Page 127 [127]
OCR
103 unt. Jam adde et hoc voluptatis genus, quoties istorum aliquis Anchisae matrem 8) aut voculam vulgo incognitam, in putri quapiam charta deprehenderit, puta bdubseguam, bovinatorem aut manticulatorem *), aut si quis vetusti saxi fragmentum, mutilis notatum litteris, alicubi effoderit: o Jupiter, quae tum exultatio, qui triumphi, quae encomia, perinde quasi vel Africam devicerint, vel Babylonas !) caeperint. Quid autem cum frigidissimos et insulsissimos versiculos suos passim ostentant, neque desunt qui mirentur, jam plane Maronis animam in suum pectus demigrasse credunt "). At nihil omnium suavius, quam cum ipsi inter sese mutua talione laudant ac mirantur, vicissimque scabunt ”). Quod si quis alius verbulo pem locum inter Grammaticos tenuit. Arrogantia fuit tanta ut M. Varronem porcum appellaret et secum natas et morituras litteras iactaret. Plura praebet Sueton. de ill. Gramm. c. 23. Aelius Donatus, grammaticus et rhetor medio saec. IV Romae docuit eiusque discipulorum in numero D. Hieronymus fuisse fertur. Praeter Commentarios in Terentium et Vergilium scripsit grammaticam, medio aevo adeo omnium manibus tritam, ut Donati nomine ipsa grammatica insigniretur eiusque libelli in ligno exarati librorum aeneis typis excusorum quasi duces extiterint. 8) Sic quoque de Priami matre ignota quaerentium grammaticorum stultitia exagitabatur. 9) Bubs. i. q. bubulcus apud Apul. Metam. VIII in. Lucilius tergiversatorem ,,bovinatorem” dicit Gell. XI. 7, 9. Mant. —, quod teste Festo, debetur Pacuvio, Ennii ex sorore nepoti — i. q. Bæagyriorópog, qui manticas, crumenas scrutatur ut nummos auferat. (Manticulator v. 376 Ribbeck, Trag. lat. rel.) 10) De rebus arduis saepius apud Lucianum , ut Nav. sive Vota c. 39. 11) Quemadmodum Ennius credebat Homeri animam in suum pectus demigrasse. 12) „Mutuum muli scabunt”, ubi improbi atque illaudati se vicissim mirantur ac praedicant. Ad. I. 7, 96 (P. 300 A).
