Page 402 [402]
OCR
320 EPIIT Oth Ti Mor rarò legat aliter Hieronymus , quàm vulgaris habet editio; quomodo poteft effe verum quod ante dixifti, eandem editionem ita manere correétam ut ille corre. xerat? neq; enim queniquem arbitrorefie crediturum, illum quidquam contra fuam iplus corre&ionem propofuifle legendum. Tam ergo nunc opus corre. &ione et, quàm olim fuit. An tantundem liceat, hoc reftat inquirendum. Quamquam nec inquirendum hoc nec dubitandum videtur, quin emendati codices tam nunc fint Eccleñæ utiles quàm olim fuerunt. Sed Ecclefia nunc, inquis, ifam editionem comprobavit, Atqui cadem Ecclefia , eodem etiam modo , eandem ante Hieronymi correctiones approbaverar; id quod jam ante refpondi. Quamquam non pigebir, eandem rationem tuam, quam T'u tam invi@am cenfes, denuò excutere; ne, me pretervehi quidquam diffimulanter, putes. Videris ergo mihi fic colligere: Auguftinus nec Evangelio duxit efie credendum , nifi Ecclelie compelleret autoritas. AtEcclefia comprobavit,in hac translatione verum effe Evangelium. Confequitur ergo; fi quidfit gracis codicibus diverfum, ut verum in illis Evangelium effenon poflic. Hac eft [ uti mihi videtur ] argumentationis tue fumma; que mihi videtur ejufmodi, quàm non fit difficilè folvere, Nam primum, ecclefia fic in latinis codicibus contineri credit Evangelium, ut fateatur tamen, è græco translatum. Credit ergo translationi; fed magis tamen archetypo. Credit, Evangelium in græcis elle verum; in latinis verum efle credit eatenus , quatenus fidit interpreti; in quo [ ut opinor ] nunquam tantam habet fiduciam, quin eum labi cognofcat humana fragilitate potuille. At in conciliis citatur ex latino codice; non exgræco. Mirum verò, fi Latini ex latino citent codice ! quafi ideo fecerint ut de induftria fidem græcis archety pis abrogent!
