OCR
144 quod tribus verbis salutare didicerint, quod norint civiles titulos subinde inculcare !) serenitatem, dominationem, et magnificentiam. Quod egregie perfricuerint faciem ?), quod festiviter adulentur. Nam hae sunt artes, quae vere nobilem et aulicum deceant. Caeterum si vitae rationem omnem propius inspicias, nimirum meros Phaeacas invenies, sponsos Penelopes, reliquum carmen *) agnoscitis, quod Echo vobis melius referet quam ego $). Dormitur in medios dies, ibi sacrificulus mercenarius ad lectum paratus, qui propemodum cubantibus adhuc sacrum expedite peragat. Mox ad jentaculum, quo vix peracto, jam interpellat prandium. Sub id alea, laterunculi 5), sortes, scurrae, moriones, scorta, lusus, inficetiae. Interim una aut altera merenda. Rursum coena, post hanc repotia 6), non una per Jovem. Atque ad hunc modum citra ullum vitae taedium elabuntur horae, dies, menses, anni, saecula. Ipsa nonnunquam saginatior abeo, si quando viderim illos peyaaopiciyras 7), dum 1) i. q. infercire orationem titulis. 2) De iis qui pudorem omnem dedidicerunt, velut absterso manu omni pudore. Ad. L 3, 47 (P. 316 A). 3) Hot. ED: L 2,108, 4) Nam huius est extrema sonare (L.). Ceterum extat in Colloquiis quod inscribitur ,,Echo”. 5) Sic E. pro vulgari /atrunculi, a latere, ut puto. Cf. Calculus. 6) Hic, cum Apuleio, de cena conviviove; vulgo de nuptiis. 7) Etiamsi L. asseveret „Id est: ostentantes sese. Utitur hoc verbo Lucianus de Diis loquens, quod fastu quodam vivant,” jeyadoppety neque apud Samosatensem neque apud alium quemquam scriptorem invenitur. Listrii animo fortasse obversabantur weyaayydpos (Iup. Trag. 14) et weyaayyopety (de Sacrif. 9). Quamobrem hoc'verbum E. finxisse videtur ex péyas et %}fos, ut aulici quoque longam caudam trahere