OCR Output

119°
eam adjunguntur. Hoc animo legitur fuiffe Metius il¬
Je Virgilianus, & Polymneftor qui viétricia arma fe¬
cutus , magis quam hofpitu fidem , Polydorum ob¬
truncat, & auro vi potitur. Hujufmodi genus homi¬

dem Ariſtophanes in Pluto. Si¬

num eleganter notat | i
quidem hic Chremylus jam dives faétus , queritur fe¬

fe obtundi hujufimodi falutatoribus qui aurum olfece¬
rant :
BR is Ndog. WS yanen dow oi dE
Oi Dauvophuor meg yine ir ¿y reif ms D.
i.e. Malam in crucem: ut res eft moleſta, ubi ilico
Ad res fecundas demum amici provolant.
Eodem pertinet Euripideum illud ex Medea:
Dés OLY Ts ns ¿e mda DINO.
i.c. Tennem atque egenum cunthi amici deferunt.
Antiphanes in Progonis, citante Athenzo lib. vi.
My wos mor ÉAUHS 5 dr àv eye mega KANOS.
i.e. Ne tum mihi adfis, quando res cedunt male. i
Interpres proverbium fubefle admonet, dicifolitumin

eos, qui tum amicorum confuctudinem deferunt, cam

in periculis verfantur. Cæterum Poetam verbis ın con¬
trarium verfis ad parcemiam allufile, quer recte fic
efferri confueverit:

My pos mr EATS > dr dv eye Testo LAOS.

je. Ne ta mihi adfis, quando res ſunt proſpere:

Ad hoc facit & illud apud Euripidem in Orefte:

—— an Das

Ey mois {0915 ve aig Didosaty OOEAAY.

Cr à d\ 6 daspoy Ada, T agn Qirov;

A exci D ims 0 Geos WOEAaY rw.
i.e. fevare amicos rebus afflictis decet,

Quorfum opus amicis, cum benigna fors favet?

Siquidem ipfa per fe feficit Rhamaufia,

Polens fecundis adjuvare favoribus. i
Jdem Pocta propius allufit ad adagium in eadem tra¬
goedia, nifi quod catholicam fententiam ad preecones
retulit:

To D RO” mwd, to. Jen + ny

Tydac’ oes HÉPUHES. ide | wni QG è

Ce ¿y dui MEG? tyr deyi av À
Le. Nangue id genus [unt ufque precones, uti

Feliciorum partibus fe accommodent ,

Amentgie demam hunc, qui fit inier principes

Reigue gui temperat habenas publica.
Idem in Her-cule furente:

Kal © nany os ms Somaawey SEA,

DUUGhev 5, ses Olaoiaw dusuysaty Se
Le. Cui res ſecunda, huic naviganti quilibet

Comes ire querit, non item infelicibas.
Huc pertinet, quod Ariftoteles lib. Moralium Eude¬
miorum feptimo, proverbium diGumoftendit, Xpovor
Fanusa % Qinspowoy LC: Tempus indicare quis vere a¬
met. Tempeftas enim arguit amicitiam, ac fucatos 1l¬
los amicos detegit.

XVII. Amico amicus.

Quod eft apud T erentium in Phormione , Solus eft
homo amico amicus. Donatus indicat effe parcemiam ,
atque ita legi apud Apollodorum , cujus utique Phor¬
mio Greeca eft : Mov@ Trier) QA oo Qiags, 1. €.
Solus novit diligere amicos. Ariftophanes apud Athe¬
neum:

— a sdev pend

TÜV mwpparoy por, 2 olrwy P dv VIAG*

Epin gens a 8 Adyole Qu povoy. i
ie. —— at nil moror diéteria

Amico amicus cum ſiem , fattis : neque

Verbis modo prodeſſe propofitum mihi;

Sed re fimul fattifque.
Tpfa figura proverbium pre fe fert, quemadmodum
initio demonftravimus. Quadrabit in cos qui nullum
officium refugiunt „modo gratum faciant amicis. Huic
affine videtur illud Euripidis in Medea:

Baseay en Ypaic à Oinon Ughi.
ine Benevolam amicis, rurfus afperam hoftibus.

Theocritus in Aita:

SL DTA. y ~ \ Ta
ARIAS dj, e@iryory iow Guys , i po TIT NY

A

ERASMI i | 129

Kovoesos TAA dudpes, 0% dvre@iano’ 0 @1Anbeic.
i c. Par amor ambobus, mortales anret olim
Vivebant, tam com redamabat amatus amantem.
Ariftoteles apud Lacrtium crebro folitus eft dicere, &
Qno, QAG das, fignificans veram amicitiam interif¬
fe inter mortales.
XVII. A4eneribys vel Dit capinntur.
uod fcripfit Ovidius:
Munera crede mihi capiunt hominefque deofque.
Placatur donis fappiter ipfe dates.
Euripides in Medea , vulgi fermone fuifle celebratund
oftendit, cum att:
ebay doeg Ù des ay O.
Xpvats 5 pelos WV pvesoy Moya Pporoîs.
i.c. Donis vel ipfos dictitant fletti Deos.
Certe inter homines, mille dictis luteum
Prapollet anrum prorjys ac preponderat.
Celcbratur & hic verficulus, quem etiam ufurpavit Pla¬
to libro tertio Politiz:
Ades Deve mesld % aidolys Bananas.
i.e. Cam divis flettant venerandos munera Reges.
Unde Seneca Philofophi cujufdam apophthegma refe¬
rens ait: Omnium effe dulcifimum accrpere.
XIX. Manum de tabula.

M. Tullius in Epiftola quadam : Hens #4 manzo de
| tabala. Magifter adeft citius quam putaramus. Videtur
| BER hac proverbiali figura , manum de tabula , ad¬

monuifie ut defifteret è feribendis di&eriis. Allufum
| autem apparct ad Apellis nobiliffimi pictoris dictum :
| qui cum Protogenis opus immenfi laboris ac cura fu¬
| pra modum anxie. miraretur, ait omnia fibi cum illo
| paria elle, aut illi meliora, fed uno fe præftare , quod
manum ille de tabula nefciret tollere, memorabili præ¬
cepto, nocere fæpe nimiam diligentiam. Hæc Plinius
libroxxxv. cap. 10: Proinde fi quando admonebimus,
ut recedat aliquis ab opere Negociove, quod im mani¬
bus habet, jubebimus Wum manum de tabula tollere.
Peculiariter autem conveniet in quofdam fcriptores

plus fatis accuratos , & morofæ cujufdam diligentiz ,

quid addentes , adimentes , immutantes, & hoc iplo
maxime peccantes, quo nihil peccare conantur.
XX. Emere malo quam rogare.

M. Tullius in Verrinis ACtionibus adagi vice citat,
Emere malo, quam rogare. QUO Genificatum eft, haud¬
quaquam gratis accipi quod precibus emitur : imo ni¬
hil emi carius quam quod roganti datur. Durum enim
illud verbum ingenuis animis rogo ; nec inter amicos
unquam exfpectandum , au&ore Seneca. ‘Tranflatum
à veterum confuetudine , qua vicinus à vicino fupel¬
lec&ilem commodato rogabat, quam ipfe forte domi
non habebat. Hunc autem morem antiquitus fafie
ex Plauti tum Aulularia , tum Rudentibus licet co¬
gnofcere. L. Apulejus in Floridis : Neque enim levi
mercede emit qui precatur : Ant parvam precium accipit
qui rogatur , adeo ut omnia utenfilia emere potins velis
quam rogare.: Idem innuit , obfcurius quidem , fed
eleganter, Græcis celebratum proverbium , quod alio
reddemus loco, Evy 7 ahuaoy Exe, Ja aos J TA
LYTEE» j. c. Precare vicino ut habeat , magis autem olla.
Significat autem , optandum quidem, ut vicinum ha¬
beas locupletem , à quo queas utendum fumere, quod
ipfe domi non habes : verum multo fatius Mes, Le
ipfum domi poflidere, quicquid poſtulat vitæ ufus.

Wa 7 TL
XI. Manum non verterim. Digium non

Proverbialis hyperbole , 4anum non verterim, Pro
eo quod eft, nibil omnino laboro, aut mea nibil re¬
fert. Nihil enim facilius quam manum vertere. Exftat
preter alios apud Apulejum , in Apologia magie :
Quid de me, inquit 3 Mezentius fentiat , manum non
verterim. Item Cicero libro quinto De finibus : Na
manum quidem verfuros fuilfe. Idem ejus operis libro
111. Chryfippus quidem & Diogenes detraita utilitate, ne
digitum quidem ejus caufa porrigendum effe dicebant , que
bus ego vehementer Affentsor. Agit illic de gloria Dee

Q¬