Page 64 [64]
cordatione clarorum virorum , ex contemplatione lo¬
corum, in quibus aliquando vivi verfati fuiffent , &
uterque recenfuiffet, quorum memoria potiffimum dc¬
lectaretur : tum Pomponius Atticus quafi jocans : -4t
ego, inquit , quem vos, ut deditum Epicuro , inſectari
foletis, (ure multum equidem cum Phadro, quem unice di¬
ligo, ut fcitis, in Epicuri hortis , quos modo preteribamus,
ſed veteris proverbii admonitu vivorum memini : nec ta¬
men Epicuri licet oblivifti , fi cupiam, cujus imaginemnon
modo in tabulis noftri familiares , fed etiam in poculis &
annulis habent. Hactenus Cicero. Plautus item in Tru¬
culento : Dum vivit, hominem noveris: dum mortuns
eff, quiefcas. At nunc vulgus ne beneficium quidem
amicorum meminit, quum T'haletis dictum jure cele¬
bretur , oportere non minus abfentuum amicorum quam
præſentium memores effe.
LIMI. Cer larvis lattari.
Cum larvis lultari , dicuntur li, qui vita defunétos
infeétantur maledictis , qua re nihil effe poteſt indi¬
gnius ingenuo viro. Suidas Ariftophanem atat, qui
{cripferit :
Made nd à déaroÿ Epu,
Nexpov yd ava + Kadwy’ erasdcpd.
d. €. Compefce compefce, here Mercuri,
Mortuo enim Cleont conviciatus eff.
Lucianus in Scétis : Sxouay do meis dus Smvre 1. €.
Umbraticam pugnam aduerfus vos abfentes pugnant. Sen¬
tit autem de mortuis & abfentibus. Meminit hujus
Plinius in præfatione Hiftoriæ mundi, ad hunc mo¬
dum : Nec Plancus illepide , qui cum diceretur Afinins
Pollio orationes in eum parare, que ab ipſo, aut liberispoft
mortem Planci ederentur , ne reſpondere poſſet : Cum mor¬
tuis nonnifi larvas luttari. Quo diéto fic repercuffit il¬
los, ut apud eruditos nihil impudentius videretur. A¬
riftoteles in Rhetoricis citat Platonem ex Politia, qui
feripferit cos, qui mortuos allatrarent, videri fimiles
catellis, qui lapides jaétos morderent , ipfos qui læfif¬
fent non attingerent.
LIV. fugulare mortuos.
Huic fimile yidetur jzgulare mortuos, pro eo quod
eft , infectari defunctos, & pugnare cum iis, qui jam
exftincti fint. Tranflatum è bellis, in quibus igna¬
vum ac ridiculum fit ,, proftratos atque interfe&os ju¬
ulare. Rurfus cum vivis congredi, forte. Refertur
a Laertio in Menedemo. Is Bionem, cum divinos ftu¬
diofe infectarctur, ait jugulare mortuos, nimirumjam
explofos, & omnium fententia reprobatos. Ariftoph.
cp O puisiv fcripfit 5 18s Tevyneras Soreretvery ; te Defun¬
eos occidere. Pict lepidior metaphora fi paulo longius
detorqueatur. Ut fi quis dicat eum jugulare mortuos,
qui librum impugnet , a nullo non damnatum : aut
difputet adverfus fententiam , omnium fuffragiis jam
olim rejeétam : aut fi quis vituperet rem, omnibus per
fe deteftatam.
LV. Cygnea cantio.
Kvxveov goug, 1. C. Cygaca cantilena. Refertur inter
Græcanica proverbia. Notatur & ab Æliano in ope¬
re De naturis animalium , proverbii vice. Convenit in
cos, qui fupremo vite tempore facunde differunt, aut
extrema fenecta fuaviloquentius feribunt , id quod fe¬
re folet accidere fcriptonibus , ut poitrema quæque
minime fint acerba, maximeque mellita, videlicet per
ætatem maturefcente eloquentia. Porro cygnos in¬
ftante morte mirandcs quofdam cantus edere , tam o¬
mnium literis eft celebratum, quam nulli vel comper¬
tum, vel creditum. Nam Lucianus negat , fe vel yi¬
diffe cygnos, cum in Pado flumine navigaret. Æ lia¬
nus addit cygnos non cancre, nifi flante zephyro ven¬
to, quem Latini favonium dicunt. Martialis :
Dulcia defetta modulatur carmina lingua,
Cantator cygnus faneris ipfe fui. y
Neque defunt philofophi, qui hujus rei caufam etiam
addere conantur, affirmantque id accidere propter fpi¬
ritus per collum procerum & anguftum erumpere la¬
borantes. Divus Hieronymus in quodam laudans feni¬
Jem cloquentiam, commemoratis aliquot {criptoribus:
A
Hi omnes , inquit , nefèzo guid cygneum vicina morte cen
cinerunt. Idem in cpitaphio Nepotiani : Ubs efè ille ip¬
godilumas noffer, & cygneo canore vox dulcror. Nos item
in Epigrammate quodam, quod olim ex tempore lufi,
mus, ad nunguam fatis laudatum ftudiorum omnium
Mecenatem , Guilelmum Archicpifcopum Cantuarien»
fem:
Vates videbis exoriri candidos
Adeo canoros atque vocaleis, uti
In alta fundant aftra cygneum melos;
Ouod ipfa © atas pofterorum exaudiat.
Meminit adagii & Athenzeus lib. Dipnof. xiv. ex ati
étore Chryfippo : referens quendam adeo impenfe de¬
leGtatum fuifle diéteriis , ut cum effet a carnifice tru¬
cidandus, dixerit fe velle mori, decantata cygnea cane
tione : fentiens, opinor, dictum aliquod falfum , quod
fimul atque proloquutus effet, non cunétaretur emori.
M. Tullius præfans in librum De oratore tertium, de
L.. Craffo ita loquitur: Wa tanquam cygnea fuit divina ho~
minis vox © oratio , quam quafi expectantes poft ejus inz
teritum veniebamus in curiam, ut veftigium illud ipfum ,
in quo ille poftremum inftitifet contueremur.
LVI. Neftorea eloquentia.
Confimilem ad modum Neftoris Pyliorum ducis fa¬
cundia in proverbium abut , fi quando fenilem fuavi¬
loquentiam fignificamus. Nam huic Homerus , ut
tria fecula, itaplus quam mellitam quandam facundiam
affingit. Sic enim at in Iliados A.
Toit ) Néswe
H dues clvopsae Ass Tvaloy dys,
TS à Sao yaAwosys UsAITE@- yavuioy pey avdy.
1.¢. Poff hos affurgit Pylius dux ille diſertus à
Neftor, cujus ab ore fluit vox melle liquents
Dulcior.
{cripfit in Bucolicis :
Ovvexcs of yAuxv puSox nome coud O yie vino.
i. ©. Propterea, quod in os uh pradulce camena
Infudit nectar.
Huc fpeétat & Horatianum illud :
Fidis enim manare poetica mella
Te folum.
LVIL. Lepos Atticus : Eloguentia Attica.
Inter reliquos Græciæ populos , lepos quidam, &
feftivitas quafi vernacula ac peculiaris adeft Atticis ,
adeo ut & in proverbium abierit, Atticas/epos, Attica
eloquentia, pro ſumma. Terentius in Eunucho : Di¬
xin in hoc Atticam effe eloguentiam? Cum infulfum at¬
que invenuftum militem rideret. Divus Hieronymus
ad Pammachium , Jovinianum , ut opinor, irridens:
Hec, inquit, Plantina cloguentia , hic lepos Atticus, &
Mafarum , ut dicitar , eloquio comparandus. Quan¬
quam illud de Mufarum cloquio ad M. Varronis elo¬
gium de Plauto celebratum refpicit, qui dixit, Ma¬
Sas ipfas , fi Latine loqui voluifjent , Plautino ore fuiſſe los
caturas. Huc allufit & Lucianus in libello De merce¬
de fervientibus: Kv n coAcionvlec TUOT, AUTÒ 10 S
A thuis % è T‘unlzs. 1. e. Quod ff quando quid etiamruftin
ce dixerint, hoc ipfum mere Atticum, atque ab Hymetto
profectum videri volunt. Eft autem Hymettus mons
Attice, mellificio nobilis. Unde & mel Atticum ,
& Hymettia mella. Quz precipua fuifle teftatur &
Martialis in Xeniis :
Hoc tibi 7 befei populatrix mifit Hymetti
Palladis a fjloix nobile netlar, apis.
F CVII. Mandrabuli more res fuccedit.
Em Mard egBZAs yapi ze megyyd, i. €. Res Mandra¬
buli ordine uccedit, hoceft, indics in pejus labitur. In¬
de natum , quod Mandrabulus quidam cum thefau¬
rum reperifict , primum auream oyem pofuit Junoni
Samie, proximo anno argentcam,, tertio «ream. Lu¬
canus De mercede feryientibus : a’me yalpec Y» Ÿ
CEDUTO V téarards > dE Ta uomo Benne Juno vo»
bids. È 5 EUTæAW À av irons , Viper, à Ws f mepo
pia raw, O71 MardpaGéas ypc EP BEF yum» noFendslw x
OS