Page 107 [107]
- LXXX. Contorguet piger funiculum.
Huic adco fimile eft , ut idem videri poffit , quod
de ocno ono, i. €. pigro aſino refert Paufanias in 1 ho¬
cicis, apud Tonas , ut at, celebratum : Zwdy aE
al Jopwylx, i. e. Torgaet piger 120272 Tpfius yer¬
ba fuper hac re fubferibam = Mery À auten dyne ts næ¬
ole, dngedupa 3 davov Ava dex p doper. lemina
use anena aouiov. Naper BUDE ONG, ot W ZE =
CO dei Ÿ aeons. T870y Eva Ge Hi TA pa
dvbpwr , Yu oid à exe Ömer È omo He
ippa, 8 mAV ay Usepoy LATO CAE vyw. Oida i
ù Cad tuvo , care Idorey avd mouve Jn sdevi dvycw Dé¬
Bis UIO TSTS eipyWoy , wg 0 dvi st@ cuwa Ÿ anys
Tu Souiyye. i.e. * Poft bos vir quidam eft fedens, titu¬
ius indicat eum woy effe. Fattus eff autem ad hunc mo¬
dum, ut iple funiculum torqueat, adftante afella, que quod
tortum fuerit, aſſidue abrodat. Hunc Ocnum ajunt homi¬
nem effe induftrinm , operique intentum , fed nxorem þa¬
bere ſumptuoſam ac prodigam > ut quicquid ts fzo labore
corraferit, id mox abfamatur ab illa. Cognitum autem eſt
mihi, etiam ab Tonibus dici ſolere, fi quem conſpexiſſent in
re quapiam elaborantem, que nihil adferret emolumenti:
hic homo funiculum Ocut conterquct. Videtur argumen¬
tum picture fumptum ab occafione vocis ancipitem
obtinentis fignificatum. Siquidem cuudydy my Pi,
ajunt Græci pro comparare vitum. Colligit autem qui
rem auget, difipat qui profundit. Atque hoc quidem
argumentum apparet olim multorum artificum operi¬
bus fuiffe celebratum. Siquidem Plinius in Hiftoria
Mundi inter Socratis egregii pictoris argumenta , com¬
memorat & de afino {partum arrodente. Et piger, in¬
quit, 942 appellatur ocnos, fpartum torquens, quod afel¬
lus arrodit. Fertur idem picture genus & Delphis
fuifle, è Polygnoto Thafio dicatum. Quo quidem ne¬
gant defidem & ignavum fignificatum , quemadmo¬
dum cxiftimat Varro, imo laboriofum magis & indu¬
ftrium, fed cui fit uxor prodiga. Eoque Paufaniasait,
non marem afellum , fed foeminam in pictura fuiffe.
Idem argumentum , marmore cælatum, Romæ duo¬
bus vifitari locis, nempe in Capitolio & in hortis Vati¬
canis , Hermolaus Barbarus teftis eft. Ufus eft hoc
adagio & Propertius:
Dignior obliquo funem qui torqueat ocno
eLternn (que tuam pafcat, afelle, famem.
2Verum illud interim admirandum, cur Plinius cum
{cripferit appellatum 002477, i. e. pigrum, qui funem
torqueret, ac non magis afellum arrodentem. Maxi¬
me cum Propertius non eum oco# appellet qui tor¬
queat, fed illi torqueri funem : ut afinum intelligas ci¬
tius, quam torquentem. Meminit hujus adagii Plutar¬
chus in commentario 3 sees 3 Wuulas. AR darce
gds uyasi oG qowomronxGr à Tu mxesnow dnCocto¬
iy xolavos Aloud To Grexgwwov. 1.e. Sed quemadmodum
apud inferos depiitus is qui funem torquet: cui adeft, qui
depaftens abfumit id, guod tortum fuerit.
LXXXIV. Littori logueris.
Aiyuaro. rareis. 1. €. Littori logueris. Referturà Gro¬
1 Prafenti tempore pro praterito utitur Paufinias in narratione,
Greci fermonis coniuetudinem fequens: ideo vertendus ita fuit hic
locus: Hunc Ocnum ajunt hominem fuiffe induftrium, operigue inten¬
tum, fed uxorem babuife fumptuofam ac prodigam: ut quicquid
% fuo labore corrofiffet, id mox abfumeretur ab illa. H. Stepha
nus,
2 Videtur & à Paufania & è Plinio lib. xxxv. cap. 11. vo dici vir
ille, qui laborabat quidem ad funiculum texendum; fed -veterno quo¬
dam impediebatur, ne afinum arrodentem abigeret. Pigebat enim
cum è fedili furgere, ut fugaret animal vorax, à quo omnis ejus la¬
bor abfumebatur. Propertius non intelle&tos eft ab Erafmo, cum hoc
velit, dignior qui torqueat funem , quam obliquus ocnus; quod obfer¬
vavit R. Stephanus, in Thefauro Lingue Latine.
3 Hujus loci Plutarchi falam le&ionem protulit, cui refpon¬
dentem affert interpretationem. Tu utramque corrige , ita legens
Grxca verba. AAA warte 0 y dds CasrypeDs wsves cxolvemroxes Uva rt)
FAO Emoorxopwe xeraverloxs To rArsxowevoy, Et ea Latine fic in¬
terpretans ; Sed quemadmodum is, qui apud inferos depiclas habetur fu¬
nis contortor, afino cuidam permittit depafcenti abfumere. Miror autem
cur verterit @ vi rapinos, cui ade? nam à Tx; quidem fignificat
eni: ſed mapos pro adef, hoc ek pro mæpsss, nullo modo accipi
queat, H, Stephanus.
A
D
cis adagiorum colleétoribus. Diétum in cos, qui fru¬
ftra vel fuadent , vel orant : perinde quafi furdo lo¬
quantur. Nam littora propter affiduum flu&uum fra»
gorem furda dicuntur. Ovidius:
Surdtor ille freto clamantem nomen Oreftis,
Traxit inornatis in {ua tetla comis,
LXXXV. Vento logueris.
Suidas addit & hoc : A'viuw ateatyy, i.e. Vento lon
qzeris. Pro co quod cft inaniter, Nam ventus omnia
diffipat, cogitque evanefcere. Unde & auris difcerpra
mandata dixit Virgilius , que abicrant in oblivionem.
Plautus Moffellaria:
Hic nefcit quidera nifi fenus fabulari vento.
Confimili figura apud Atheneum legitur : Ti ù seg
Aarew. 1. €. Cælo ac terre logui.
LXXXVI. Mortuo verba facit.
Nexpd Azyson utes cis Ss. i. e. Mortuo ad aurem fabus
lam narrans. Plautus: Mortuo verba nunc facio, Te¬
rentius : Verba fiunt mortuo. Rurfum Plautus : Nihilo
pluris refert , quam fp ad [epulerum mortuo dicat jocum:
Pertinet huc quod cft apud Afchylum in Agamemno¬
ne:
sE?
_ Base lwa lõ ges WyGoy pot.
1c, Fraftrs ad fepulerum viva ploro mortui.
_ Natum adagium a ridicula confuetudine veterum , Vita
defunctos ter yoce cicntium : unde & conclamati di¬
cebantur , præterca in pompis funeralibus multa de¬
| plorantium erga mortuum. Quem morem irridet Lu¬
mus.
| LXXXVII. Sardo canis, Sardo fabulam
WATTAS.
Eandem vim habet, Kog gdes » i. c. Serdo canis?
Virgilius in Bucolicis:
Non caninu: furdis, refpondent omnia fve.
| Horatius: i
| Narrare putaret aſello
|
|
Fabellam furdo.
Terentius in Heautontimorumeno :
Na ille hand {eit , quam mihi nune furdo narret faa
| bulam.
| Item T. Livius de bello Macedonico lib. x. Que ve:
| reor ne vanis auribus cecinerit. Efchylus in ida ðr
SEET
Hague, À GX MASONS ; À KOO Eya 5
1. ©. An andiffi, an non audifti? num furdo loquor?
Allufit huc Ovidius Amorum lib. ur. |
Quid juvat ad furdas fi cantet Phemius aures ?
Quid miferum Thamyram pitta tabella juvat?
Ortum videtur à ridiculo caſu : quo ſæpe fit, ut ho?
| dentibus iis qui furdum noverunt.
LXXXVII. Fraffra canis,
Kaus gdac. i.e. Fraffra canis. [pos zelo James i. e
| In vanum cantas. Deiis, qui fruftra fuadent. A can¬
| toribus duétum , qui cum ingrati funt auditoribus, ina=
niter canunt, cum à nemine audiantur : aut qui canunt
{uo fumptu , nihil auferentes premii. Nam cantile¬
nam Greci proverbiali metaphora frequenter appel¬
lant orationem. Inde eft illud in Euripidis Hecuba:
Wed a uéAG*, 1e. Veniet aliqua cantilena. Et eandem
cantilenam canis , X ad aures occinere, X aes m ué¬
AG leyka. 1.€. Prater cantum fonans. Uſur=_
pavit adagium hoc, ac ſimul expoſuit Lycophron
Roe:
To) D Pange eis nevov ves ETUV,
Kas xo Dopuilov uéary.
1. e. Jrague ciebis irritos fidinne fonos,
fejena & indonata pelfans carmina.
Interpres addit, proverbium ad hunc etiam efferri mos .
dum : Eis xevov xpsteic als yopdae, i.e. Eruftra pelfas chor=
das. Sumptum autem a citharoedis, qui fic canunt, ut
nihil accipiant muneris, & domi cibum capiant, h. e.
fuo fumptu, fuoque victu, quemadmadum ait Plaus
tus, alis cantent. Nif cui ee ad apologum Æ=
Tom. IL. M fopt