Page 64 [64]
OCR
cordatione clarorum virorum , ex contemplatione locorum, in quibus aliquando vivi verfati fuiffent , & uterque recenfuiffet, quorum memoria potiffimum dclectaretur : tum Pomponius Atticus quafi jocans : -4t ego, inquit , quem vos, ut deditum Epicuro , inſectari foletis, (ure multum equidem cum Phadro, quem unice diligo, ut fcitis, in Epicuri hortis , quos modo preteribamus, ſed veteris proverbii admonitu vivorum memini : nec tamen Epicuri licet oblivifti , fi cupiam, cujus imaginemnon modo in tabulis noftri familiares , fed etiam in poculis & annulis habent. Hactenus Cicero. Plautus item in Truculento : Dum vivit, hominem noveris: dum mortuns eff, quiefcas. At nunc vulgus ne beneficium quidem amicorum meminit, quum T'haletis dictum jure celebretur , oportere non minus abfentuum amicorum quam præſentium memores effe. LIMI. Cer larvis lattari. Cum larvis lultari , dicuntur li, qui vita defunétos infeétantur maledictis , qua re nihil effe poteſt indignius ingenuo viro. Suidas Ariftophanem atat, qui {cripferit : Made nd à déaroÿ Epu, Nexpov yd ava + Kadwy’ erasdcpd. d. €. Compefce compefce, here Mercuri, Mortuo enim Cleont conviciatus eff. Lucianus in Scétis : Sxouay do meis dus Smvre 1. €. Umbraticam pugnam aduerfus vos abfentes pugnant. Sentit autem de mortuis & abfentibus. Meminit hujus Plinius in præfatione Hiftoriæ mundi, ad hunc modum : Nec Plancus illepide , qui cum diceretur Afinins Pollio orationes in eum parare, que ab ipſo, aut liberispoft mortem Planci ederentur , ne reſpondere poſſet : Cum mortuis nonnifi larvas luttari. Quo diéto fic repercuffit illos, ut apud eruditos nihil impudentius videretur. Ariftoteles in Rhetoricis citat Platonem ex Politia, qui feripferit cos, qui mortuos allatrarent, videri fimiles catellis, qui lapides jaétos morderent , ipfos qui læfiffent non attingerent. LIV. fugulare mortuos. Huic fimile yidetur jzgulare mortuos, pro eo quod eft , infectari defunctos, & pugnare cum iis, qui jam exftincti fint. Tranflatum è bellis, in quibus ignavum ac ridiculum fit ,, proftratos atque interfe&os juulare. Rurfus cum vivis congredi, forte. Refertur a Laertio in Menedemo. Is Bionem, cum divinos ftudiofe infectarctur, ait jugulare mortuos, nimirumjam explofos, & omnium fententia reprobatos. Ariftoph. cp O puisiv fcripfit 5 18s Tevyneras Soreretvery ; te Defuneos occidere. Pict lepidior metaphora fi paulo longius detorqueatur. Ut fi quis dicat eum jugulare mortuos, qui librum impugnet , a nullo non damnatum : aut difputet adverfus fententiam , omnium fuffragiis jam olim rejeétam : aut fi quis vituperet rem, omnibus per fe deteftatam. LV. Cygnea cantio. Kvxveov goug, 1. C. Cygaca cantilena. Refertur inter Græcanica proverbia. Notatur & ab Æliano in opere De naturis animalium , proverbii vice. Convenit in cos, qui fupremo vite tempore facunde differunt, aut extrema fenecta fuaviloquentius feribunt , id quod fere folet accidere fcriptonibus , ut poitrema quæque minime fint acerba, maximeque mellita, videlicet per ætatem maturefcente eloquentia. Porro cygnos inftante morte mirandcs quofdam cantus edere , tam omnium literis eft celebratum, quam nulli vel compertum, vel creditum. Nam Lucianus negat , fe vel yidiffe cygnos, cum in Pado flumine navigaret. Æ lianus addit cygnos non cancre, nifi flante zephyro vento, quem Latini favonium dicunt. Martialis : Dulcia defetta modulatur carmina lingua, Cantator cygnus faneris ipfe fui. y Neque defunt philofophi, qui hujus rei caufam etiam addere conantur, affirmantque id accidere propter fpiritus per collum procerum & anguftum erumpere laborantes. Divus Hieronymus in quodam laudans feniJem cloquentiam, commemoratis aliquot {criptoribus: A Hi omnes , inquit , nefèzo guid cygneum vicina morte cen cinerunt. Idem in cpitaphio Nepotiani : Ubs efè ille ipgodilumas noffer, & cygneo canore vox dulcror. Nos item in Epigrammate quodam, quod olim ex tempore lufi, mus, ad nunguam fatis laudatum ftudiorum omnium Mecenatem , Guilelmum Archicpifcopum Cantuarien» fem: Vates videbis exoriri candidos Adeo canoros atque vocaleis, uti In alta fundant aftra cygneum melos; Ouod ipfa © atas pofterorum exaudiat. Meminit adagii & Athenzeus lib. Dipnof. xiv. ex ati étore Chryfippo : referens quendam adeo impenfe deleGtatum fuifle diéteriis , ut cum effet a carnifice trucidandus, dixerit fe velle mori, decantata cygnea cane tione : fentiens, opinor, dictum aliquod falfum , quod fimul atque proloquutus effet, non cunétaretur emori. M. Tullius præfans in librum De oratore tertium, de L.. Craffo ita loquitur: Wa tanquam cygnea fuit divina ho~ minis vox © oratio , quam quafi expectantes poft ejus inz teritum veniebamus in curiam, ut veftigium illud ipfum , in quo ille poftremum inftitifet contueremur. LVI. Neftorea eloquentia. Confimilem ad modum Neftoris Pyliorum ducis facundia in proverbium abut , fi quando fenilem fuaviloquentiam fignificamus. Nam huic Homerus , ut tria fecula, itaplus quam mellitam quandam facundiam affingit. Sic enim at in Iliados A. Toit ) Néswe H dues clvopsae Ass Tvaloy dys, TS à Sao yaAwosys UsAITE@- yavuioy pey avdy. 1.¢. Poff hos affurgit Pylius dux ille diſertus à Neftor, cujus ab ore fluit vox melle liquents Dulcior. {cripfit in Bucolicis : Ovvexcs of yAuxv puSox nome coud O yie vino. i. ©. Propterea, quod in os uh pradulce camena Infudit nectar. Huc fpeétat & Horatianum illud : Fidis enim manare poetica mella Te folum. LVIL. Lepos Atticus : Eloguentia Attica. Inter reliquos Græciæ populos , lepos quidam, & feftivitas quafi vernacula ac peculiaris adeft Atticis , adeo ut & in proverbium abierit, Atticas/epos, Attica eloquentia, pro ſumma. Terentius in Eunucho : Dixin in hoc Atticam effe eloguentiam? Cum infulfum atque invenuftum militem rideret. Divus Hieronymus ad Pammachium , Jovinianum , ut opinor, irridens: Hec, inquit, Plantina cloguentia , hic lepos Atticus, & Mafarum , ut dicitar , eloquio comparandus. Quanquam illud de Mufarum cloquio ad M. Varronis elogium de Plauto celebratum refpicit, qui dixit, MaSas ipfas , fi Latine loqui voluifjent , Plautino ore fuiſſe los caturas. Huc allufit & Lucianus in libello De mercede fervientibus: Kv n coAcionvlec TUOT, AUTÒ 10 S A thuis % è T‘unlzs. 1. e. Quod ff quando quid etiamruftin ce dixerint, hoc ipfum mere Atticum, atque ab Hymetto profectum videri volunt. Eft autem Hymettus mons Attice, mellificio nobilis. Unde & mel Atticum , & Hymettia mella. Quz precipua fuifle teftatur & Martialis in Xeniis : Hoc tibi 7 befei populatrix mifit Hymetti Palladis a fjloix nobile netlar, apis. F CVII. Mandrabuli more res fuccedit. Em Mard egBZAs yapi ze megyyd, i. €. Res Mandrabuli ordine uccedit, hoceft, indics in pejus labitur. Inde natum , quod Mandrabulus quidam cum thefaurum reperifict , primum auream oyem pofuit Junoni Samie, proximo anno argentcam,, tertio «ream. Lucanus De mercede feryientibus : a’me yalpec Y» Ÿ CEDUTO V téarards > dE Ta uomo Benne Juno vo» bids. È 5 EUTæAW À av irons , Viper, à Ws f mepo pia raw, O71 MardpaGéas ypc EP BEF yum» noFendslw x OS
