Page 46 [46]
OCR
effe, quod quam diutiffime vivant , fed quod virtutis fint principes & auctores. Porro Paulus virtutum fummam ad caritatem refert: caritatem autem 1m Co fitam, ut de quamplurimis quamoptime mereamur. Hucre: fpexit Gregorius Nazianzenus , in oratione De cura pauperum : Fias, inquit, arumnofo Deus mifericordiam Dei imitando, nihil enim aque divinum habet homo ac beneficentiam. Quanquam autem apud Chriftianos Dei appellatio non eft ulli mortalium vel per jocum communicanda, neque omnino tam infignis tamque foeda adulatio eft in mores noftros recipienda: tamen fieri poteft, ut hujus adagii fit ufus, neque improbus , neque inconcinnus, fi quis hoc modo dicat: Cum tantis malis premerer, ut nemo mortalium aut vellct aut poffet opitulari, tu unus mihi præter fpem extitifti, tuoque beneficio me non fervafti modo periturum alioqui, verum etiam ornatiorcm aliquanto fecifti quam antca fuerim. Ut aut omnino nufquam, aut im nobis certe duobus , locum habeat vetus illud Græcorum adagium , dur G coms Jauner. Aut hoc modo : Literis debeo omnia, ctiam vitam: fed ipfas tibi debeo literas , qui mihi tua liberalitate fuppeditas alifque ocium mcum. Quid autem cft quod Græci dicunt Cava Our dvbesms Jaco, fi hoc non eſt? Aut hoc pacto: Qui mediocri beneficio juvat, fit fane amicus: verum qui arte fua, fingularique cura atque induftria vitam jamjam fugientem retinet ac reftituit, id quod utique facit medicus, quid aliud eft, quam quod Greci dictitant, &rber@ civipwrs dasuorisr ; Aut fic: Eum in locum res erat dedu&a, ut neipfa quidem falus poffet auxiliari. Ibi tu mihi veluti præfens quoddam numen extitifti, & mira celeritate depulfis incommodis, in priftinum locum reftiturfti, nec {perantem , nec expectantem, ut intelligerem illud non temere dictum a Grecis, dviparG ¿bears dado. Autfic: Jn reliquis quidem rebus mihi femper amicifimus fuifti: in hac vero caufa non amiciffimus modo, verum etiam pene dixerim, quod Greci dicunt, drlper@ purs dauuovior. LXX. Homo homini lupus. Nybpor@ vus avaG-, i. ©. Homo homini lapus. Superiori quafi diverfum eft, ac velut hinc cum videtur, quod uſurpayit Plautus in Afinaria, Homo bomini lupus. Quo monemur, ne quid fidamus homini ignoto, fed perinde atque è lupo caveamus. Lupus cft , inquit, homo homini, non homo, qui qualis fit non novit. Coturnix Herculem. O'ews tewory Hegunla T xaereov. i.e. Servavit Herculem coturnix firenuum. Senarius eft Gracis, proverbii vice celebratus : quem tamen Zenodotus negat apud ullum veterum fcriptorum inveniri. Caterum dici folitum, de his qui in periculo fervati effent ab his, à quibus mimime fperarant. Adagionis originem ad hujufmodi fabulam referunt : Coturnicem quandam Herculi in delicis fuifle , cujus nidore cum viva incenderetur ,ille mortuus fit in vitam reftitutus. Meminit hujus fabulæ Athenæus quoque libro nono {cribens : Herculem Jovis & Afteriæ filium, in Libyam proficifcentem a Typhone fuiffe interemptum : revocatum autem in Vitam odore coturnicis, illi ab Iolao admotæ , & ob cam caufam Phoenices Herculi coturnice facrificare. LXXII. Genius malus. Ei quod modo retulimus, Hozo homini Dens , contrarium videtur genizs malus, quem Græci dicunt ¿A&mwez, quo nomine vocamus cos, quibus incommodorum noftrorum maximam partem acceptam ferimus, idque ctiam hodie vulgato fermone. Sunt enim omnino quidam his aut illis ita inaufpicati , ut tanquam fatum quoddam malum, atque in perniciem illorum nati, jure videri poflint. Porro proverbium apparet è prifcorum opinione profectum, qui fingulis binos genios attribuunt, quos dæmonċés vocant : neque hominibus modo, verum ctiam locis atque ædibus, quorum alter perniciem nobis moliatur, alter juvare ftudeat, A | C ER A SMi i 56 cujus fententiæ fuit Empedocles, citante Plutarcho in libello Deanimi tranquillitate. Quo pertinet illud Bruti, Quod in cjus vita memorat idem Plutarchus. Nam Bruto cum dies ille fatalis immineret, & in Afiano&e ferme intempefta ex more vigilaret in tabernaculo , lucerna jam emoriente , videre vifus eft perfonam quan-. dam tragicam , & humana fpecie majorem. Atque ille protinus , ut erat animo INterrito , percun&atus eft, quifnam eflet aut hominum aut deorum. Cui illa cum murmure : Tuus fum Brute genius malus, Philippis me videbis. Eadem itaque imago rurfus apparuit confligenti Philippis , que quidem illi pugna poftrema fuit. Huic confimilem quandam fabulam idem refert de M. Antonio, atque Augufto : videlicet hos, reliquis quidem in rebus amanter, fummaque inter fefe concordia agitafle : caeterum 1n ludis, quos ad æmulationem quandam edebant , Octavium {emper fuperiorem efle folitum. Eam rem Antonium non mediocriter difcruciafle. Fuiſſe autem in Antoniano comitatu magum quempiam Ægyptium. Is feu quod vere noffet cjus fatum , feu quod ad gratiam Cleopatra fingeret, cum admonuit ut à Oxfare fe quantum poffet fejungeret : quod ipfius gemus, alacer alioqui, genium illius reformidaret: quoque propius accefiflet , hoc humilior dejeétiorque videretur. T eftatur & Plato, Socrati peculiarem quendam fuiſſe genum , de quo fcripfit Apulejus & Plutarchus. De genio fenfiffe videtur Terentius, cum ait in Phormione: Abe afe venit hoc (cio, Memini relingui me, deo irato meo. Quin & noftrates Theologi, veteres illos, opinor , fequuti, duos unicuique genios, quos Angelos yocant, ab ipfo protinus exordio vitæ ad cribunt : amicum, quicommoda noftra procuret : malum, qui modis omnibusin exitium noftrum immineat. Bonum genium explicat Nævius in Stalagmonis apud Donatum : Adeo meopropicio mens homo efè. Item Perfius : Drzs iratis, genioque finiftro. Poftremo proverbium refipiunt in genere omnia illa: Zratis Diss, Propicits Dis. Terentius: Nefeio, niſi Deos iratos fuiſſe mihi ſatis ſcio, qué anfculraverim ei. Horatius in Sermonibus : — immeritufque laborat Tratis natus paries Dis, atque poetis. Idem rurfum : Vertumnis, quotquot (unt, natus miquis. Idem in Odis: ® Divss orte bonis, optime Romule Cuftos gentis, abes jam nimiam din. Homerus Iiados E. Oeog vU ne èS KITES. i.e. Dens quifpiam iratus efè. Et Virgilius: Diis equidem anfpicibs reor, © Junone fecunda. Eodem pertinent & hac: Solus a Diis diligere Antipho: &, Di nos refpiciunt: & , Modo Juppiter adfit : &, Si quem numina leva finunt: &, Dexter adfit Apollo : atque id genus fexcenta paffim apud poetas obvia. Erit autem venuftius, fi ad {peciem defcenderis : ut, Hic fcribit carmina Muflis, quotquot funt, iratis. Canit irato Apolline. Eam caufam egit ineptifime, planeque irata Suadela. Marte finiftro pugnayimus. Neptuno propicio navigavimus. Mercurio, opinor, irato, cum hoc veteratore fum pactus. Trata Venere dat opcram liberis , de co qui deformes filios progeneret. Invita Minerva, qui parum feliciter artem excrceat, LXXII. Dextro Hercule, aut amico Hercule. | Ejufdem eft generis, fed obfcurius , quod apud Horatium legitur : Dives amico Hercule. Et item apud Perfium: _1 Fallitur hic, dum hunc verfum exempli caufa profert, quafi Boais divis accipiatur , pro propitiis, & opponatur illi Iratis Dus: cum, ut reéte Acron admonet, & facile perſpici poteſt, hoc dictum illi fic fimile , Dus genite & geniture Deos. Sic Prolem vel Piogeniem divim, Genus divim , folent vocare poete hunc vel illum, quum quandam nobilitatisvel generofitatis animi drspCoayy exprimere volunt- hac inre, fiin alia ulla, Homerum imitantes, apud quem frequenter ðovu appellantur reges, 3 era
