Page 101 [101]
we
tti N
ee
cupitque feffivus ac lepidus videri, afinas ; ut ajunt i ipfe
Iyra canens. Idem in Pfleudologifta: T8m di m % rcys,
Sov uiSmeACew mespo voy opdiv, 1. ©. Juxta hoc ipfum quod
valgo dici folet, afinum confpiciens cithara canere tentan=
tem. Gitatur & hic verficulus: sé
OG Avpac iso, ù mamy ve.
1.c. Afnas lyram anfcultavit © porcus tubam. $
Recte torquebitur in eos, qui indecôre tentant artifi¬
cium, cujus funt imperiti, & a quo natura abhorrent.
Feftiviter invertit adagium Stratonicus apud Athe¬
neum libro Dipnofophiftarum vie Erat Cleon quif¬
piam, cui nomen inditum bovi: is cum {cite caneret
yoce, cæterum lyra non perinde uterctur , Stratoni¬
cus ubi canentein audiflet : Om , inguit, afinns ad
lyram ditus eft, nunc vero bos ad lyram.
XXXVI. Szs tubam audivit.
Sanmly@ ds siuse, i.e. Tabam fus andivit. Tn cos
quadrabit, qui res quidem egregias audiunt, verum
eas neque intelligunt, neque mirantur. Aut in eos,
qui iis quæ audiunt, neque gaudent, negue commo¬
ventur. Equi tubarum clangore concitanturad bellum:
fuem abigat citius, quam animet ad pugnam, Exftat
apud Suidam hujufmodi fenarius : È
OG resis fuse, ne) adams ds.
lie. Afinus lyram, fus anditt frolidus tubam,
XXXVI Nihil graculo cam fidibus.
«Nihil graculo cum fidibus, i.c. Nihil ftolidis & inpe¬
ritis cum bonis literis. Nam graculus avis eft ineptæ
moleftæque garrubtatis, atque obftrepera , adco ut à
voce qua fonat, nomen inditum putent, auctore Quin ¬
til. primo Inftit. ib. Tm fei generis conventus amat,
quo mutuo carritu ftrepitus fiat odiofior. Porro cithara
filentium poftulat, & aures attentas. A. Gellius No&.
Atticarum extrema lucubratione, fane quam elegan¬
ter adagium torquet in quofdam pinguiore ingenio ho¬
mines , ftolidaque loquacitate preditos , profanos ,
ciusoss, i.e. a mufarum facris alienos, qui politiores li¬
teras , elegantioremque doéttinam vel ridere poflunt,
vel ctiam contemnere, intelligere nequaquam poflunt,
quos ea demum juvant , quæ ipfi fcilicet didicerunt,
fordida , muta , indoéta. Hi pari importunitate &
venditant & inculcant , neminem præ fe non contem¬
nentes. Hoc igitur hominum genus Gellius à fuis com¬
mentariis , quibus nihis ficri poteft neque terfius , ne¬
gue cruditius , quafi fufte quodam abiyens. Vetus eff ,
Inquit , adagium , nihil graculo cum fidibus.
XXXVII. Nihil cz amaracino fui.
_ Atque ci continenter fimile quoddam fubnećtit :
Nihil cum amaracino fui, h. e. ftolidis vel optima pu¬
tent, difplicentque, Amaracus herbze genus, Siculo¬
rum lingua a Cynare Cyprii Regis ejufdem nominis
filio diétum , quem in hanc herbam conyerfum fuif¬
mum /Eneidos, feribit Amaracum puerum fuifie Re¬
gis unguentarium, qui cafu lapfus dum ferret unguen¬
ta, majorem confufione odorem creavit, unde &
optima unguenta amaracina dici coeperint : bunc poftea
in herbam amaracum fuifle converfum. Eadem dici¬
tur & famfucum, & aliis atque aliis nominibus , ut
auctor eft Diofcorides in tertio libro, atque gratifi¬
mi cfe odoris, atque totam odoratam. Plinius libro
XII. Cap. 1. inter unguenta nobilia & amaracini facit
mentionem , refertque quondam in Coo fuifie lauda¬
tiffimum: poftea eodem in loco prælatum Melinum :
deinde docet variis unguentis admifceri famfucum,
quemadmodum & Telno: quin ctiam ex fimplicis
amaraci fucco nobiliffimum ungentum confici. Idem
libro xx1. cap. 22. {cribit} in Cypro famfucum lau¬
datiffimum & odoratiffimum nafci , cjufque varia often¬
ditremedia : atque ex co oleum quoque fieri, quodama¬
racinum feu fanfucinum vocetur. Cumi gitur hujufmo¬
di fit amaracinum, contra fue nihil immundius, nihil
lordium amantius. Quamobrem dixit Vergilius:
Immundi meminere fes.
Vel amica luto fus,
Et
9
Lutulenta ruit fis. i
nihil profeéto minus convenit roftro fuillo, quain des
licia unguentaria è quippe cui id demum dulce olet,
quod coenum olet. Maxime quod inter unguenta , pe¬
culiari quadam natura proprietate amaracinum inimia
cum eft fuillo generi, ita ut illis veneni inftar fit, fi
quidem credimus Lucretio , cujus in fexto libro hi
ſunt verfus;
Denique amaracinum fugitat (us, & timet omne
Onguentum , nam fetigeris [ubus acre venenum eff.
Suem olim Agyptii belluam ufque adeo fpurcam du¬
cebant , ut fi quis vel tranfiens contigiflet, continuo
properaret ad flumen , fe pariter ac veftem abluturus.
in templa recipiantur, nec ad matrimonium aut affini
tates admittantur , au€tor Herodotus lib. 1. Ad hoc
adagium allufifle videtur M. Tullius cum ait * 2 ala¬
baftrus unguenti plena pater, i. €. optima pro peflumis dif=
plicent. Simile quiddam dici poffet de fcarabeo, cui.
unguentum pro ftercore eft, oletum pro unguento: id
quod vulgo quoque dici folere propemodum innuit
Plutarchus in commentario „in quo Stoicorum dogma¬
ta cum poetarum dictis componit : Atyovny of xavSupor
To AUpoy DAITÉV, Td 5 ducu dy xd, 1, E. Ajant fcaras
beos unguentum furere » graveolentia (ettari.
RENE Luid cani & balneo?
"TÉ ngioy xuv) à Peraveia ; i, e. Quid commune cani
cum balneo? Hoc equidem adagium eo libentius refero,
quod. muhi refricat , renovatque memoriam pariter ac
Defiderium RopoLpHI AGRICOLA Frifii, quem
cgo virum totius tum Germania, tum Italie publico,
fummoque honore nomino : illius, que genuerit: hu¬
Jus, quee literisoptimis inftituerit. Nihil enim unquam
hoc cifalpinus orbis produxit omnibus literariis dotibus
abfolutius, abfit invidia'di€to. Nulla erat honeſta dif
ciplina, iniqua vir ille non poterat cum fummis artifi¬
cibus contendere. InterGraecos sreeciflimus , inter Lia=
tnos latinifimus. In carmine Maronem alterum dixif.
fes : in oratione Politianum quendam. lepore referebat,
majeftate fuperabat. Oratio vel extemporalis adeo pu¬
ra, adeo germana, ut non Frifium quempiam, fed ur:
bis Romane vernaculum loqui contenderes. Eloquen=
tie tam abfoluta parem adjunxerat eruditionem. Phis
lofophiz myfteria omnia penctraverat. Nulla pars Mu¬
fices., quam nonexactiflime calleret. Extremo vita rem¬
pore ad literas Hebraicas, ac Scripturam divinam to:
tum animum appulerat. Atque heec conantem fatorum
invidia virum terris eripuit, nondum annos natum qua¬
draginta , ficut accipio. Exftant paucula quædam illiùs
monimenta, Epiftolæ quæpiam , carmina item varii gc¬
neris. Axiochus Platonis Latinus factus, Ifocrates ad
Demonicum yerfns. Tumunaatque altera oratio habix
ta in publico fcholafticorum Perrarienfium ceetu: nam
illic & didicit, & publice docuit. Latitabant apud ne¬
fcio quos, commentarii diale&ices „nuper in publicum
prodierunt, fed mutili. Verterat & Luciani Dialogos
aliquot : fed ut ipfe erat gloria negligens, & plerique
mortales rem alienam fane quam indiligenter curare fo»
lent , nondum in lucem cmërferunt. Quanquam hæc
ipfa quæ exftant, tamctfi'ne edita quidem ab ipfo , pla=
ne videar homo Germanus immodico patriæ ftudio cæ¬
cutire, HERMoLAIBAREBARI Veneti, de cò cpi¬
taphium fubferibam , elegantiffimum profeéto, & de
quo dubites, utro fit dignius, ipfone qui feripfit, an
hoc quem co exornavit. Eft autem hujufmodi:
Invida clanferunt hoc marmore fata Rodolphum
Agricolam , Frifii [pemgue, decuſgue ſoli.
Scilicet hoc vivo meruit Germania, landis
Quicquid habet Latium > Grecia quicquid haber.
Quæfo quid noftro Rodolpho potuit amplius , aut
omnino magnificentius contingere , quam teftimonitim
tam fplendidum , tam plenum, idque redditum non
Tom. II, Lz VIVO,