Page 77 [77]
XIIT. 7 finu gandere.
Tn fina gaudere, eft tacitam apud fe voluptatem fein¬
tire, neque quod vulgo faciunt, foras proferre gaudii
notas. Tibullus: i
Qui Japit , în tacito gaudeat ille finn,
Propertius item:
In tacito cohibe gaudia clanfa finu.
Idem:
* Alter in alterius mutna flere finn.
De amantibus dictum, qui fecretas animi curas invi¬
cem effundunt , quas aliis cælant tamen. Cicero Tu¬
fcul. Queeft. lib. mr. Quoniam hac plaufibilia non ſunt, wt
in finu gaudeant, gloriofé logui definant. Plinius Cæci¬
lius lib. x. epift. 1,” Quibus ex caufis neceffe tanguamim¬
maturam mortem ejns in finu tuo defleam. Eft aliquoties
apud Senecam. Velut cpiftolacvi. Si bona tua non ja¬
tlaveris, f fèieris in finu gandere. Atque ca quidem lo¬
quendi figura videtur ab Homero fumpta mutuo , qui
in Odyſleæ xxm. libro fic ait:
Ev Juud yond xelire 1a) lasco.
i.e. In tacito. longeva fing preme gandia nutris.
Perinde dictum eft zn fina, quafi dicas in pectore tuo,
non in labiis aut fronte, quibus partibus vulgus con¬
fuevit prodere quid in animi penetralibus occultat. M.
Tullius in epift. quadam ad Quintum fratrem: Mihi
crede in finu eft, negue ego diftingor. His verbis promit¬
tit fidem filentii. Nam f quis difcingatur , effluit
quod finui creditum eft. Plutarchus in vita Catonis
Uticenfis è finu dixiffe videtur, pro intima familiari:
tate: Yer Melrova 7e KaXrgevioy, 05 ld ume T Ko¬
oupG- yuveungs , xo) PaCivsoy Nadao; in $ Mourmie Azay
evIpwmv, os Panv oi + tomy wr Koj Biov eidéres. i. e.
Pifonem Calfurnium , quì erat pater wworis Cafaris, &
Gabinium Paulum ex intimis Pompeji finibus , ut ajunt
gut mores ac vitam.hominis norunt. Scævola lib. Pande¬
Étarum xxii. Tit. de probationibus cap. 27. paulo di¬
verfius ufurpat : Quod omne, inquit, fortunam € fub¬
flantiam, fi quam a inatre fufceperat, in fina meo habui
fine ulla cautione. Tn finu meo dixit » Pro in poteſtate ac
fide mea: quod enim alterius fidei committimus, 77
finum deponere dicimur. Ita Terentius, * Hane mihi in
manum dat.
XIV. Feras non Culpés, grod vitari nòn poteft.
A. Gellius fcribit Publii Mimi ſententias aliquot, ad
communem fermonem accommodatiftimas vulgo cir¬
cumferri folitas, è quibus hac una ct, quovis Philo¬
fophorum dogmate falubrior : Feras mn culpes , quod
vitari non poreft. Quibus verbis admonemur, ut ma¬
la fatalia quee nulla ratione poflint,, neque declinari,
neque propelli, faltem animi zquitate leniantur. Nec
niffis, cum ait: Ag Qépev me Trav, ie. Toleranda fa¬
ta einde. Idem in ejufdem tragædiæ calce :
Tas À ca kay cvdyxos Sunny dvG@ de Pipewv.
i.e. Qxippe mortalem neceffe eff ferre fata numinum,
Homerus Odyſleæ lib. rx,
Novy y mws ès Aide LéjiAs dNa Qu.
i.e. Nalli fas vitare malam ex Jove rege profetum.
Huc pertinet & illud citum Varronis dictum : Uxo¬
ris vitium aut tollendam cfe, ant ferendam. Item ada¬
gium quod fuo dicemus loco » My DEIS xévTeon agun
CW, i.c. Ne contra Stsmulum calcitres.
QUI Surfiem verfus facrorum faminum ferun¬
i: iur fontes,
_ Proverbialis Seca, qua quippiam prepoftere fie¬
n fignificamus , egitimafque rerum vices inverti,
quod genus fit, fi puer fenem admoneat , difcipulus
preceptorem docere conetur, fervus imperare domi¬
AO. Sumptum eft adagium ex Euripidis Medea:
1 Hic verfus non eodem
; ertinet quo præcedentes duo: nam il
lis fignificatur, È Ta
apud fe continere: hic autem indicat, apud alium
itn mutua alter in alterius finu, fuos vicifim
S exponunt. H. Stephanus.
sa Hac leguntur Andria A&. 1. Sc.v. 62, fed quid faciunt ad loquu¬
tionem, in finum deponere? An legit Erafms
uni bon 4s, aut legendum , me¬
Moria errante, credidit apud Zereztium, banc ibi in Sinum dat è
A
E
Aveo moleuby fepay
Xap$a1 TRY, I
Ka) dixa, Ka) miv mi SEDE),
Avdedcs we doria Bera, Seay
A osx La mac apne. ?
Quibus verbis chorus indicat, priftinum rerum ordis
nem INvera : viros fam dolis muliebribus uti, neque
Manere Promuiis = contra mnmuleres andere gii Ufur¬
pat hanc parcemiam Lucianus jn Terpfione, ubi ha¬
redipeta delufus Plutonem incufat,, quod iple juvenis
adhuc morte præreptus effet, fuperftite fene quem ci¬
ptaverat, idque contra naturalenà ordinem: Avu $ z
mud fw w, inquit. Rurfus idem in Apologjia libel¬
li, ai ¥ dan Wu cuvovrwy: Tony ysvn Ala Qavia & ydy
Bis mess Wylozuys , xa) © vo G 770 (GAS wre > Koy
vese Ghau rx nav, K TAWWE TEIS To xipo Tm av
en. i.e. Longe, inquit, lateque à [criptis tua nunc diffi
det vita. famaue illud » quod ajunt, accideret, ut furfum
Verſus incedant flumina, cuntlaque pariter inverterentur ,
atque in deterius recantarentur. Ufurpat & Diogenes
Laertius in vita Diogenis Cynici, narrans quemadmo¬
dum Diogenes, ubi perinde quafi dominus chet, non
fervus hero fuo mandaret » Ut quod erat juflus faceret:
atque ille proverbio tefpondiflet., Ave m@&udv feér,
Atqui fî medicam inquit, aegrotus , efes are tuo mercatus,
utram illi monenti pareres an iftum ad modum refponde»
res, Èvo muv; Ufurpat & Ariftoteles in Metcorolos
gicis. Eodem allufit Virgilius in Eneide, cum ait;
Amnis © Adriacas retro fugit Aufidus undas;
Ubi Servius admonet fubefte proverbium de re neque
verifimili, neque confiftente. Flaccus in Odis fic EX4
tulit; 7
—— quis neget arduis
Pronos relabi poſſe rivos
Montibus, & T yberim reverts:
Cum tu coemptos undique nobiles
Libros Panati, Socraticam & domum,
Mutare loricis Iberis
Pollicitus meliora, tendis?
in Heroidum Epiftolis;!
Cum Paris Ocnone poterit [pirare relitta,
Ad fontem Xanthi Verſa recurret agua.
Xanthe retro propera, ver, “que recurrite lymphe]
Saflinei Ocnonen deſeruiſſe Paris, i
Item Propertius:
Fluminaque ad caput incipiunt revocare liquores,
XVI. Ad felicem infleclere parietem,
Ariſtophanes in comœdia cui titulus, Rane, bel¬
lifimum ufarpat adagium „quod utinam in literis dun¬
taxat exftaret, non etiam in omnium prope mortalium
Vita ; ;
Tabor uN mes &vdpos ¿gr
Now txovrG % Opéras, %
Tone abs ardugrG¬
MeGavawddy aviady ale}
Tpos + €0 meaux miyov;
1. €: Nam viri ef predentis illud,
Atque cordati, catique
Multum aque cui navigatum, yt
Semper ad felicius (è
Cantus infettat latus,
Proverbium autem ita commodius effertur: Tpos $ evs
med To Tiggo peme, i.e. J felicem parietem vergere, Ax
riftophanis interpres tranflatum exiftimat ab his qui
navi vehuntur: qui fi quando navis alterum latus fu
tu deprimatur , protinus in alterum tranfcurrunt,
quod altius exftat ab undis, Dicetur & in hos qui com¬
_
modi fui refpectu femper ad potentiores ac fortunatio¬
res amicos applicant fefe: ac quemadmodüm multa
ad culinæ nidorem advolant revolantque , ita fortu¬
nam potiorem in amiéitia, non fidem fequuntar. Aut
qui dum cft anceps exitus belli > quictem agunt: por¬
ro fimulatque jam inclinarit fortuna ;
ut appa reat