, folitos nuces ſpargere, ſignificantes ſe potthac puerorum lufibus, qui nucibus peraguntur ARS Proverbium videri poteft. Nam talis ac nuc =e lufitaffe pueros, vel Horatius teftis, cum at: — Te talos Aule nucefque. ; Proinde ad hanc Proverbii formam = & relique ille figure: Nunquam a nucibus rece ae Redire ad nuces. Nuces abjicere. Nuces intermittere. Nucibus indulgere. Nuces repetere , atque id genus alia. i XXXVI. Bis pueri fenes. Als amides of yépoyTee, 1. e. Bis pueri fenes. Una eft ex illis Proverbialibus inferiptionibus Satyrarum Varronis. Quadrabit in cos, qui provectiore cum fint ætate, tamen puerilibus quibufdam ftudiis intempeftiviter atque indecore detinentur. Aut in fenes ætatis vitio defipifcentes , tanquam iterum in pucritiam revolutos. Seneca. Won, inquit, bis puert {umus, ut valgo dicitar, fod femper: verum hoc intereſt , quod majora nos Iudimus. Plato libro De Republica primo: Ov povo 1 dip ws cosmey 0 gipav dis mis MYVT av, CN ka o peQuee, i.e. Non folum igitur fenex, wt videtar, bis erit puer , fed ipfe etiam temulentus. Ariftophanes in Nubibus : UA i Divas vouiCeu ov mdd 187 TEPOV civ, Eyo 3 y divisi dv, ws dic mides oi JÉROVTES. i. e. Puerî inquies tibi videre facinus illud effe. Refpondero ipfe contra, fenes bis effe pupos. Sophocles in Pelco: + Iyato T igneo oixgpos mowy Tesovmmyaya ndvamud&w 7AM. Oday > ade mais, 6 meggnav dive. i.e. Ego Peleum cE aco fatum , pneri in vicem, Senem paella moderor atqze tempero. Nam iternm prer guifguis feneftit , redditur. Theopompus, Als mĝdes oi yeovres d:0 td Agyw,i.c. Pueros bis efe ſènes , rete dicitar. Plato: Ag s éosme dls yepovr dv meis yepav, 1.6. Similis videtar bis feni puer fenes. Antiphon: Tepovtpo@ie Ire Tay dogo 5 1. e. Sener nutrire, perinde oft , quafi nutrices puerum. Lu-Cianus in dialogo, cui titulus, m @e9s xedvov. Odro, P ay lw aporia erat oi y 7 Qua, merluorydas ond proles pipe, i. e. Sic enim fiet, nt verum videatur adagium, quo dici folet, fenes rurfum repueraſcere. Huc pertinet quod libro De lingua Latina tertio fcribit Varro, identidem in Attellanis haberi pupam fenem, quod Ofci fuapte lingua vocent cafrar. Nam veteres pupum, puerum vocabant. Neque vero Proverbium tdeo tantum effe dictum, quod {fenes ætatis culpa defipifcant: verum etiam quod omnibus modis in fenibus jam velut exaéta vita initium recurrere videatur 4 ‘quemadmodum {cite dixit Ariftoteles in problemate quodam, in quo quærit, quonam paéto ſint accipienda „ quæ priora dicuntur ac pofteriora. Primum enim redit albor fimul & raritas capillitii, quorum utrunque pueris familiare: deinde balbutics velut altera infantia. Precterea gingiva exarmata dentibus, aut certe perpaucis, & eis vacillantibus inftructa , quod & ipfum cum infantibus commune. Quin etiam fenibus omne corpus ad puerilem decrefcit modum: confimilis virium imbecillitas. Jam vero cibi quoque confimilesutrique congruunt etati. Poftremo morum ineptia, MI ve Of . è . . I Ap o¢ sce. | Error elt in his Grecis verbis: quem quum Erafmus non per'piceret, falfum fenfum, eumque abfurdum), in ſua interpretatione fequutus eft. Ita cnim legi deber Platonis locus: Alpi, os goixen, o Jipu dlic rai; yérar dv. ic. Ergo, ‘Ut apparet, fe f e: nex fit bis puer, H. Stephanus. oi t S ERASMI 198 levitas animi, & hoc iplum, nihil fapere, in fenibus infantiam quandam referre videtur. Auctor eft Sain: in Politicis Ariftoteles, poft annos duodeguinquaginta ingenii vigorem evancfeere.. Quapropter Ruripi. des in Bacchis ait: To pipac Vey soup vv cou tyon, i.e. Veltram ubi fenettam video mentis indigam. Unde fit, ut fenes pucris mire deleétentur, quafi fi. miles jam ad fimilium amorem propenfi. XXXVII. Sexagenarios de ponte dejicere, inde quafi deliros, &ad omne vitæ munus inutiles, in ocium rejicere, atque ab omni functione negociorum relegare. Inde natum, quod olim fexagenariis ferendorum fuffragiorum jus non erat, etate velut è publicis muniis dimifla. Vel quod olim Juventus Romana, quo fola ferret fuffragia , fenes invalidos de pontibus precipites dederit. Nam de ponte fuffragia ferri jam coeperant, atque ca fententia magis probatur Sifinnio Capitoni apud Feftum Pompejum, quam vulgata illa qua putant poft urbem à Gallis liberatam, ob cibatus inopiam fexagenarios in Tyberim de ponte dejici coeptos. Varro libro De vita patrum fecundo, honeftam caufam religiofamque patefacit: cum in quintum gradum pervenerant, atque habebant quinquaginta annos, tum denique erant publicis negociis liberi, atque expediti, & ociofi. Ideo in Proverbium quidam putant venifle: Sexagenarios de ponte dejici oportere: quod fuffragium non ferant, quod per pontem ferebatur, Nonius Marcellus: Sexagenarios per pontem mittendos, male dici popularitas intellexit. Macrobius Saturnalium libro primo : Adimere vis doltis viris, in verborum comitiis jus {uffragands , ac tanquam [exagenarios majores Pars putat , ut juvenes ferrent (affragia ſoli Pontibus infirmos pracipttaffe fenes. Unde & depontani dicuntur fenes , jam velut emeriti, & à civilibus negociis in ociumremiffi. Plato libro De legibus fexto, loquens de magiftratu Tay vouopuaduay, 1. €. Legibus fervandis prafectorum , non admittit adeum magiftratum gerendum minorem annis quinquaginta , nec finit in eo perſeverare majorem feptuaginta : ut {i quinquagenarius magiftratum inierit , viginti annos cum adminiftret : fin fexagenarius, decem duntaxat. Licebit autem uti proverbio, vel in odium eetatis, tanquam ad nihil jam utilis , & ab omni vite munere relegandæ : vel fimpliciter in cos, quipropter atatisimbecillitatem rude jam donati ſunt, ac folitorum munerum vacationem acceperunt. XXXVII. Crambe bis pofita mors. Als xeguEn Jouar@ i. c. Crambe bis mors eff. Plinius ibro vicefimo, cap. nono, inter brafficæ fpecies , tertio loco refert & crambem. Diofcorides libro fecundo, Crambes tres fpecies facit. Quarum prima , preter quam quod alias ad multa remedia efficax eft, etiam cbrictatis & crapulæ incommoda tollit, fi crudam edas ante coenam ex aceto, ut indicavit M.Cato. Ariftoteles in caufa putat efle quod cum ipfa fit frigida, & fticcum habeat dulcem , ac difcutientem , fit ut vinofos humores in alvum detrahat, tenues humores inveficam delabantur, ipfa in ventriculo remanens , corpus refrigeret. Atque ita humoribusutrinque dedu&tis, & refrigerato corpore ceflare crapulam. He autem peculiaris queedam vis crambee, obfiftendi vino, ut ſi in vineto feratur , vinum proveniat dilútius. Proinde apud Ægyptios & Sybaritas folenne erat, ante omnia fumere cramben codam: quibufdam mos erat ex amethyftino yafculo crambes femen ante compotationem capere , quo citra periculum ebrietatis indulgere vino poffent. Hujufmodi fere Athenæus libro primo, addens illud , prifcis cramben ac raphanum pro eodem habita. Unde Theophgaftus prodidit, vitem etramnum vivam raphani odorem fugere. Verum ut ad proverbium redeamus, Suidas fcribit illam antiquitus inconvivus adhiberi folere , verum recoétam adeo naufcam adferre, ut Græcis infaftidii proverbium abierit. Quo7 NS e
