Page 81 [81]
OCR
XXXV. Hofiam muneta, non munera, | Prifcorum fuperftitio credidit, obfervanda vel ma-xime munera, à quibus, quoanimo mitterentur. Propterea quod quæ darentur ab iis qui nobis male cuperent, exitio plerunque fuifie conitaret. Ita ut fuit pyxis illa fallax, per Pandoram à Jove Prometheo mifa. Quemadmodum fuit & veftis, qua Medea novam nuptam Jafonis donavit. Rurfum veftis illa, quam Dejanira mifit Herculi. Proyerbiorüm interpretes exiftimant hanc parcemiam ex hiftoria natam , que refertur apud Homerum Iliados libro feptimo. Narrat autem Hectorem & Ajacem inita amicitia , dona inter fefe permutafle , atque Hectorem Ajaci donafle gladium, Ajacem Heétori dediffe baltheum: deinde pariter ambobus fuum munus exitio fuifie. Siquidem Ajax victus ab Ulyfle, cognitifque iis qua per infaniam tum dixerat , tum fecerat , codem gladio fibi necem confcivit. Item Hector per occafionem balthei occifus eft ab Achille juxta muros Trojanos. Adagium refertur apud Sophoclem in Ajace Maftigophoro, fed ita refertur, ut non ab Ajace natum, fed tanquam vetus jam tum ab eo videatur ufurpari. Siquidem is po{teaquam mori decreviffet , exfecratur eum gladium quem quondam ab inimiciflimo dono acceperat, cumque fib: fuiffe inaufpicatiflimum ait, neque quicquam omnino poftea feliciter apud Argivos fucceflifle. Deinde fufpicionem hanc vulgato dićto confirmans ait: AR és dans 1 Beorüy rœpouiæ, Fp ddwez deg, 181 iaue, Lc. Ouin verum id ef mortalium proverbium, Non effe dona, dona gua veniant tibi Ab hofie, verum inaufpicata ac noxia. Hac de re fertur epigramma Græcum hujufmodi : E xlwe Alush EiOG@: amo, Exrees dl Alas Lucie, buQutepwy 4 xoless As SuvelG. i.e. Ajaci datus enfis ab Hettore, baltheus Ajace i Flettor:, utrique (uum, donum erat exitio, Rurfum ex alio quodam epigrammate : Ours 2 eySeay avrxmve zyme dard , Ev yoesms oresQaod poiegy txovle mops. i.e. Atque ita ab hofte hofti veniunt letalia dona, Qua frudii (pecie fata necemgue ferunt. Huc fpe&at & illud quod apud Euripidem Medea recufans Jafonis xenia, tanquam perniciem allatura; Keng W dudpos , inquit, de ones cn tyde 1. ©, Ladit, juvat nil improbi manus viri. Servius oftendit & Virgilium buc allufiffe, cum ait in fEneidos libro quarto: enfemgne recludit Dardanizm, non hos guefitam munus in ufus: De gladio loquitur ab /Enca relitto, quo Dido fefe confadit , quem /Encam hoftem , & impium eadem vocat. Huic ad{cribendum loco , quod arcana feripturæ proverbia admonent, ne de imimico reconciliato fimus fecuri.. Item proverbialis:ille fenarius : Moy Tee edp un mT 04 Qirov. i. c. Ab hoffe ditta ne unquam amica duxeris, Et alter huic fimilis: : ° Eydes amsav un mr gynwys nol, i. e. Dififus hofti, nil feres unguam mali, Proverbium accommodari poterit etiam ad illos qui pauperes munufculis quibufdam captant divites, ad ceum modum liberalitatem illorum velut ‘elicientes. Neque enim hoc eft dare munus, fed flagitare. Un» de Plutarchus in commentariolo, Mee! EI § é& Aeagoie , probat, quod Dicaearchus Archelao dictum ab Euripide putat: Ov Baou onswdyh doper revne, Mi w Geova reins, lw ddss, atmiv donde 1. €. Donare pauper diviti velim nihil, Ne ftultus habear fcilicet, fi muneris Titulo atque ſpecie dona videar pofcere. Quadrabit & in cos qui per artes magicas demonum utuntur obfequiis: nam ea demumexeunt in perniciem utentium : & in hæredipetas : poftremo, qui quovis officio captant , non ex animo., fed aliud {pectantes, A Itaque mutatione voculae novabitur parcemia + nempe hoc patto, Korsxoy ddueg ddeg , À aevitur ddweg di ex. Denique myrôv ¿dueg dõez, quemadmodum ade monuimus in operis initio. - XXXVI. Davus fim, non Oedipus, — Oedipi ingenium {cite proponendis, fiinul & difols vendis znigmatum * fcyrpis nobilitatum eft , propter diffoluta {phingis problemata , adco ut in proyerbium abierit ejus nominis appellatio. Velut apud Terens herus dixerat, Davus, inquit, fum, non Oedipus. Id quod commutato nomine poteft ad quemlibet accommodari , Paulus fum, non Oedipus: Antonius fum, non Oedipus. Quin ipfa per fe figura proverbialis eft, pos teftque ad cundem modum fingi ex quavis vel perfona, vel re vulgo nobilitata! Ut, Qu: poffim hac omnia meminiffe ? Petrus fum non Lucullus. Qui poffim tantis potero rem tam duram perfuadere? Ricardus fum, non Cia cero. Sed Terentiano dicto fimile eft illud Euripidiş in Hippolyto coronam geftante : ; OÙ udvns dul tTn påõvy cade. i. e. Non fum angur, abdita [tire nti gueam palans; Itidem in Hecuba; ' Odri nEQura uain, És Te un xavo Esicusjoy cv odoy Gxadpatoy. i. e, Divinas hand fum, nec nifi audiero, queam | Viam tuorum noffe cogitatuum. Ergo torqueri poterit in cos qui de induftria loquunè tur obfcurius , & aiviyyennds : aut in hos qui vel ob imperitiam , vel fuperftitiofam incognitarum yocum affectationem , ftilum obfcurant, ac vate magis egent, quam leétore, Cujufmodi fuiſſe Heraclitum tum Plas to locis aliquot, tum Ariftoteles Rhetorica Artis lib, 111. teftatur, additque eam hominis obfcuritatem ex ancipiti verborum compofitione fuiffe profectam, cum, incertum effet, utro verbum aliquod efiet referendum; ad fuperiora-ne an ad fequentia.. Proinde.ad hujus ins telligendos libros Socrates Delio quopiam natatore opus efle dixit. Ad quod alludens Martialis, ita jocatur ig Sextum obfcuritatis affectatorem: i Non lettore tuis opus eft, ſed Apolline libris , fadice te major Cinna Marone fait. Eundem Heraclitum cum fuo vitio, Joviniano divus opprobrat Hieronymus. Quanquam Laertius fcribit eum Philofophum , fi quando libeat, oratione lucus lentiſſima uti, ut appareat ex induftria affectatam obs {curitatem, 2deo ut difcipulis etiam folitus fit præcis pere GHO TIC ; 1. e. obſcura. f XXXVII. Finem vite fpeita. Exftat apud Herodotum hiftoria longe notiffima , quemadmodum Solon Creefo refponderit , nemini competere nomen beati, nidi qui feliciter vitæ curfum peregiffet. Quod referens Juvenalis: : quem vox, inquit, * facunda Solonis Refpicere extreme jufit [patta ultima vite. Hanc fententiam copiolius extulit Sophocles in Oes dipo tyranno :; Sæ Syn» år, enetvlw aw nrdraten idGy H'uépay Amokomud re pydéy’ oAGi Cary 5 ely oy Tépue & Bix meogoy undev Mya xb, i, C, Ltaque mortal: fupremus ille fatorum dies Ofgue refpettandus, ut ne quem beatum judicet = Qui mali nihil umuerfum pafus evum exegerit; Eadem paulo diverfiusidem extulit in Trachiniis; Aoy@ ws is my dvbrwmav Quas, | O's dx dv aay enuador Ppordy, ately dv Ova ms, ST A EADS, T AT d Kane. 1. ©, Vetus inter homines exftat hoc proverbium; Hand poffe quenquam quempiam cognofcere Bonus an malus fit, antequam fatalibus — Defuntius annis , ultinum obierit diem: 1 Lege /cirpis, ex Gellio Noëtium Atticarum lib. xii. C. 6. dèque . ea voce adi Thefauram Roberti Stephani. * Dictio jut perperam hic omifla. In feq. verfu; pro extrema, Cons
