Page 80 [80]
OCR
ZI | ef DERI 123 Drst de calamitatibus immenfis & ommigenis, inde ae A rod mare res quædam eft infinita, vel quo 1 nit ærumnis abundant qui in co verfantur: Euripides in Hippolyto Stephanephoro: | Kax@y 3 d wigi mAdyO epo ToeSao we TE mý TOT Ay Uoti TENN. ì e. Tantum malorum pelagus afpicio mifer, Unde enatandi nulla fpes alluceat. Plautus in Afinaria, meretricem & lenami mare vocat, tanquam omnium auétores calamitatum : a. 2 inuit, non eff mare: vos eftis mare acerromate. chyTus in Supplicibus: Kandy À DAIO miru ws emepyerey > 1 ErRASMI | \ TAM ratoribus alias atque alias eminere dicendi virtutes, in M. Tullio uno ¥ mivray dyad cweov va, 1.© Omnium bonorum acervum effe. Refipiunt hujus adagii naturam illa Ciceroni familiaria, cumalare officiis, cumulatiffime fatisfacere, cumulus meritorum. ee XXXII. Bonorum myrmecia. NyaFdy pvpunzia , i. €. Bonorum myrmecia, de ims menfis opibus. Nam Myrmecia Græce fignificat cavernam, aut agmen formicarum: Quanquam ab illis formicis fumptum videri poteft , de quibus meminit Plinius libro undecimo, capite tricefimo primo! quas ait cffe colore felium, magnitudine luporum Æ.gypti. Eas in feptentrionali Indorum, qui Dardæ vocentur, «i. e. Agmen malorum flaminis ritu ingruit, Velutique pelagus altum, tta ut ‘undo vacet, Nec fine periclo navigetur Maximo. See: Quin & Sacre Literæ vim inexhauftam rei cujufpiam fignificantes, abyflum appellant. Itidem divus Chryfoltomus Mees À iepuouys lib. vr. fæ , mam; + Guo F mron, vide, inquit, /aborum immen{um pelagus. XXIX. Mare bonorum: : Dicitur & diverfam in partem, A’y29dv Goiawosa, ii e. Bonoram mare, de magnis & vehementer cumulatis commoditatibus. Vel quod ipfum mare miniftret in tempore, Indi furantur æftivo fervore, conditis propter vaporem intra cuniculos formicis: quee tamen odore follicitatæ provolant ,neque raro lacerant, quamvis prevelocibus camelis fugientes. Atque huc videtur refpexifte divus Baſilius, cum {cribit ad nepotes , quicquid ultra neceflitatem ufus fupereflet , five id effet Lydia gleba, five formicarum auriferarum opus, hoc magis efle contemnendum, quo minus efiet co opus. Quanquam nihil prohibet, quo minus ad noftras formicas referatur , non folum propter innumerabilem aeminum multitudinem, verum etiam propter genuique : vel quod ampliffimum profundiflimumque fit, adeo ut nec exhauriri poflit , nec redundet unquam, cum tanta fluminum vis in ipfum influat. XXX. Thefaurus malorum. Oyouvpos atu, i. e. Malorum thefaurus. Ad eundem modum invenitur cum alibi, tum apud Euripidem in lone: OF por, eyes Snopes ws aval yurey Kaxdy. i e. Me miferam , nt ingens panditar thefanres, ac Penus malorum. Exftat inter Græcanicas fententias hujufmodi fenarius: ©yonvpòs Es) T xray xa) YU. D i.e. Theſaurus eft mulier malorum, fi mala eft. Ufurpavit adagium Plautus in Mercatore; Tz guidem thefaurum buo apportafti mali. Undc cft & illud crebrius in årcanis literis: Thefaurizant fibi malum, i. e. colligunt, accerfunt , quafique reponunt. Siquidem thefaurum proprie vocamus, rerum utilium yim pariter reconditarum. XXXI. Acervas bonorum. Xav copos , i. e. Bonorum acervus. De opibus ingentibus, Unde & frequenter exftrućtas dapes, exftructas opes, & cumulatas opes pro copiofis legimus , tanquam acervatim congeftas, neque pondere, neque | __ numero , fed ipfo cumulo infufas, Ariſtophanes in E Pluto: H'uiv À 00 ON oepos dg T oina Emeacmemainey, xdev dew. i:e. Nobis bonorum acervus influit in domnm Sine fraude, nemini patrata injuria. Idem in eadem fabula: Q's ayajo aud lw ¿mym ov Oépw. 1. C. Ut agminatim cuntta tibi fero bona. Rurfum in eadem fabula per jocum in malam partem flexit: Andor D gúTy otpov Xav Muuairay UIL 1. e. Veniſſe narra, qui ferat pecuniarum avervum. | Verba chori fenilis, cui Carion fervus Jocans ita re- F fpondet : > DeecEvhzay USD Sy zardy tywy tg ovto GWPOY. 1. €, Imo fenilium ferat qui ad vos malorum acervum. Allufit autem ad feneétutem illorum jam capulo vicinam. Nam œpos per o puxgov tumulum fignificat fepe cwedc per w pera cumulum atque acervum. roinde confentaneum eft , fervum ejus vocis fyllabam data opera perperam pronunciafle. Hæc atque ad genus alia tum fiunt venuftiora , quemadmodum jam fepius admontimus , fi paulo longius à fimplici fenfu detorqueantur. Veluti f quis dicat, in aliis.o ftriam, ore trahentis quodcunque poteft , atque addentis acervo, quemadmodum feripfit Flaccus. Qua quidem ex re factum opinor, ut antiquitus formica| rum coetus opulentiam pòrtenderit. Quemadmodum teftatur Cicero libro De divinatione primo : Mide , inquiens , 2/7 Phrygio cum puer effet , dormienti formica în os tritici grana congeferunt. Ditifimum fore pradittuns cf. Qaod evenit, Huc allufit Theocritus in Encomio Ptolemei: Mugucnay di Te WASTE? oes nexuTey poprav. i.e. Nec fecus, ac formicarum femper properantinm. Divitia ſunt exſtrutta. ; Idem in Syracufanis : Mueuanes vies Ù duereos. i. e. Formica numeroque modoque carentes. Turbam hominum frequentem fignificans. Huic affine generi eſt quod Plato libro De repub. nono, » # sidovov culîos dixit, 1. c. voluptatum examen, & Socrates apud Plutarchum Cheronenfem, dperov culBos, i, e. virtutum examen, pro turba numeroque immenfo. Porro locus quem adducit Plutarchus, eft in Menone Platonis. Confine eft his quod idem adducit in Cratylo , culos coius , i. e. examen eruditionis.. Item quod apud Athenæum libro octave, Alexis feripfit it Rapala Daria TF TERTE law , áT arpa. Pepwy A ja So du. \ Le. Appofita menfa et, plauftra deinceps intulit Bonorum. XXXIII. Dathus bonorum. i Aab@ azahav,3.e. Dathus bonorum, ineandem fen= tentiam dici confuevit. Eft autem Dathus Thaffiorum colonia juxta Strymonem , cum alioquin opulenta ac florens, tum quod habet etiam auri venas, ut hinc in proverbium abierit, AIG d3a9dv, i. e. Dathus bonorum, de conferta rerum opulentia. Proverbu præter alios meminit Suidas , apud quem legimus dass non dad. XXXIV. Thafus bonorum. OdasG oiyaSdv, i.e. Thafus bonorum. Similiter natum adagium , nempe à loci fertilitate. Nam Thaflus infula cft juxta Thraciam. Zenodotus hujufmodi quandam fabulam refert: Calliftratus orator demigrans Athenis, perfuadere conatus eft Athenienfibus, ut regionena que ex adverfo erat incolerent, multa fplendida de cjus feracitate jactitans , & quod auri venas haberet, & quod glebam optimam. Denique in fumma, inquit, Thafus bonorum eft: hinc in vulgi fermonem abiifle, Odor@- ojala, i.e, Thaffus bonorum, de us qui fplendida pollicentur, SCE, P XXXV.
