Page 399 [399]
OCR
Martino Doreto, 319 obftinatè obfirmatum meo, ut non paratus fim eo jubente mutare, quem fciam unquam quidquam fine ratione juflurum, Sed hæc hatenus. Ad reliquas Epiftole tue partes ero tantò brevior, quantò in hac fui vel equo verbofior. Utrumque etiam meritò. Nam, ut ea, de quibus ante differui, Erafmus nunquam vidit; ira, de quibus deincepsfum di&@urus,& fcripfit ipfe , & fe diligentius pollicetur fcripturum. Tum guædam vero funt hujufmodi, ut in his divus etiam Hieronymus,non fuo folùm exemplo,quafi prgjudicio, Erafmi partem tueatur; fed totam litem quoque, tanquam edirà in fcriptis fententià > fecundum eum pronuntiaverit. Neque enim quidquam eft, quo Tu, ne quidquam in {criptura mutetur è græcorum fide codicum, prohibes, quod non olim adverfus beatum Hieronymum & obje@um fit, & ab eo validifimè confutatum. Nifi hoc videri novum vis; quod tranflationibus, [ ut ais, ] que multe olim fuerant, ejeétis omnibus, ne varietate codicum fideles vacillarent; hane unam è fan&isPatribus acceptam,ab Hieronymo caftigatam , atque ad nosufque tranfmiffam, comprobavit Ecclefia; non uno aliquo concilio, fed perpetua confuetudine ad eam recurrendi , quoties in ullo concilio de fide nodus incidiffet. Neg; enimalioquin fieri potuiffe, ut cæteræ omnes interierint, atque hæc ad nos fola pervenerit, nifi id non forte accidiffet, fed adhibità A majoribus noftris induftria fuiffet curacum, hæc ipfa editio ante Hieronymi tempora [ neque enim alioquin ipfe hanc potiffimum caftigaflet ] & recepta ſit ab Eccleſia , & aſſiduo cirandi uſu comprobata; ufque fola duraverit, Cur ergo Hieronymus aufus
