Page 78 [78]
OCR
119° eam adjunguntur. Hoc animo legitur fuiffe Metius ilJe Virgilianus, & Polymneftor qui viétricia arma fecutus , magis quam hofpitu fidem , Polydorum obtruncat, & auro vi potitur. Hujufmodi genus homidem Ariſtophanes in Pluto. Sinum eleganter notat | i quidem hic Chremylus jam dives faétus , queritur fefe obtundi hujufimodi falutatoribus qui aurum olfecerant : BR is Ndog. WS yanen dow oi dE Oi Dauvophuor meg yine ir ¿y reif ms D. i.e. Malam in crucem: ut res eft moleſta, ubi ilico Ad res fecundas demum amici provolant. Eodem pertinet Euripideum illud ex Medea: Dés OLY Ts ns ¿e mda DINO. i.c. Tennem atque egenum cunthi amici deferunt. Antiphanes in Progonis, citante Athenzo lib. vi. My wos mor ÉAUHS 5 dr àv eye mega KANOS. i.e. Ne tum mihi adfis, quando res cedunt male. i Interpres proverbium fubefle admonet, dicifolitumin eos, qui tum amicorum confuctudinem deferunt, cam in periculis verfantur. Cæterum Poetam verbis ın contrarium verfis ad parcemiam allufile, quer recte fic efferri confueverit: My pos mr EATS > dr dv eye Testo LAOS. je. Ne ta mihi adfis, quando res ſunt proſpere: Ad hoc facit & illud apud Euripidem in Orefte: —— an Das Ey mois {0915 ve aig Didosaty OOEAAY. Cr à d\ 6 daspoy Ada, T agn Qirov; A exci D ims 0 Geos WOEAaY rw. i.e. fevare amicos rebus afflictis decet, Quorfum opus amicis, cum benigna fors favet? Siquidem ipfa per fe feficit Rhamaufia, Polens fecundis adjuvare favoribus. i Jdem Pocta propius allufit ad adagium in eadem tragoedia, nifi quod catholicam fententiam ad preecones retulit: To D RO” mwd, to. Jen + ny Tydac’ oes HÉPUHES. ide | wni QG è Ce ¿y dui MEG? tyr deyi av À Le. Nangue id genus [unt ufque precones, uti Feliciorum partibus fe accommodent , Amentgie demam hunc, qui fit inier principes Reigue gui temperat habenas publica. Idem in Her-cule furente: Kal © nany os ms Somaawey SEA, DUUGhev 5, ses Olaoiaw dusuysaty Se Le. Cui res ſecunda, huic naviganti quilibet Comes ire querit, non item infelicibas. Huc pertinet, quod Ariftoteles lib. Moralium Eudemiorum feptimo, proverbium diGumoftendit, Xpovor Fanusa % Qinspowoy LC: Tempus indicare quis vere amet. Tempeftas enim arguit amicitiam, ac fucatos 1llos amicos detegit. XVII. Amico amicus. Quod eft apud T erentium in Phormione , Solus eft homo amico amicus. Donatus indicat effe parcemiam , atque ita legi apud Apollodorum , cujus utique Phormio Greeca eft : Mov@ Trier) QA oo Qiags, 1. €. Solus novit diligere amicos. Ariftophanes apud Atheneum: — a sdev pend TÜV mwpparoy por, 2 olrwy P dv VIAG* Epin gens a 8 Adyole Qu povoy. i ie. —— at nil moror diéteria Amico amicus cum ſiem , fattis : neque Verbis modo prodeſſe propofitum mihi; Sed re fimul fattifque. Tpfa figura proverbium pre fe fert, quemadmodum initio demonftravimus. Quadrabit in cos qui nullum officium refugiunt „modo gratum faciant amicis. Huic affine videtur illud Euripidis in Medea: Baseay en Ypaic à Oinon Ughi. ine Benevolam amicis, rurfus afperam hoftibus. Theocritus in Aita: SL DTA. y ~ \ Ta ARIAS dj, e@iryory iow Guys , i po TIT NY A ERASMI i | 129 Kovoesos TAA dudpes, 0% dvre@iano’ 0 @1Anbeic. i c. Par amor ambobus, mortales anret olim Vivebant, tam com redamabat amatus amantem. Ariftoteles apud Lacrtium crebro folitus eft dicere, & Qno, QAG das, fignificans veram amicitiam interiffe inter mortales. XVII. A4eneribys vel Dit capinntur. uod fcripfit Ovidius: Munera crede mihi capiunt hominefque deofque. Placatur donis fappiter ipfe dates. Euripides in Medea , vulgi fermone fuifle celebratund oftendit, cum att: ebay doeg Ù des ay O. Xpvats 5 pelos WV pvesoy Moya Pporoîs. i.c. Donis vel ipfos dictitant fletti Deos. Certe inter homines, mille dictis luteum Prapollet anrum prorjys ac preponderat. Celcbratur & hic verficulus, quem etiam ufurpavit Plato libro tertio Politiz: Ades Deve mesld % aidolys Bananas. i.e. Cam divis flettant venerandos munera Reges. Unde Seneca Philofophi cujufdam apophthegma referens ait: Omnium effe dulcifimum accrpere. XIX. Manum de tabula. M. Tullius in Epiftola quadam : Hens #4 manzo de | tabala. Magifter adeft citius quam putaramus. Videtur | BER hac proverbiali figura , manum de tabula , admonuifie ut defifteret è feribendis di&eriis. Allufum | autem apparct ad Apellis nobiliffimi pictoris dictum : | qui cum Protogenis opus immenfi laboris ac cura fu| pra modum anxie. miraretur, ait omnia fibi cum illo | paria elle, aut illi meliora, fed uno fe præftare , quod manum ille de tabula nefciret tollere, memorabili præcepto, nocere fæpe nimiam diligentiam. Hæc Plinius libroxxxv. cap. 10: Proinde fi quando admonebimus, ut recedat aliquis ab opere Negociove, quod im manibus habet, jubebimus Wum manum de tabula tollere. Peculiariter autem conveniet in quofdam fcriptores plus fatis accuratos , & morofæ cujufdam diligentiz , quid addentes , adimentes , immutantes, & hoc iplo maxime peccantes, quo nihil peccare conantur. XX. Emere malo quam rogare. M. Tullius in Verrinis ACtionibus adagi vice citat, Emere malo, quam rogare. QUO Genificatum eft, haudquaquam gratis accipi quod precibus emitur : imo nihil emi carius quam quod roganti datur. Durum enim illud verbum ingenuis animis rogo ; nec inter amicos unquam exfpectandum , au&ore Seneca. ‘Tranflatum à veterum confuetudine , qua vicinus à vicino fupellec&ilem commodato rogabat, quam ipfe forte domi non habebat. Hunc autem morem antiquitus fafie ex Plauti tum Aulularia , tum Rudentibus licet cognofcere. L. Apulejus in Floridis : Neque enim levi mercede emit qui precatur : Ant parvam precium accipit qui rogatur , adeo ut omnia utenfilia emere potins velis quam rogare.: Idem innuit , obfcurius quidem , fed eleganter, Græcis celebratum proverbium , quod alio reddemus loco, Evy 7 ahuaoy Exe, Ja aos J TA LYTEE» j. c. Precare vicino ut habeat , magis autem olla. Significat autem , optandum quidem, ut vicinum habeas locupletem , à quo queas utendum fumere, quod ipfe domi non habes : verum multo fatius Mes, Le ipfum domi poflidere, quicquid poſtulat vitæ ufus. Wa 7 TL XI. Manum non verterim. Digium non Proverbialis hyperbole , 4anum non verterim, Pro eo quod eft, nibil omnino laboro, aut mea nibil refert. Nihil enim facilius quam manum vertere. Exftat preter alios apud Apulejum , in Apologia magie : Quid de me, inquit 3 Mezentius fentiat , manum non verterim. Item Cicero libro quinto De finibus : Na manum quidem verfuros fuilfe. Idem ejus operis libro 111. Chryfippus quidem & Diogenes detraita utilitate, ne digitum quidem ejus caufa porrigendum effe dicebant , que bus ego vehementer Affentsor. Agit illic de gloria Dee Q
