Page 207 [207]
OCR
183 Rursum si id eveniat studio pietatis, fortasse non est idem insaniae genus, sed tamen adeo confine, ut magna pars hominum meram insaniam esse judicet, praesertim cum pauculi homunciones ab universo mortalium coetu tota vita dissentiant. Itaque solet iis usu venire, quod juxta Platonicum figmentum, opinor accidere iis, qui in specu vincti rerum umbras mirantur, et fugitivo illi, qui reversus in antrum, veras res vidisse se praedicat, illos longe falli, qui praeter miseras umbras nihil aliud esse credant. Etenim sapiens hic commiseratur, ac deplorat illorum insaniam, qui tanto errore teneantur: Illi vicissim illum veluti delirantem rident, atque ejiciunt. Itidem vulgus hominum ea quae maxime corporea sunt, maxime miratur, eaque prope sola putat esse. Contra pii, quo quidque propius accedit ad corpus, hoc magis negligunt, totique ad invisibilium rerum contemplationem rapiuntur. Nam isti primas partes tribuunt divitiis, proximas corporis commodis, postremas animo relinquunt 7): udrnoT' Gvôparor ypyouwdod au (Brav LÉAAwoIY àrobayeïsbaæi). Mox de Platonis figmento vid. supra et Ep. 510 P. 556 A. 7) Ne illud quidem est consentaneum, ut, si, quom tria genera bonorum sint, quae sententia est Peripateticorum, eo beatior quisque
