89
Eodem allufit Ody a.
Qs arov ouwe nG ueuodan Ab lwy,
i.c. Jamdudum promptam , ac cupientem , his Pallada
its
Excitat.
Itaque currentem incitamus , cum ad id vocamus ali¬
quem , ad quod fuapte cupiditate fertur, ac propen¬
det. Quemadmodum meminit Dion, Timotheum can¬
torem quempiam certa quadam cantione, quæ Palla¬
dis vocatur, Alexandri magni animum repente ad bel¬
li cupiditatem incitare folitum. Atque incitabat ille
quidem, fed fponte currentem, utpote natura fangui¬
narium & belli fitientifimum. Alioqui Sardanapalum
llum zva , i. e. molliffimum , iifdem modis haud
unquam commoviflet. Terent. in Andria torfit in ma¬
lam partem, omiflà metaphora : Age ff hic non infanit
atis ſua ſponte , inſtiga. Huc pertinent illa M. Tullio
familiaria , è cæzrſ% revocare. In principio Topicorum,
è curſi ipfo revocavit voluntas taa. Ert in curfu efe, X
curfum interrumpere. i
XLVII. Calcar addere currenti.
Eandem fententiam, aliunde ducta metaphora, extu¬
lit Plinius Junior in Epiftola quadamad Pompejum Sa¬
turninum : Flagitabas#t tibi aliquid ex meis (criptis mit
terem, cum ego id ipfum deftinaem. Addidifti ergo cal¬
carta fponte currenti. Tranflatione fumpta ab equitibus,
qui nonnunguam ctiam fponte currentibus equis, quo
currant celerius , calcar addunt. Ita nobis calcar ad¬
dit, qui exftimulat languentes : addit currentibus , qui
cupiditatem ac ftudium noftrum auget acuitque. * Oyi¬
dius:
Non opus admifo fubdere calcar eguo.
Sunt autem ferme proverbiales in totum illæ metapho¬
re: Subdere calcar, fubdere ftimulos : quemadmodum
& illa : Lnjicere frenum, compefcere freno, revocare fre¬
zo. M. Tullius ad Atticum : Adferibit etiam & quai
calcar admovet. Idem ad cundem lib. vi. Sed alter ,
ut dixit Iſocrates in Ephoro & Theopompo , frenis eget ,
alter calcaribus. Plato lib. De legibus 1x. Aest à
Kaavia | gedov n me doeg Qepoukuoy dvlnptons oveyenes,
i. e. Oportune me , Clinia , impetu currentem retudiſti.
Et illud Ciceronis : E medio curfu revocavit.
XLVII. In trivio fum.
Ey tesodw eu) rogacuov, 1. €. Za trivio (tm confilii. In
cos, qui dubitant , E incerti funt animi, hæfi¬
tantes quid potiflimum cligant. ‘Tranflatum ab us, qui
faciunt iter, & fi quando trivium occurrerit, addubi¬
tant quam yiam oporteat ingredi. Nam am pro ra¬
tione confilii frequenter apud Græcos auctores repe¬
ries, ut apud Euripidem in Hlecuba : Sav ¿doy Puad¬
poizov, i.e. Tuorum viam confilioram. Theognis, Ev
tendo Egna, 1. e. In trivio confiffo. Alludit huc & Pla¬
to lib. De legibus feptimo: vetans ne fi qua res admi¬
randa atque inufitata occurrerit , protinus ad cam am¬
pleétendam accurramus , fed perinde quafi ad trivium
aliquod venerimus , ignari vie, confiftamus , neque
ante pergamus , quam perveftigatum fit quo quaque
ducat via, xaJvaee , inquit, dv tessde profe.
XLIX. Bes ac ter, quod pulchrum eff.
Als È, teks m rarov, i. e. Iterum ae tertio, quod pul¬
chram eff, fabaudi, dicendum eft. Ufurpatur à Plato¬
ne cum aliis in locis, tum in Philebo: À À apor éu¬
viu , cd ý maporuiæ donei ¿yew , TO dis À thls we xan
Aas Exov emuvamady 1o royw day. i. €. De quibus & an¬
te meminimus. Caterum bene videtur proverbio diltum,
quod egregium fit , id iterum ac tertio in fermone repeti
oportere. Idemin Gorgia : Kal dis pag mi È teis Qua
xændv vy m zra Atyev Te ty OmcKgmE oY. 1.e. Arga
pulchrum ajunt ea que pulchra fant iterum ac tertio tum
1. Lapfus eft hic memoria, ut & in aliis aliquot locis citandis au¬
ctor: contrarium enim eft quod fcribitur ab Ovidio, Nil nocet ad¬
miffo, Xc. Quod fi aliter legeretur, inter fe cohxrentia non loque¬
retur poeta. His enim claudit verfibus libri 11. De Ponto, ele¬
giam vi.
Que tu quum traſtes, remo tamen utar & anta»
Nil nocet admilfo (ubdere calcar equo.
H. Stephanus, HP ue
Atyw 4 zajame amv vu dy. Als À me xarov pugev #dev
Pdf. i.e. Dico autem quemadmodum modo dicebam.
Nam nihi! ledit , quod pulchrum fit bis dicere. Lucianus
in Dipfadibus citans cundem Platonem , Kép © inquit,
dele F zardy , i. ©. Nulla fatietas rerum honeftarum.
Omnino ca yis ineft rebus egregiis, ut quo fæpius ac
preffius infpiciantur, hoc magis ac magis placeant, ut
ait Horatius:
que ft propius fres
Te capiet magis, ac decies repetita placebit.
Contra, que fucata funt aut valgaria, nonnunquami
initio arrident novitate ipfa, mox repetita fordefcunt.
Quemadmodum Plinius lib. decimo quinto cap. 14.
meminit de fylveftri quodam pomi genere, qucd xne¬
donem vocant, propterea quod unum tantum edi pof¬
fit. Ej? enim inhonorum, ut ait, atque hinc nominis ra=
110.
L. Fratrum inter fe ire funt acerbifime.
Si quando fimultas inciderit inter fratres , ca folet
efle atrocior quam vulgarium inimicorum. Suppetunt
abunde multa ex hiftoricis exempla : Cain & Abel:
Romuli & Remi: Jacob & Efau. Antonini Severi
Imperatoris filu in Getam odium , ufque adeo fævum
ac pertinax fuit, ut ne morte quidem illius atrociflima
potuerit faturari , quin & in omnes illius amicos frevi¬
ret. Quade re fertur adagium , idque commemora¬
tur ab Ariftotele libro Politicorum feptimo: Mag’ cis À
done dev tw Leppa amaauCarsaw, qess 7) BAw¬
Bi, % ravrs Sorosepeh ody vouilsav. O Fey clon Tey, vaLremo) pS
TONE 0.0L addeh@ay. Ka) oi m Zee septavies olde à TE 0% pi
ciow. 1 e. A quibus inquit, deberi beneficinm exifti¬
mant, ab tifdem non folar fraudari beneficio, (ed infesper
lads fe putant. Unde proverbio dicitur , acerba enim bel¬
la fratrum. Et qui ſupra modem amant , tidem & fupra
modum oderunt. Hactenus Ariftoteles.
Euripides in Iphigenia Aulidenfi:
NIN / + 4
Ashov Hay PA TIR Yy cory oyss
- Mayas D arav mr EUTEGWSIN AF EAV,
1.¢. Res dira verbis invicem altercarier
Dittifgue fratres dissicare mutuis,
St quando lis inciderit aut contentio.
LI. Taurum tollet, qui vitulum fuftulerit.
Adagium in fornice natum, uti videtur , fed quod
ad uſum verecundiorem commode torqueri poflit, fi
quando fignificabimus majora peccaturum adultum,
qui puer vitiis minoribus afueverit. Exftat in frag¬
mentis Arbitri Petronii, his quidem verbis : Ob/fapus
ego, & nec Gitonem verecundiffimum puerum fufficere hare
petulantia afirmavi , nec pucllam ejus atatis effe, ut mu¬
liebris patientia legem pofjit accipere. Itaque, inquit Quar¬
tilla, minor efè quam ego fui, cam virum pafa fun? Ju¬
nonem mtam iratam habeam, fi me unguam meminerim
virginem faille. Nam infans cuns paribus inguinata fam,
& f#binde prodeuntibus Annis, majoribus me pueris appli¬
cui, donec ad hanc atatem pervent. Hine etiam puto na¬
tum proverbinm illud, ut poffe dicatur tauram tollere , qus
vitulum fiffulerit. Non abfurdum videtur, adagium
ad Milonis Crotoniate faétum referri, qui quotidie vi¬
tulum aliquot ftadiis geftare folitus, cundem taurum
fastum , Citra negocium geftafle legitur. Atque ita
quadrabit in cos , qui paulatim rebus ctiam maximis
afluefcunt.
LIL. Vivorum oportet meminiffe.
Vivorum meminife oportet. Vetus adagium in cos,
qui plurimum de vita defunétis loquuntur , id quod
vulgo putant ominofum, mortuos in ore habere, cof
que velut citatos in fermonem adducere. Unde& M.
Varro libro De lingua Latina tertio, putat lethum 3x
Sandys , i. e. Oblivione diltum , quali in oblivionem
abire conveniat, qui vita exceflerit : atque in funeri¬
bus fic quondam à præconc dici olere , Oxs letho da¬
tas eft. . Refertur adagium à Cicerone lib. quinto De
finibus bonorum & malorum. Ubi cum Piſo , dein¬
de Q. Cicero dixiffent, fe yehementer commoveri re¬
pes core