Page 399 [399]
Martino Doreto, 319
obftinatè obfirmatum meo, ut non paratus fim eo
jubente mutare, quem fciam unquam quidquam fine
ratione juflurum, Sed hæc hatenus. Ad reliquas
Epiftole tue partes ero tantò brevior, quantò in hac
fui vel equo verbofior. Utrumque etiam meritò. Nam,
ut ea, de quibus ante differui, Erafmus nunquam
vidit; ira, de quibus deincepsfum di&@urus,& fcripfit
ipfe , & fe diligentius pollicetur fcripturum. Tum
guædam vero funt hujufmodi, ut in his divus etiam
Hieronymus,non fuo folùm exemplo,quafi prgjudicio,
Erafmi partem tueatur; fed totam litem quoque,
tanquam edirà in fcriptis fententià > fecundum eum
pronuntiaverit. Neque enim quidquam eft, quo Tu,
ne quidquam in {criptura mutetur è græcorum fide
codicum, prohibes, quod non olim adverfus beatum
Hieronymum & obje@um fit, & ab eo validifimè
confutatum. Nifi hoc videri novum vis; quod tranf¬
lationibus, [ ut ais, ] que multe olim fuerant, ejeétis
omnibus, ne varietate codicum fideles vacillarent;
hane unam è fan&isPatribus acceptam,ab Hieronymo
caftigatam , atque ad nosufque tranfmiffam, compro¬
bavit Ecclefia; non uno aliquo concilio, fed perpetua
confuetudine ad eam recurrendi , quoties in ullo
concilio de fide nodus incidiffet. Neg; enimalioquin
fieri potuiffe, ut cæteræ omnes interierint, atque hæc
ad nos fola pervenerit, nifi id non forte accidiffet, fed
adhibità A majoribus noftris induftria fuiffet curacum,
hæc ipfa editio ante Hieronymi tempora [ neque enim
alioquin ipfe hanc potiffimum caftigaflet ] & recepta
ſit ab Eccleſia , & aſſiduo cirandi uſu comprobata;
ufque fola duraverit, Cur ergo Hieronymus aufus