de calamitatibus immenfis & ommigenis, inde ae A
rod mare res quædam eft infinita, vel quo 1 nit
ærumnis abundant qui in co verfantur: Euripides in
Hippolyto Stephanephoro: |
Kax@y 3 d wigi mAdyO epo
ToeSao we TE mý TOT Ay Uoti TENN.
ì e. Tantum malorum pelagus afpicio mifer,
Unde enatandi nulla fpes alluceat.
Plautus in Afinaria, meretricem & lenami mare vocat,
tanquam omnium auétores calamitatum : a. 2 in¬
uit, non eff mare: vos eftis mare acerromate. chy¬
Tus in Supplicibus:
Kandy À DAIO miru ws emepyerey >
ratoribus alias atque alias eminere dicendi virtutes, in
M. Tullio uno ¥ mivray dyad cweov va, 1.© Omnium
bonorum acervum effe. Refipiunt hujus adagii naturam
illa Ciceroni familiaria, cumalare officiis, cumulatiffime
fatisfacere, cumulus meritorum. ee
XXXII. Bonorum myrmecia.
NyaFdy pvpunzia , i. €. Bonorum myrmecia, de ims
menfis opibus. Nam Myrmecia Græce fignificat ca¬
vernam, aut agmen formicarum: Quanquam ab illis
formicis fumptum videri poteft , de quibus meminit
Plinius libro undecimo, capite tricefimo primo! quas
ait cffe colore felium, magnitudine luporum Æ.gypti.
Eas in feptentrionali Indorum, qui Dardæ vocentur,
«i. e. Agmen malorum flaminis ritu ingruit,
Velutique pelagus altum, tta ut ‘undo vacet,
Nec fine periclo navigetur Maximo. See:
Quin & Sacre Literæ vim inexhauftam rei cujufpiam
fignificantes, abyflum appellant. Itidem divus Chry¬
foltomus Mees À iepuouys lib. vr. fæ , mam; + Guo
F mron, vide, inquit, /aborum immen{um pelagus.
XXIX. Mare bonorum: :
Dicitur & diverfam in partem, A’y29dv Goiawosa, ii
e. Bonoram mare, de magnis & vehementer cumulatis
commoditatibus. Vel quod ipfum mare miniftret in
tempore, Indi furantur æftivo fervore, conditis pro¬
pter vaporem intra cuniculos formicis: quee tamen o¬
dore follicitatæ provolant ,neque raro lacerant, quam¬
vis prevelocibus camelis fugientes. Atque huc videtur
refpexifte divus Baſilius, cum {cribit ad nepotes , quic¬
quid ultra neceflitatem ufus fupereflet , five id effet
Lydia gleba, five formicarum auriferarum opus, hoc
magis efle contemnendum, quo minus efiet co opus.
Quanquam nihil prohibet, quo minus ad noftras for¬
micas referatur , non folum propter innumerabilem
aeminum multitudinem, verum etiam propter genui¬
que : vel quod ampliffimum profundiflimumque fit,
adeo ut nec exhauriri poflit , nec redundet unquam,
cum tanta fluminum vis in ipfum influat.
XXX. Thefaurus malorum.
Oyouvpos atu, i. e. Malorum thefaurus. Ad eun¬
dem modum invenitur cum alibi, tum apud Euripi¬
dem in lone:
OF por, eyes Snopes ws aval yurey
Kaxdy.
i e. Me miferam , nt ingens panditar thefanres, ac
Penus malorum.
Exftat inter Græcanicas fententias hujufmodi fenarius:
©yonvpòs Es) T xray xa) YU. D
i.e. Theſaurus eft mulier malorum, fi mala eft.
Ufurpavit adagium Plautus in Mercatore; Tz guidem
thefaurum buo apportafti mali. Undc cft & illud cre¬
brius in årcanis literis: Thefaurizant fibi malum, i. e.
colligunt, accerfunt , quafique reponunt. Siquidem
thefaurum proprie vocamus, rerum utilium yim pari¬
ter reconditarum.
XXXI. Acervas bonorum.
Xav copos , i. e. Bonorum acervus. De opibus
ingentibus, Unde & frequenter exftrućtas dapes, ex¬
ftructas opes, & cumulatas opes pro copiofis legimus ,
tanquam acervatim congeftas, neque pondere, neque | __
numero , fed ipfo cumulo infufas, Ariſtophanes in E
Pluto:
H'uiv À 00 ON oepos dg T oina
Emeacmemainey, xdev dew.
i:e. Nobis bonorum acervus influit in domnm
Sine fraude, nemini patrata injuria.
Idem in eadem fabula:
Q's ayajo aud lw ¿mym ov Oépw.
1. C. Ut agminatim cuntta tibi fero bona.
Rurfum in eadem fabula per jocum in malam partem
flexit:
Andor D gúTy otpov Xav Muuairay UIL
1. e. Veniſſe narra, qui ferat pecuniarum avervum. |
Verba chori fenilis, cui Carion fervus Jocans ita re- F
fpondet :
> DeecEvhzay USD Sy zardy tywy tg ovto GWPOY.
1. €, Imo fenilium ferat qui ad vos malorum acervum.
Allufit autem ad feneétutem illorum jam capulo vi¬
cinam. Nam œpos per o puxgov tumulum fignificat fe¬
pe cwedc per w pera cumulum atque acervum.
roinde confentaneum eft , fervum ejus vocis fylla¬
bam data opera perperam pronunciafle. Hæc atque
ad genus alia tum fiunt venuftiora , quemadmodum
jam fepius admontimus , fi paulo longius à fimplici
fenfu detorqueantur. Veluti f quis dicat, in aliis.o¬
ftriam, ore trahentis quodcunque poteft , atque ad¬
dentis acervo, quemadmodum feripfit Flaccus. Qua
quidem ex re factum opinor, ut antiquitus formica¬
| rum coetus opulentiam pòrtenderit. Quemadmodum
teftatur Cicero libro De divinatione primo : Mide ,
inquiens , 2/7 Phrygio cum puer effet , dormienti formica
în os tritici grana congeferunt. Ditifimum fore pradittuns
cf. Qaod evenit, Huc allufit Theocritus in Enco¬
mio Ptolemei:
Mugucnay di Te WASTE? oes nexuTey poprav.
i.e. Nec fecus, ac formicarum femper properantinm.
Divitia ſunt exſtrutta. ;
Idem in Syracufanis :
Mueuanes vies Ù duereos.
i. e. Formica numeroque modoque carentes.
Turbam hominum frequentem fignificans. Huic af¬
fine generi eſt quod Plato libro De repub. nono, » #
sidovov culîos dixit, 1. c. voluptatum examen, & Socra¬
tes apud Plutarchum Cheronenfem, dperov culBos, i,
e. virtutum examen, pro turba numeroque immenfo.
Porro locus quem adducit Plutarchus, eft in Menone
Platonis. Confine eft his quod idem adducit in Cra¬
tylo , culos coius , i. e. examen eruditionis.. Item
quod apud Athenæum libro octave, Alexis feripfit it
Rapala
Daria TF TERTE law , áT arpa. Pepwy
A ja So du.
\ Le. Appofita menfa et, plauftra deinceps intulit
Bonorum.
XXXIII. Dathus bonorum. i
Aab@ azahav,3.e. Dathus bonorum, ineandem fen=
tentiam dici confuevit. Eft autem Dathus Thaffiorum
colonia juxta Strymonem , cum alioquin opulenta ac
florens, tum quod habet etiam auri venas, ut hinc in
proverbium abierit, AIG d3a9dv, i. e. Dathus bono¬
rum, de conferta rerum opulentia. Proverbu præter
alios meminit Suidas , apud quem legimus dass non
dad.
XXXIV. Thafus bonorum.
OdasG oiyaSdv, i.e. Thafus bonorum. Similiter na¬
tum adagium , nempe à loci fertilitate. Nam Thaflus
infula cft juxta Thraciam. Zenodotus hujufmodi quan¬
dam fabulam refert: Calliftratus orator demigrans A¬
thenis, perfuadere conatus eft Athenienfibus, ut re¬
gionena que ex adverfo erat incolerent, multa fplen¬
dida de cjus feracitate jactitans , & quod auri venas
haberet, & quod glebam optimam. Denique in fum¬
ma, inquit, Thafus bonorum eft: hinc in vulgi fer¬
monem abiifle, Odor@- ojala, i.e, Thaffus bonorum,
de us qui fplendida pollicentur,
SCE, P XXXV.