Page 402 [402]
320 EPIIT Oth Ti Mor
rarò legat aliter Hieronymus , quàm vulgaris habet
editio; quomodo poteft effe verum quod ante dixifti,
eandem editionem ita manere correétam ut ille corre.
xerat? neq; enim queniquem arbitrorefie crediturum,
illum quidquam contra fuam iplus corre&ionem
propofuifle legendum. Tam ergo nunc opus corre.
&ione et, quàm olim fuit. An tantundem liceat, hoc
reftat inquirendum. Quamquam nec inquirendum
hoc nec dubitandum videtur, quin emendati codices
tam nunc fint Eccleñæ utiles quàm olim fuerunt. Sed
Ecclefia nunc, inquis, ifam editionem comprobavit,
Atqui cadem Ecclefia , eodem etiam modo , eandem
ante Hieronymi correctiones approbaverar; id quod
jam ante refpondi. Quamquam non pigebir, eandem
rationem tuam, quam T'u tam invi@am cenfes, denuò
excutere; ne, me pretervehi quidquam diffimulanter,
putes. Videris ergo mihi fic colligere: Auguftinus
nec Evangelio duxit efie credendum , nifi Ecclelie
compelleret autoritas. AtEcclefia comprobavit,in hac
translatione verum effe Evangelium. Confequitur
ergo; fi quidfit gracis codicibus diverfum, ut verum
in illis Evangelium effenon poflic. Hac eft [ uti mihi
videtur ] argumentationis tue fumma; que mihi
videtur ejufmodi, quàm non fit difficilè folvere, Nam
primum, ecclefia fic in latinis codicibus contineri credit
Evangelium, ut fateatur tamen, è græco translatum.
Credit ergo translationi; fed magis tamen archetypo.
Credit, Evangelium in græcis elle verum; in latinis
verum efle credit eatenus , quatenus fidit interpreti;
in quo [ ut opinor ] nunquam tantam habet fiduciam,
quin eum labi cognofcat humana fragilitate potuille.
At in conciliis citatur ex latino codice; non exgræco.
Mirum verò, fi Latini ex latino citent codice ! quafi
ideo fecerint ut de induftria fidem græcis archety pis
abrogent!