Page 115 [115]
OCR
e 193 ilud hinc appellari, quod vocem habeat E Et Lucianus in Halcyonc équve D On Tuje al E T 4 Marruwuoa , 1. €. Nam muta fane que in aguis ae Athenaus libro Dipnofophiftarum ee ae: a o rem Mnafeam Patrenfem „ qui prodiderit 7 E ee amne Arcadia pifces efle vocales. EES cpha= num, qui ſeripſerit 1m fluvio Aorno, qui + ae bem interfluit , pifcibus dictis pee ee c 7 erme qualis eft turdorum. Tamet E E imit omnibus pifcibus vocem , excepto {cap aro, pee fluviatili. Veteres autem quemvis pifcem vocabant žad vocem edere non poflet : iA edy fiquidem ay biberi,& ct vox. Unde apud Theoeft elpyeodry. 1.€. cobibers, & ow VOX. i à — critum ¿Romay Pro pifcari. Addit Athenzeus, Pyt hat oricos è cateris animantibus non prorfus a €, ſed quibuſdam ex his vefci, quædam a oe care, folos pifces ee guſtare quafi facros ob éxeuvSiay quam agor: cuit. a XXX. Turture logquacior. Thu Manie G » sl, € Turture lequaeczor: Tn garrulos & impendio loquaculos homines dici folitum. Sumpta metaphora ab avis natura > Que non one P a fed etiam poftica corporis parte clamare fertur, G 1 opinor, quod vocem edens , etiam illam movere videatur. Citatur apud Zenodotum ex Plocio Menandri. Ælianus lib. x11. cap. x. meminit hujus proverbii, deque ave utraque corporis parte loquaci. Bre critus in Syracufanis , mulieres quafdam loquaculas, turtures appellat. LA e Tpupdves Cuvaustiva mAabkdodoay dr. XXXI. Rana Seriphsa. BirtaxO A ceesos » 1. e. Rana Seriphia. In homines mutos , & canendi dicendique prorfus imperitos dicebatur. Inde natum, quod Seriphiæ ranæ in Scyrum deportate non edebant vocem. In hunc modum collcétanea Græcorum proverbiorum decerpta è libris das. Et Baran G Ieo, 1. e. Rana Seriphia. Proditum enim eft in Seripho infula ranas mutas haberi. Meminit hujufce rei Plinius lib. vi. cap. Lvi. Cyrenis, INquit, mute fuere rane, illatis © continente vs libas, durat genns carum. Mute funt etiamnum i A ho inſula. Eedem alio tranſlate canunt , quod accidere in lacu Theffalie Sicendo tradunt. Quanquam in vulgatis exemplaribus cicadarum Seriphiarum mentio fit, r ranarum > fed germanam lectionem Hermolaus ex fide veterum codicum reftituit. Seriphus autem una ee infularum, quas Greci woesdæ voçant. Non videntur autem fatis convenire verba Plinu cum Græcorum commentariis. Nam hic ait mutas efle in Seripho, illi negant vocem edere deportatas in Scyrum , quaſi in Seripho vocales, in Scyro obmutefcerent. Verum attentius intuenti rem, nihil eft abfurdi. j Seriphus ranas habebat mutas. Eas ut rem prodigiofam deportabant in Scyrum , quas cum Scyrii mirarentur effe mutas, præter ingenium ranarum indigenarum, bium. i 3 XXXII. Alii fementem facinnt, alii metent. Ao ul aareipow , aRos AL) openoovTey > i: €. Alii quidem [fementem facinnt , alit vero metent. Quod citra mcetaphoram ctiam ad hunc modum efferunt : AA xéuoy, amor avlwro, i.e. Alti laborarunt , alti perceperant emolumentum. His fimillimum eft illud abu dictum apud Livium libroab Urbe condita decimo: Quam arborem conferuiffet, (ub ea legere alium fruttum, id indignun eſſe dicere. Huc alludit Hefiodus , cum feribit in T heogonia de Fucis: Amorgioy notuativ cQereplw ts pastp duu. i. ©. Atque metunt ventrem in Bpoprinm fudorem alies NAM, Theognis item : OÙTE JÒ dv regnano, dAw xebueroy ueldoiys, i c. Ante tibi exhanftos alii ne trade labores: A | 194 Confimili figura di&um eſt à Diocletiano nondum Cæfarc: Ego apros occido, fed alter fruitur pulpamento, Refertur autem in illius vita ad hanc ferme fententiam: Cum Diocletianus apud Tungros in Gallia , in minoribus adhuc locis militans , in caupona quadam rmoraretur , & cum Druiade quadam muliere familiarem confuetudinem haberet , illaque parfimoniam hominis incufaret, joco, non ferio refpondifle fertur , tum Je fore liberalem, cum Imperator fzerit. Ad hoc illa: Noli, inquit , jocari, Diocletiane , plane Imperator eris, Smul ac aprum occiderts. Quam quidem mulieris vocem ominis arripiens vice , ftudiofe fe&ari coepit apros in venatu , haud intelligens videlicet ominis ænigma, quod eventus poftea explicavit. Nam Numerianus Imperator, factione Arrii Apri Soceri fui interemptus fuerat. Qua re prodita, milites Diocletanum vindicem creant, & Auguftum confalutant. Ille itaque pro concione, quo Druiadis ditum cxpleret, Aprum manu fua confodit, addens Maronia: num illud: Enee magni dextra cadis, Cæterum interea dum adhuc privatus illemultos apros confeciffet, nec affulgeret ufquam Imperii {pes , dicere folitum ferunt : Ego quidem apros occido , verum al: ter fruitur pulpamento. i XXXIII. Aena jacis, Amores Bares, i e, Alena jacis. Quoties res pas rum ex animi fententia cadit. Tranflatum ab iis qui ludunt alea , quibus Jacientibus interdum ea cadunt ; quæ minime funt ad viétoriam accommodata. Proin. de fi quando fruftratur nos fpes, reéte dicemur ; NAOTeia Baie. Adagium refertur à Diogeniano. XXXIV. Aliam quercum excute. Kalu dou Bardng, 'i. e. Aliam quercum excite. In cos convenit, qui fine fine petunt aliquid : aut qui continenter ab codem mutuum poftulant. Hos hoc adagio licebit ablegare, ut nobis omiffis , Aliorum aures fuis precibus follicitent. Parcemiam hinc natant putant, quod olim mortales glandibus viétitabant, Cereris ufu nondum reperto. Has qui quercubus excuffis colligebant, mercede ad id conduéti, balaniftas, i. e. glandium colleétores , five glandiarios appellabant. Qui fi quando circumfpicerent, fi que glandes etiamdum in arbore reliquæ effent, pretereuntes per Jocum acclamabant : Alam quercum execute. Eam vocemvuls gus arreptam vertit in proverbium. Non inconcinne accommodabitur ad negocium relinquendum , ex quo Aut mutandum amicum , qui jam utilis effe defiit. Aut pracepto= rem mutandum, unde nihil eft quod amplius ` difeas: XXXV. Nuces relinquere. Nuces relinguere , eft omiflis ftudiis ac nugis pucrilibus ad graviora magifque ſeria converti. Perfius: Et nucibus facimus quecunque relictis, Cum fapimus patruos. ‘ Tranflata metaphora , vel à vetufta nuptiarum cere? monia, in quibus fponfus uxorem ducens nuces fpargebat, utpote jam pueritiæ renuncians, Ita Catullus in carmine nuptiali: Da puer propere nuces. Concubine nuces da. Virgilius Bucol. vi. Sparge marite nuces | qa tt, Quanquam Plinius libro decimo quinto , capite vicefimo fecundo, caufas alias adfert, quam ob rem nuces in nuptialibus caremontis confueverint antiquitus adhiberi. Sed præftat ipfius referre verba: MWeces, inquit , Jeglandes, quanquam & ipfe nuptialium Fefceni= norum comites , multum pineis minores univerfitate > = demque portione ampliores nucleo. Nec non & honor his 1 A’Adw dhiv BareinCe. ] Fortafle rectius fic: Ex alia querc lags des collige, F. Stephanus, Tom. II: N natra?
