316 Eeprstotra Tu. Mors
eriam ferum eft. Iftos ego, mi Dorpi, tantum abeft,
ut etiam, quomodo apud Romanos mali magiftratus
publicis fefe cogebantur abdicare muneribus, ita iftos
quoque , non tam re quam vocabulo Theologos,
adigendos cenfeam , ad hunc magiftratum, quo tam
immerito funguntur , ejurandum. Neque mirum eft
tamen effe aliquos in tanto Theologorum numero
tales. Nam quis ordo obfepiri tam diligenter poteft,
utnon ambitione, pretio,gratia,aut aliis malis artibus,
aliquis indignus irrepat è qui, quuna fit in editum
receptus, quàm poteft plurimos fui fimiles in eundem
locum fuo fuffragio fublevat. Ita fit , ut nullus ordo
fit, qui non indignis abundet. Nam, ut in Senatu
Romano fuerunt , quorum majeftatem nulli Reges
æquabant; ita rurfus erant quidam adeo tenues atque
inglorii, ut miferè inter fpe&tacula vulgi compref
elifi perierint, Quamquam , ut nec illorum fulgori,
iftorum humilitas obfuit 3 nec iftorum tenuitatem,
fenatorium nomen exemit contemptuì: ita nec indi¬
gnos Theologos nomen eripit contumeliis; nec eorum
contemptus , aut ergo fingulos qui verè funt, honoris
adimit quidquam , aut erga univerfos quidquam
reverentiæ ac majeftatis imminuit, cujus ego certe
tam confervandæ atque ampliandæ fum cupidus,
quam quifquis juvit ufquam cupidiffimus, Nam de
Erafmo ftultum fuerit idem polliceri; quum nemo
nefciat , in facrum Theologorum ordinem nihil
perperam aut dici aut fingi poffe, ut non propriè ac
peculiariter ipfius agatur negotium.
Habes igitur hac in re animum, mi Dorpi, meum;
nec dubito hercle, quin etiam [fi Tu is es quem ego
mecum fingo] tuum: quem fi probas, etiam Erafmi
puta: fin minus; necmeum diutius, quam Tu voles,
futurum, Neque enim quidquam animo eftunquam