Page 128 [128]
OCR
104 lapsus sit, idque forte-fortuna hic oculatior deprehenderit, ‘Hp&xAe16 !), quae protinus tragoediae, quae digladiationes, quae convitia, quae invectivae? Male propitios habeam omnes Grammaticos, si quid mentior. Novi quendam roaureyweraroy, graecum, latinum , mathematicum, philosophum, medicum, xæ) ræðræ Bæsiaxòv, jam sexagenarium, qui caeteris rebus omissis, annis plus viginti se torquet ac discrutiat in grammatica, prorsus felicem se fore ratus, si tamdiu liceat vivere, donec certo statuat, quomodo distinguendae sint octo partes orationis, quod hactenus nemo Graecorum aut Latinorum ad plenum praestare valuit. Perinde quasi res sit bello quoque vindicanda, si quis conjunctionem faciat dictionem ad adverbiorum jus pertinentem. Et hac gratia, cum totidem sint grammaticae quot grammatici, imo plures, quandoquidem Aldus meus ") unus, plus quinquies grammaticam dedit, hic nullam omnino quantumvis barbare aut moleste scriptam praetermittit, quam non evolvat, 13) Hercules est deus averruncus. 14) Aldus Manutius familiae unius in paucis arte typographica clarae, anno fere 1448 haud procul ab urbe Roma natus, unde ei Romano quoque cognomen inditum est, post studia Latina Romae et Graeca Ferrarae exacta Venetiis anno 1485 officinam condidit. Erasmi anno 1508 hospitio excepti et alia opera et Adagia edidit. Hic locus, cui ,,Opulentia sordida” ex colloquiis addi possit, adversariis J. C. Scaligero et Alberto Pio, Carporum comiti, causa extitit cur beneficiorum hospitalium immemorem Erasmum fuisse arguerent. Cf. omnino, ne lon7 D gus sim, P. de Nolhac, Erasthe en Italie, nova-non altera-editio p. 31—52 et additamenta p. 133, ubi fontium quoque summa est ubertas. Operae pretium est exscribere, iam (p. 134) omni dubio maius esse , 34, Erasmum Venetiis habitasse ,,A Sancto Paterniano over appresso del Ponte di Rialto”.
