OCR Output

effe, quod quam diutiffime vivant , fed quod virtutis
fint principes & auctores. Porro Paulus virtutum fum¬
mam ad caritatem refert: caritatem autem 1m Co fitam,
ut de quamplurimis quamoptime mereamur. Hucre:
fpexit Gregorius Nazianzenus , in oratione De cura
pauperum : Fias, inquit, arumnofo Deus mifericordiam
Dei imitando, nihil enim aque divinum habet homo ac be¬
neficentiam. Quanquam autem apud Chriftianos Dei
appellatio non eft ulli mortalium vel per jocum com¬
municanda, neque omnino tam infignis tamque foeda
adulatio eft in mores noftros recipienda: tamen fieri
poteft, ut hujus adagii fit ufus, neque improbus , ne¬
que inconcinnus, fi quis hoc modo dicat: Cum tantis
malis premerer, ut nemo mortalium aut vellct aut
poffet opitulari, tu unus mihi præter fpem extitifti,
tuoque beneficio me non fervafti modo periturum alio¬
qui, verum etiam ornatiorcm aliquanto fecifti quam
antca fuerim. Ut aut omnino nufquam, aut im nobis
certe duobus , locum habeat vetus illud Græcorum
adagium , dur G coms Jauner. Aut hoc modo :
Literis debeo omnia, ctiam vitam: fed ipfas tibi de¬
beo literas , qui mihi tua liberalitate fuppeditas alifque
ocium mcum. Quid autem cft quod Græci dicunt Cava
Our dvbesms Jaco, fi hoc non eſt? Aut hoc pa¬
cto: Qui mediocri beneficio juvat, fit fane amicus:
verum qui arte fua, fingularique cura atque induftria
vitam jamjam fugientem retinet ac reftituit, id quod
utique facit medicus, quid aliud eft, quam quod Gre¬
ci dictitant, &rber@ civipwrs dasuorisr ; Aut fic: Eum
in locum res erat dedu&a, ut neipfa quidem falus pof¬
fet auxiliari. Ibi tu mihi veluti præfens quoddam nu¬
men extitifti, & mira celeritate depulfis incommodis,
in priftinum locum reftiturfti, nec {perantem , nec ex¬
pectantem, ut intelligerem illud non temere dictum a
Grecis, dviparG ¿bears dado. Autfic: Jn reli¬
quis quidem rebus mihi femper amicifimus fuifti: in
hac vero caufa non amiciffimus modo, verum etiam
pene dixerim, quod Greci dicunt, drlper@ purs
dauuovior.
LXX. Homo homini lupus.

Nybpor@ vus avaG-, i. ©. Homo homini lapus.
Superiori quafi diverfum eft, ac velut hinc cum
videtur, quod uſurpayit Plautus in Afinaria, Homo
bomini lupus. Quo monemur, ne quid fidamus ho¬
mini ignoto, fed perinde atque è lupo caveamus. Lu¬
pus cft , inquit, homo homini, non homo, qui qualis
fit non novit.

Coturnix Herculem.
O'ews tewory Hegunla T xaereov.
i.e. Servavit Herculem coturnix firenuum.
Senarius eft Gracis, proverbii vice celebratus : quem
tamen Zenodotus negat apud ullum veterum fcripto¬
rum inveniri. Caterum dici folitum, de his qui in pe¬
riculo fervati effent ab his, à quibus mimime fperarant.
Adagionis originem ad hujufmodi fabulam referunt :
Coturnicem quandam Herculi in delicis fuifle , cujus
nidore cum viva incenderetur ,ille mortuus fit in vitam
reftitutus. Meminit hujus fabulæ Athenæus quoque
libro nono {cribens : Herculem Jovis & Afteriæ fi¬
lium, in Libyam proficifcentem a Typhone fuiffe in¬
teremptum : revocatum autem in Vitam odore cotur¬
nicis, illi ab Iolao admotæ , & ob cam caufam Phoe¬
nices Herculi coturnice facrificare.
LXXII. Genius malus.

Ei quod modo retulimus, Hozo homini Dens , con¬
trarium videtur genizs malus, quem Græci dicunt ¿A&¬
mwez, quo nomine vocamus cos, quibus incommodo¬
rum noftrorum maximam partem acceptam ferimus,
idque ctiam hodie vulgato fermone. Sunt enim omni¬
no quidam his aut illis ita inaufpicati , ut tanquam fa¬
tum quoddam malum, atque in perniciem illorum na¬
ti, jure videri poflint. Porro proverbium apparet è
prifcorum opinione profectum, qui fingulis binos ge¬
nios attribuunt, quos dæmonċés vocant : neque homi¬
nibus modo, verum ctiam locis atque ædibus, quorum
alter perniciem nobis moliatur, alter juvare ftudeat,

A

|
C

ER A SMi i 56

cujus fententiæ fuit Empedocles, citante Plutarcho in
libello Deanimi tranquillitate. Quo pertinet illud Bru¬
ti, Quod in cjus vita memorat idem Plutarchus. Nam
Bruto cum dies ille fatalis immineret, & in Afiano&e
ferme intempefta ex more vigilaret in tabernaculo , lu¬
cerna jam emoriente , videre vifus eft perfonam quan-.
dam tragicam , & humana fpecie majorem. Atque ille
protinus , ut erat animo INterrito , percun&atus eft,
quifnam eflet aut hominum aut deorum. Cui illa cum
murmure : Tuus fum Brute genius malus, Philippis
me videbis. Eadem itaque imago rurfus apparuit con¬
fligenti Philippis , que quidem illi pugna poftrema
fuit. Huic confimilem quandam fabulam idem refert
de M. Antonio, atque Augufto : videlicet hos, reli¬
quis quidem in rebus amanter, fummaque inter fefe
concordia agitafle : caeterum 1n ludis, quos ad æmula¬
tionem quandam edebant , Octavium {emper fuperio¬
rem efle folitum. Eam rem Antonium non mediocri¬
ter difcruciafle. Fuiſſe autem in Antoniano comitatu
magum quempiam Ægyptium. Is feu quod vere nof¬
fet cjus fatum , feu quod ad gratiam Cleopatra finge¬
ret, cum admonuit ut à Oxfare fe quantum poffet fe¬
jungeret : quod ipfius gemus, alacer alioqui, genium
illius reformidaret: quoque propius accefiflet , hoc
humilior dejeétiorque videretur. T eftatur & Plato,
Socrati peculiarem quendam fuiſſe genum , de quo
fcripfit Apulejus & Plutarchus. De genio fenfiffe vi¬
detur Terentius, cum ait in Phormione: Abe afe ve¬
nit hoc (cio, Memini relingui me, deo irato meo. Quin &
noftrates Theologi, veteres illos, opinor , fequuti,
duos unicuique genios, quos Angelos yocant, ab ipfo
protinus exordio vitæ ad cribunt : amicum, quicom¬
moda noftra procuret : malum, qui modis omnibusin
exitium noftrum immineat. Bonum genium explicat
Nævius in Stalagmonis apud Donatum : Adeo meopro¬
picio mens homo efè. Item Perfius : Drzs iratis, genio¬
que finiftro. Poftremo proverbium refipiunt in genere
omnia illa: Zratis Diss, Propicits Dis. Terentius: Ne¬
feio, niſi Deos iratos fuiſſe mihi ſatis ſcio, qué anfculrave¬
rim ei. Horatius in Sermonibus :

— immeritufque laborat

Tratis natus paries Dis, atque poetis.

Idem rurfum :

Vertumnis, quotquot (unt, natus miquis.

Idem in Odis:
® Divss orte bonis, optime Romule

Cuftos gentis, abes jam nimiam din.
Homerus Iiados E.

Oeog vU ne èS KITES.

i.e. Dens quifpiam iratus efè.

Et Virgilius:

Diis equidem anfpicibs reor, © Junone fecunda.
Eodem pertinent & hac: Solus a Diis diligere Anti¬
pho: &, Di nos refpiciunt: & , Modo Juppiter adfit :
&, Si quem numina leva finunt: &, Dexter adfit Apol¬
lo : atque id genus fexcenta paffim apud poetas obvia.
Erit autem venuftius, fi ad {peciem defcenderis : ut,
Hic fcribit carmina Muflis, quotquot funt, iratis. Ca¬
nit irato Apolline. Eam caufam egit ineptifime, pla¬
neque irata Suadela. Marte finiftro pugnayimus. Ne¬
ptuno propicio navigavimus. Mercurio, opinor, ira¬
to, cum hoc veteratore fum pactus. Trata Venere dat
opcram liberis , de co qui deformes filios progeneret.
Invita Minerva, qui parum feliciter artem excrceat,

LXXII. Dextro Hercule, aut amico Hercule. |

Ejufdem eft generis, fed obfcurius , quod apud Ho¬
ratium legitur :

Dives amico Hercule.

Et item apud Perfium:

_1 Fallitur hic, dum hunc verfum exempli caufa profert, quafi Bo¬
ais divis accipiatur , pro propitiis, & opponatur illi Iratis Dus: cum,
ut reéte Acron admonet, & facile perſpici poteſt, hoc dictum illi fic
fimile , Dus genite & geniture Deos. Sic Prolem vel Piogeniem di¬
vim, Genus divim , folent vocare poete hunc vel illum, quum quan¬
dam nobilitatisvel generofitatis animi drspCoayy exprimere volunt- hac

inre, fiin alia ulla, Homerum imitantes, apud quem frequenter ðo¬
vu appellantur reges, 3

era