Page 102 [102]
OCR
367 | vivo, fed jam vita defanéto, ne quis ab amore magis quam a judicio profectum caufari poffit : deinde non à Germano, ne quid patriz communis ftudium eles vet teftimonii pondus : denique ab co viro, qui non folum Italiam fuam, verum etiam omne feculum hoc noftrum illuftrarit: cujus tanta eft apud omneis cruditos auctoritas, ut impudentiffimum fit ab eo diffenti> re: tam infignis in reftituendis literis utilitas, ut aut à literis omnibus alieniflimus , aut certe ingratiflimus habeatur, apud quem Hermolai memoria non fit fas crofan&a. His itaque tam plenis, tamque. abfolutis viri laudibus , equidem fateor me peculiarius etiam atque impenfius favere, quod mihi admodum adhuc puero contigit, uti præceptore, hujus difcipulo ALEXANDRO Hecro Weftphalo, qui ludum aliquando celebrem oppidi Daventrienfis moderabatur, in quo nos olim admodum pueri, utriufque linguæ prima difui fimillimus: tam inculpate vite, quam doétrinæ non trivialis, in quo unum illud vel Momus ipfe calumniari fortafle potuiffet,, quod fama plus aequo neligens, nullam pofteritatis haberet rationem. Proinde fi qua fcripfit, ita fcripfit, ut rem ludicram haud feriam egiffe videatur. Quanquam vel fic feripta, funt cjufmodi, ut eruditorum calculis immortalitatem profum exfpatiatus: non quo gloriofe Germaniz laudes ja&%arem, fed ut grati diferpuli vicibus fungerer, & utriufque memorie debitum officium utcunque perfolverem: propterea quod alteri, velut filu debeam pictatem, alteri tanquam nepotis charitatem. Nunc ad adagium , quod me quondam puellum, Græcanicæ linguæ rudem adhuc , didicife memini ex Epiftola quadam longe doćtifima Rodolphi mei, qua quidem ille fenatui Antverpienfi , fumma tum fide , tum facundia fuadere conatur , ut ludo literario præficiant aliquem, qui bonas literas didicerit, nec uti folent, infanti Theologo , aut Phyfico id muneris committant: qui cum fe quacunque de re dicere poffe confidat, ipfum dicere quid fit, ignoret. Quid enim is faeict in ludo literario ? Profeéto, ut Greco diverbio utar, 2d ipfum quod canis in balneo. Lucianus adverſum ineruditum: Ka 7 dpwrrwr txas@ Us n mesyepomiloy cxévo IinpFiylery. Ti uosvov xv) yay Baraveiwz 1.C. Atque unufqui[que confpicientinme protinus illud vulgo tritiffimum in te jacit: Quid cani cum balneo? Idem in parafito: Ka tuol y doxa, dv owumoaw Qmp rims iay, oloy w Baroveiw xvwy, i.e. Ac mihi mea quidem fententia, tale quiddam videtur philoſophus in convivio, quafe canis in balneo. Quadrabit in cos, qui ad rem quampiam prorfus funt inutiles, ita ut in balneo nullus eft omnino canum ufus, ; XL. Afinum fuh freno carrere doces. __ Afinum fub freno currere doces, hoc eft, doces indocilem. Nam equus ad curfum idoneus, afinus ad cqueftrem curfum inutilis. Horatius : Infelix operam perdas, ut fi quis afellum In campum doceat parentem currere freno. Acron admonet 'proverbialiter ditum de afino. Eft autem diverfum illi, quod alibi retulimus. Tov imav eis medioy, ic. Eguum in campum. XLI. Alienam metis meffem. A'Motesv dugs FG, i.c. Alienam metis mellem. Duplex eft ufus hujus adagii, quippe quod pariter & in €0s convenit, qui commoditatibus nico partis opera potiuntur: & in hos, qui negocium non fuum parum diligenter curant. Dućta metaphora à vetufto more ae vicini ruftici in demetenda fegete mutuam inter efe operam commodabant. Fit autem hominum more, ut in fuopte quifque negocio longe fit attentior quam in alieno. ld quod eleganter admonet Apologus ille de Caffita, quem non pigeret referre, nifi promptum effet cuilibet apud A. Gellium legere. Potelt & co referri , quod aliquoties fit, ut ejectis iis qui fementem fecerunt, ali in corum locum {ucce. de Maronis illud : En quis confevimus agros? z Ariftophanes in Equitibus: Tar dresoy dud SO, Le. Alienam metens mefem. Dictum eft in Cleonem, qui in rem paratam , multifque laboribus a Demofthene prius beta veniens Pylo capta, gloriam omnem vi@orize in fe tranftulit, Demoftheni prater invidiam nihil reli€tum. Cui confine eft illud Homer ex Odyf{ex libro primo: E'7d dmeresoy PBioroy virowov edu(w. i.e. Quandoquidem impune vittum comedunt alienum. extulit: Eya 3} aturatoy y dr tegame E avro reps Tw xv teow Voaculw. i.e. Ego chambulans ab officina longius, Alio cognente , ollam paratam fuftuli. XLI. Penelopes telam retexere. Penelopes telam retexere, cft inanem operam fumere, & rurfum deftruere quod effeceris. N atum ex Homero, qui libro Odyfleæ fecundo fingit Penelopen WE lyffis uxorem , procos jam urgentes, hac conditione delufife, ut tum fe promitteret nupturam, ubi telam quam habebat in manibus , abfolviffet. Quam conditionem poftea quam ill accepiffent, mulier aftuta, quod interdiu texuiffet , id noétu retexere cœpit: Elga no) rpuariy pò Vpaivemner pigav Îsùv, Nus J| davemnev into dada mheläm. i.e. Wa diurna quidem ingentem contexere telam, Verum cadem admotis (olvebat notte lucernis. Ufurpat hoc adagium Plato in Phzdone. Item Cicero Academ. Quæft. lib. 11. Quid quod eadem „inquit , ila ars, quafi Penelopes telam retexens, tollit adextremum fuperiora? Sentit autem de DialeCtica, que 1fdem illis rationibus, quibus confirmavit aliquid, rurfum foluit ac deftruit, ut nihil jam actum videatur. Seneca De Beneficiis quinto: Quid enim toni eft, nodos operofe folvere, quos ipfe ut folveres feceris? Ariftides in defenfione quatuor Oratorum : Ka) cox oidæ òv ly’ igóv civaAVovres, dev À ay mego pun d ovplags srt diventi perdano Opevevres, 1.c. Et telam nefcio quam retexentes, quantum enim faciunt compendii in fapientia, tantum rurfum di[pends dum arrogantes evadunt. Hoc quoniam aliis proverbus, quæ mox dicemus , fubneétit, indicat nimirum & hoc cfe proverbium. een XLIII. Annofan arborem tranfplantare. I Teegydpvor pela@vrevdav, i.e. Vetulam arborem trans= tate conantur dedifcere, quibus diu juvenes aflueverint. Aut fimpliciter de tis, que fruftra molimur: neque enim loco movenda arbor, ubi Jam alte fixerit radices, fed cum plantula adhuc eft. Nam veteres negabant arborem transferri oportere, vel minorem bima, vel majorem trima, tefte Plinio. Videtur autem mnium altiffime radices agit : ut & 37d a dpuds ezvdpuov. Sive quod hanc arborem omnium primam arbitrantur fuiflc. Quapropter & Jovi facra arbor, & fylva Dodonxa querna fuit, unde prima omnium oracula reddita creduntur. Eleganter ufus eft hoc adagio Seneca Epiftolarum libro, Epiftola rxxxvr. Mac Inquit, f nimium triftia videbuntur, ville imputabis,in qra didici ab «Egialo diligentifimo patrefamilias , 1s enim nunc hujus agri poſſeſſor eff , quamvis vetus arbu= fam poffe transferri. - Hac nobis fenibus difcere neceffa rizm eſt , quorum nemo non olivetum alteri ponit. XLIV. Arenam metiris. ; | Rupo penediss i. e. Arena modum quaeris, ive metiris, hoc eft, rem infiniti laboris atque inexplicabilem Inceptas. Aut fruftra conaris, quod nequeas efficere, Athenæus lib. fexto, Alexidem quendam addu 1 Vide hoc Proverbium cxprefum verfu Menandri, ad Prov. Lx Çent. 1. hujus Chiliadis, P verſu Menandri , ad Prov cit,
