Page 101 [101]
OCR
we tti N ee cupitque feffivus ac lepidus videri, afinas ; ut ajunt i ipfe Iyra canens. Idem in Pfleudologifta: T8m di m % rcys, Sov uiSmeACew mespo voy opdiv, 1. ©. Juxta hoc ipfum quod valgo dici folet, afinum confpiciens cithara canere tentan= tem. Gitatur & hic verficulus: sé OG Avpac iso, ù mamy ve. 1.c. Afnas lyram anfcultavit © porcus tubam. $ Recte torquebitur in eos, qui indecôre tentant artificium, cujus funt imperiti, & a quo natura abhorrent. Feftiviter invertit adagium Stratonicus apud Atheneum libro Dipnofophiftarum vie Erat Cleon quifpiam, cui nomen inditum bovi: is cum {cite caneret yoce, cæterum lyra non perinde uterctur , Stratonicus ubi canentein audiflet : Om , inguit, afinns ad lyram ditus eft, nunc vero bos ad lyram. XXXVI. Szs tubam audivit. Sanmly@ ds siuse, i.e. Tabam fus andivit. Tn cos quadrabit, qui res quidem egregias audiunt, verum eas neque intelligunt, neque mirantur. Aut in eos, qui iis quæ audiunt, neque gaudent, negue commoventur. Equi tubarum clangore concitanturad bellum: fuem abigat citius, quam animet ad pugnam, Exftat apud Suidam hujufmodi fenarius : È OG resis fuse, ne) adams ds. lie. Afinus lyram, fus anditt frolidus tubam, XXXVI Nihil graculo cam fidibus. «Nihil graculo cum fidibus, i.c. Nihil ftolidis & inperitis cum bonis literis. Nam graculus avis eft ineptæ moleftæque garrubtatis, atque obftrepera , adco ut à voce qua fonat, nomen inditum putent, auctore Quin til. primo Inftit. ib. Tm fei generis conventus amat, quo mutuo carritu ftrepitus fiat odiofior. Porro cithara filentium poftulat, & aures attentas. A. Gellius No&. Atticarum extrema lucubratione, fane quam eleganter adagium torquet in quofdam pinguiore ingenio homines , ftolidaque loquacitate preditos , profanos , ciusoss, i.e. a mufarum facris alienos, qui politiores literas , elegantioremque doéttinam vel ridere poflunt, vel ctiam contemnere, intelligere nequaquam poflunt, quos ea demum juvant , quæ ipfi fcilicet didicerunt, fordida , muta , indoéta. Hi pari importunitate & venditant & inculcant , neminem præ fe non contemnentes. Hoc igitur hominum genus Gellius à fuis commentariis , quibus nihis ficri poteft neque terfius , negue cruditius , quafi fufte quodam abiyens. Vetus eff , Inquit , adagium , nihil graculo cum fidibus. XXXVII. Nihil cz amaracino fui. _ Atque ci continenter fimile quoddam fubnećtit : Nihil cum amaracino fui, h. e. ftolidis vel optima putent, difplicentque, Amaracus herbze genus, Siculorum lingua a Cynare Cyprii Regis ejufdem nominis filio diétum , quem in hanc herbam conyerfum fuifmum /Eneidos, feribit Amaracum puerum fuifie Regis unguentarium, qui cafu lapfus dum ferret unguenta, majorem confufione odorem creavit, unde & optima unguenta amaracina dici coeperint : bunc poftea in herbam amaracum fuifle converfum. Eadem dicitur & famfucum, & aliis atque aliis nominibus , ut auctor eft Diofcorides in tertio libro, atque gratifimi cfe odoris, atque totam odoratam. Plinius libro XII. Cap. 1. inter unguenta nobilia & amaracini facit mentionem , refertque quondam in Coo fuifie laudatiffimum: poftea eodem in loco prælatum Melinum : deinde docet variis unguentis admifceri famfucum, quemadmodum & Telno: quin ctiam ex fimplicis amaraci fucco nobiliffimum ungentum confici. Idem libro xx1. cap. 22. {cribit} in Cypro famfucum laudatiffimum & odoratiffimum nafci , cjufque varia oftenditremedia : atque ex co oleum quoque fieri, quodamaracinum feu fanfucinum vocetur. Cumi gitur hujufmodi fit amaracinum, contra fue nihil immundius, nihil lordium amantius. Quamobrem dixit Vergilius: Immundi meminere fes. Vel amica luto fus, Et 9 Lutulenta ruit fis. i nihil profeéto minus convenit roftro fuillo, quain des licia unguentaria è quippe cui id demum dulce olet, quod coenum olet. Maxime quod inter unguenta , peculiari quadam natura proprietate amaracinum inimia cum eft fuillo generi, ita ut illis veneni inftar fit, fi quidem credimus Lucretio , cujus in fexto libro hi ſunt verfus; Denique amaracinum fugitat (us, & timet omne Onguentum , nam fetigeris [ubus acre venenum eff. Suem olim Agyptii belluam ufque adeo fpurcam ducebant , ut fi quis vel tranfiens contigiflet, continuo properaret ad flumen , fe pariter ac veftem abluturus. in templa recipiantur, nec ad matrimonium aut affini tates admittantur , au€tor Herodotus lib. 1. Ad hoc adagium allufifle videtur M. Tullius cum ait * 2 alabaftrus unguenti plena pater, i. €. optima pro peflumis dif= plicent. Simile quiddam dici poffet de fcarabeo, cui. unguentum pro ftercore eft, oletum pro unguento: id quod vulgo quoque dici folere propemodum innuit Plutarchus in commentario „in quo Stoicorum dogmata cum poetarum dictis componit : Atyovny of xavSupor To AUpoy DAITÉV, Td 5 ducu dy xd, 1, E. Ajant fcaras beos unguentum furere » graveolentia (ettari. RENE Luid cani & balneo? "TÉ ngioy xuv) à Peraveia ; i, e. Quid commune cani cum balneo? Hoc equidem adagium eo libentius refero, quod. muhi refricat , renovatque memoriam pariter ac Defiderium RopoLpHI AGRICOLA Frifii, quem cgo virum totius tum Germania, tum Italie publico, fummoque honore nomino : illius, que genuerit: huJus, quee literisoptimis inftituerit. Nihil enim unquam hoc cifalpinus orbis produxit omnibus literariis dotibus abfolutius, abfit invidia'di€to. Nulla erat honeſta dif ciplina, iniqua vir ille non poterat cum fummis artificibus contendere. InterGraecos sreeciflimus , inter Lia= tnos latinifimus. In carmine Maronem alterum dixif. fes : in oratione Politianum quendam. lepore referebat, majeftate fuperabat. Oratio vel extemporalis adeo pura, adeo germana, ut non Frifium quempiam, fed ur: bis Romane vernaculum loqui contenderes. Eloquen= tie tam abfoluta parem adjunxerat eruditionem. Phis lofophiz myfteria omnia penctraverat. Nulla pars Mufices., quam nonexactiflime calleret. Extremo vita rempore ad literas Hebraicas, ac Scripturam divinam to: tum animum appulerat. Atque heec conantem fatorum invidia virum terris eripuit, nondum annos natum quadraginta , ficut accipio. Exftant paucula quædam illiùs monimenta, Epiftolæ quæpiam , carmina item varii gcneris. Axiochus Platonis Latinus factus, Ifocrates ad Demonicum yerfns. Tumunaatque altera oratio habix ta in publico fcholafticorum Perrarienfium ceetu: nam illic & didicit, & publice docuit. Latitabant apud nefcio quos, commentarii diale&ices „nuper in publicum prodierunt, fed mutili. Verterat & Luciani Dialogos aliquot : fed ut ipfe erat gloria negligens, & plerique mortales rem alienam fane quam indiligenter curare fo» lent , nondum in lucem cmërferunt. Quanquam hæc ipfa quæ exftant, tamctfi'ne edita quidem ab ipfo , pla= ne videar homo Germanus immodico patriæ ftudio cæcutire, HERMoLAIBAREBARI Veneti, de cò cpitaphium fubferibam , elegantiffimum profeéto, & de quo dubites, utro fit dignius, ipfone qui feripfit, an hoc quem co exornavit. Eft autem hujufmodi: Invida clanferunt hoc marmore fata Rodolphum Agricolam , Frifii [pemgue, decuſgue ſoli. Scilicet hoc vivo meruit Germania, landis Quicquid habet Latium > Grecia quicquid haber. Quæfo quid noftro Rodolpho potuit amplius , aut omnino magnificentius contingere , quam teftimonitim tam fplendidum , tam plenum, idque redditum non Tom. II, Lz VIVO,
