OCR
118 lium, Thomistarum, Albertistarum, Occanistarum, Scotistarum *™), et nondum omneis dixi (sectas), sed praecipuas duntaxat. In quibus omnibus tantum est eruditionis, tantum difficultatis, ut existimem ipsis apostolis alio spiritu opus fore, si cogantur hisce de rebus cum hoc novo theologorum genere conserere manus. Paulus fidem praestare potuit, at idem cum ait: Fides est substantia rerum sperandarum, argumentum non apparentium™): parum magistraliter de24) Sectatores sunt 1" Thomae Aquinatis (1225—1274), qui anno 1323 a Ioanne XXII inter Divos est receptus. Inter scriptores Ecclesiasticos (reales) adeo principem tenet locum doctor ille universalis vel angelicus, ut non solum multa ex eius scriptis a concilio Tridentino Ecclesiae dogmatis sint inserta, verum etiam a PP. MM. Pio IX et Leone XIII eius Philosophia et Theologia fundamenta sint declarata in quibus omnia eruditorum Romano-Catholicorum studia posita esse oporteret. 2°, Alberti Magni, in pago Sueviae nati (1193—1280) qui, Thomae magister, ob variam eruditionem ab aequalibus summo iure Doctor universalis appellatus est. Cuius ut- de Theologicis operibus sileam, Aristotelis studia libris interpretandis promovit; tam peritus erat Physices, Alchymiae (Chemiae), Historiae naturalis, ut Saec. XIII more vel artis magicae suspicionem excitaret. 3°- Guilielmi, cui nomen a pago Surregiae (Surrey) Occam, (t+ 1347) et magister Scotus erat, Venerabilis inceptoris cognominati, quod Nominales suam doctrinam instauratam et restitutam ei debebant. Primus artum inter Theologiam et Philosophiam vinculum solvere coepit. Laudantur eius Summa totius logices et Tractatus logicae in III partes divisus. 4°. Ioannis Duns (quod nomen ex pago Hiberniae Dun oriundum videtur), Scoti (1265 vel 1274—1308), qui Realia Castra a Thomae Aquinatis impetu tam argutis dialecticis armis tutatus est, ut Doctoris subtilis nomine dignus censeretur. Praeter alia opera Commentarios ad Biblia Sacra et Aristotelis opera conscripsit. 25) Ep. ad Hebraeos XL 1.