Page 81 [81]
XXXV. Hofiam muneta, non munera, |
Prifcorum fuperftitio credidit, obfervanda vel ma¬
-xime munera, à quibus, quoanimo mitterentur. Pro¬
pterea quod quæ darentur ab iis qui nobis male cupe¬
rent, exitio plerunque fuifie conitaret. Ita ut fuit py¬
xis illa fallax, per Pandoram à Jove Prometheo mifa.
Quemadmodum fuit & veftis, qua Medea novam
nuptam Jafonis donavit. Rurfum veftis illa, quam
Dejanira mifit Herculi. Proyerbiorüm interpretes exi¬
ftimant hanc parcemiam ex hiftoria natam , que refer¬
tur apud Homerum Iliados libro feptimo. Narrat au¬
tem Hectorem & Ajacem inita amicitia , dona inter
fefe permutafle , atque Hectorem Ajaci donafle gladi¬
um, Ajacem Heétori dediffe baltheum: deinde pari¬
ter ambobus fuum munus exitio fuifie. Siquidem A¬
jax victus ab Ulyfle, cognitifque iis qua per infaniam
tum dixerat , tum fecerat , codem gladio fibi necem
confcivit. Item Hector per occafionem balthei occi¬
fus eft ab Achille juxta muros Trojanos. Adagium
refertur apud Sophoclem in Ajace Maftigophoro, fed
ita refertur, ut non ab Ajace natum, fed tanquam ve¬
tus jam tum ab eo videatur ufurpari. Siquidem is po¬
{teaquam mori decreviffet , exfecratur eum gladium
quem quondam ab inimiciflimo dono acceperat, cum¬
que fib: fuiffe inaufpicatiflimum ait, neque quicquam
omnino poftea feliciter apud Argivos fucceflifle. Dein¬
de fufpicionem hanc vulgato dićto confirmans ait:
AR és dans 1 Beorüy rœpouiæ,
Fp ddwez deg, 181 iaue,
Lc. Ouin verum id ef mortalium proverbium,
Non effe dona, dona gua veniant tibi
Ab hofie, verum inaufpicata ac noxia.
Hac de re fertur epigramma Græcum hujufmodi :
E xlwe Alush EiOG@: amo, Exrees dl Alas
Lucie, buQutepwy 4 xoless As SuvelG.
i.e. Ajaci datus enfis ab Hettore, baltheus Ajace
i Flettor:, utrique (uum, donum erat exitio,
Rurfum ex alio quodam epigrammate :
Ours 2 eySeay avrxmve zyme dard ,
Ev yoesms oresQaod poiegy txovle mops.
i.e. Atque ita ab hofte hofti veniunt letalia dona,
Qua frudii (pecie fata necemgue ferunt.
Huc fpe&at & illud quod apud Euripidem Medea re¬
cufans Jafonis xenia, tanquam perniciem allatura;
Keng W dudpos , inquit, de ones cn tyde
1. ©, Ladit, juvat nil improbi manus viri.
Servius oftendit & Virgilium buc allufiffe, cum ait in
fEneidos libro quarto:
enfemgne recludit
Dardanizm, non hos guefitam munus in ufus:
De gladio loquitur ab /Enca relitto, quo Dido fefe
confadit , quem /Encam hoftem , & impium eadem
vocat. Huic ad{cribendum loco , quod arcana feri¬
pturæ proverbia admonent, ne de imimico reconciliato
fimus fecuri.. Item proverbialis:ille fenarius :
Moy Tee edp un mT 04 Qirov.
i. c. Ab hoffe ditta ne unquam amica duxeris,
Et alter huic fimilis: : °
Eydes amsav un mr gynwys nol,
i. e. Dififus hofti, nil feres unguam mali,
Proverbium accommodari poterit etiam ad illos qui
pauperes munufculis quibufdam captant divites, ad
ceum modum liberalitatem illorum velut ‘elicientes.
Neque enim hoc eft dare munus, fed flagitare. Un»
de Plutarchus in commentariolo, Mee! EI § é& Aeagoie ,
probat, quod Dicaearchus Archelao dictum ab Euripi¬
de putat:
Ov Baou onswdyh doper revne,
Mi w Geova reins, lw ddss, atmiv donde
1. €. Donare pauper diviti velim nihil,
Ne ftultus habear fcilicet, fi muneris
Titulo atque ſpecie dona videar pofcere.
Quadrabit & in cos qui per artes magicas demonum
utuntur obfequiis: nam ea demumexeunt in perniciem
utentium : & in hæredipetas : poftremo, qui quovis
officio captant , non ex animo., fed aliud {pectantes,
A
Itaque mutatione voculae novabitur parcemia + nempe
hoc patto, Korsxoy ddueg ddeg , À aevitur ddweg di
ex. Denique myrôv ¿dueg dõez, quemadmodum ade
monuimus in operis initio.
- XXXVI. Davus fim, non Oedipus, —
Oedipi ingenium {cite proponendis, fiinul & difols
vendis znigmatum * fcyrpis nobilitatum eft , propter
diffoluta {phingis problemata , adco ut in proyerbium
abierit ejus nominis appellatio. Velut apud Terens
herus dixerat, Davus, inquit, fum, non Oedipus. Id
quod commutato nomine poteft ad quemlibet accom¬
modari , Paulus fum, non Oedipus: Antonius fum, non
Oedipus. Quin ipfa per fe figura proverbialis eft, pos
teftque ad cundem modum fingi ex quavis vel perfo¬
na, vel re vulgo nobilitata! Ut, Qu: poffim hac omnia
meminiffe ? Petrus fum non Lucullus. Qui poffim tantis
potero rem tam duram perfuadere? Ricardus fum, non Cia
cero. Sed Terentiano dicto fimile eft illud Euripidiş
in Hippolyto coronam geftante : ;
OÙ udvns dul tTn påõvy cade.
i. e. Non fum angur, abdita [tire nti gueam palans;
Itidem in Hecuba; '
Odri nEQura uain, És Te un xavo
Esicusjoy cv odoy Gxadpatoy.
i. e, Divinas hand fum, nec nifi audiero, queam
| Viam tuorum noffe cogitatuum.
Ergo torqueri poterit in cos qui de induftria loquunè
tur obfcurius , & aiviyyennds : aut in hos qui vel ob
imperitiam , vel fuperftitiofam incognitarum yocum
affectationem , ftilum obfcurant, ac vate magis egent,
quam leétore, Cujufmodi fuiſſe Heraclitum tum Plas
to locis aliquot, tum Ariftoteles Rhetorica Artis lib,
111. teftatur, additque eam hominis obfcuritatem ex
ancipiti verborum compofitione fuiffe profectam, cum,
incertum effet, utro verbum aliquod efiet referendum;
ad fuperiora-ne an ad fequentia.. Proinde.ad hujus ins
telligendos libros Socrates Delio quopiam natatore opus
efle dixit. Ad quod alludens Martialis, ita jocatur ig
Sextum obfcuritatis affectatorem: i
Non lettore tuis opus eft, ſed Apolline libris ,
fadice te major Cinna Marone fait.
Eundem Heraclitum cum fuo vitio, Joviniano divus
opprobrat Hieronymus. Quanquam Laertius fcribit
eum Philofophum , fi quando libeat, oratione lucus
lentiſſima uti, ut appareat ex induftria affectatam obs
{curitatem, 2deo ut difcipulis etiam folitus fit præcis
pere GHO TIC ; 1. e. obſcura. f
XXXVII. Finem vite fpeita.
Exftat apud Herodotum hiftoria longe notiffima ,
quemadmodum Solon Creefo refponderit , nemini
competere nomen beati, nidi qui feliciter vitæ curfum
peregiffet. Quod referens Juvenalis: :
quem vox, inquit, * facunda Solonis
Refpicere extreme jufit [patta ultima vite.
Hanc fententiam copiolius extulit Sophocles in Oes
dipo tyranno :;
Sæ Syn» år, enetvlw aw nrdraten idGy
H'uépay Amokomud re pydéy’ oAGi Cary 5 ely oy
Tépue & Bix meogoy undev Mya xb,
i, C, Ltaque mortal: fupremus ille fatorum dies
Ofgue refpettandus, ut ne quem beatum judicet
= Qui mali nihil umuerfum pafus evum exegerit;
Eadem paulo diverfiusidem extulit in Trachiniis;
Aoy@ ws is my dvbrwmav Quas, |
O's dx dv aay enuador Ppordy, ately dv
Ova ms, ST A EADS, T AT d Kane.
1. ©, Vetus inter homines exftat hoc proverbium;
Hand poffe quenquam quempiam cognofcere
Bonus an malus fit, antequam fatalibus —
Defuntius annis , ultinum obierit diem:
1 Lege /cirpis, ex Gellio Noëtium Atticarum lib. xii. C. 6. dèque .
ea voce adi Thefauram Roberti Stephani.
* Dictio jut perperam hic omifla. In feq. verfu; pro extrema,
Cons